II OZ 101/25

II OZ 101/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 173 § 2, art. 194 § 1, art. 194 § 1 pkt 1-10, art. 260,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 238/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D.K. oraz K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r., nr 23/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 238/24, odrzucił zażalenie D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2024 r., sygn. VII SPP/Wa 238/24 w sprawie ze skargi D.K. oraz K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r., nr 23/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Wymienionym wyżej postanowieniem z dnia 14 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 238/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 238/24, odmawiające D.K. przyznania prawa pomocy.
Zażalenie na powyższe postanowienie (zatytułowane jako skarga kasacyjna) wniosła D.K.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Sąd wyjaśnił, że w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") nie zdecydowano o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. Tym samym, zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, Sąd ocenił jako niedopuszczalne.
Pismem z 18 grudnia 2024 r. K.P. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
W uzasadnieniu podniesiono argumentację wskazującą na niezasadność odmowy "udzielenia pomocy i zwolnienia z kosztów sądowych" oraz negującą samą możliwość wydawania orzeczeń przez referendarza sądowego, jak również kwestionującą czynności organu wskazując na zasadność wniesionej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie K.P. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie strona lub uczestnik na prawach strony (oraz podmioty wymienione w art. 173 § 2 p.p.s.a.).
Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 178 p.p.s.a. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Za koniecznością odrzucenia zażalenia skarżącej K.P. przemawia fakt, że wyżej powołana niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Natomiast przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą również wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem skarżonego orzeczenia, którą w tym przypadku jest K.P., ponieważ jego skutki prawne (odrzucenie zażalenia) dotyczą wyłącznie adresata takiego orzeczenia – w tym przypadku wyłącznie D.K. Nadto, K.P. nie była inicjatorem niniejszego postępowania o udzielenie prawa pomocy, tym samym postanowienie zapadło w postępowaniu wpadkowym wywołanym zażaleniem D.K. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby.
Z tych przyczyn zażalenie złożone przez K.P. na postanowienie odrzucające zażalenie D.K. jest niedopuszczalne, ponieważ osoba ta nie była adresatem tego postanowienia.
Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.