II OW 83/05

Naczelny Sąd Administracyjny2006-02-16
NSAbudowlaneWysokansa
prawo budowlanesieci uzbrojenia terenuprzyłącze energetycznespór kompetencyjnyorgan właściwyNSAadministracjadroga wojewódzka

NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując Wojewodę Pomorskiego jako organ właściwy do rozpatrzenia zgłoszenia budowy przyłącza energetycznego.

Starosta Chojnicki przekazał Wojewodzie Pomorskiemu zgłoszenie budowy przyłącza energetycznego, uznając je za sieć uzbrojenia terenu w pasie drogowym. Wojewoda zwrócił sprawę Staroście, twierdząc, że przyłącze nie jest siecią uzbrojenia terenu. Starosta wszczął spór kompetencyjny. NSA uznał, że przyłącze energetyczne jest elementem sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu Prawa geodezyjnego i kartograficznego, wskazując Wojewodę jako organ właściwy.

Spór kompetencyjny dotyczył wskazania organu właściwego do rozpatrzenia zgłoszenia zamiaru budowy przyłącza energetycznego. Starosta Chojnicki przekazał sprawę Wojewodzie Pomorskiemu, powołując się na art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym wojewoda jest organem pierwszej instancji w sprawach dotyczących sieci uzbrojenia terenu w pasie drogowym. Wojewoda zwrócił sprawę Staroście, argumentując, że przyłącze energetyczne nie jest siecią uzbrojenia terenu w rozumieniu Prawa energetycznego. Starosta Chojnicki wszczął spór kompetencyjny przed NSA. NSA, analizując definicje z Prawa geodezyjnego i kartograficznego, uznał, że przyłącze energetyczne jest elementem sieci uzbrojenia terenu. Sąd podkreślił uniwersalny charakter definicji z Prawa geodezyjnego i kartograficznego w porównaniu do definicji zawartych w aktach wykonawczych do Prawa energetycznego, które mają charakter specyficzny dla tych aktów. Wskazano, że celem jest zapewnienie jednego organu właściwego dla spraw sieci uzbrojenia terenu w pasach drogowych. W konsekwencji NSA wskazał Wojewodę Pomorskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, przyłącze energetyczne jest elementem sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu Prawa geodezyjnego i kartograficznego, co czyni Wojewodę organem właściwym do rozpatrzenia zgłoszenia jego budowy w przypadku, gdy sytuowane jest w granicach pasa drogowego i nie jest związane z użytkowaniem drogi.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że definicja "sieci uzbrojenia terenu" z Prawa geodezyjnego i kartograficznego ma charakter uniwersalny i obejmuje wszelkie przewody i urządzenia, w tym przyłącza elektroenergetyczne. Definicje z aktów wykonawczych do Prawa energetycznego mają charakter specyficzny i nie wykluczają takiej interpretacji. Celowość istnienia jednego organu właściwego dla sieci uzbrojenia terenu w pasach drogowych przemawia za przyjęciem tej interpretacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (10)

Główne

u.p.b. art. 29 § ust. 1 pkt 20

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.p.b. art. 30 § ust. 1 pkt 1a

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.p.g.k. art. 2 § pkt 11

Ustawa z dnia 24 października 2000 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne

Definicja "sieci uzbrojenia terenu" obejmuje wszelkie nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia, w tym elektroenergetyczne, bez rozróżnienia na przyłącza i "sieci właściwe".

Pomocnicze

u.p.b. art. 82 § ust. 3 pkt 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

k.p.a. art. 65 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.e.

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne

rozp. MGPiPS

Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przyłącze energetyczne jest elementem sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Definicja z Prawa geodezyjnego i kartograficznego ma charakter uniwersalny. Celowość istnienia jednego organu właściwego dla sieci uzbrojenia terenu w pasach drogowych.

Odrzucone argumenty

Przyłącze energetyczne nie jest siecią uzbrojenia terenu w rozumieniu Prawa energetycznego i jego aktów wykonawczych. Definicje z Prawa energetycznego i jego aktów wykonawczych są decydujące dla określenia właściwości organu.

Godne uwagi sformułowania

wbrew twierdzeniom Wojewody Pomorskiego definicje przyłączy zawarte w przywołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej [...] są definicjami na użytek tych aktów prawnych i nie mają waloru uniwersalnego. Z tego punktu widzenia regulacje ustawy – Prawa geodezyjnego i kartograficznego mają niewątpliwie charakter bardziej uniwersalny. trzeba przyjąć, że przyłącze jest – co do zasady – elementem sieci uzbrojenia terenu, w tym sieci elektroenergetycznej. celowość istnienia jednego organu architektoniczno-budowlanego właściwego w sprawach sieci uzbrojenia terenu pasów drogowych.

Skład orzekający

Eugeniusz Mzyk

przewodniczący

Barbara Gorczycka -Muszyńska

członek

Zygmunt Niewiadomski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"sieci uzbrojenia terenu\" w kontekście przyłączy energetycznych i właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej, zwłaszcza w pasach drogowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w czasie jego wydania. Interpretacja definicji z Prawa geodezyjnego i kartograficznego jako nadrzędnej nad definicjami z Prawa energetycznego może być przedmiotem dalszych sporów w specyficznych kontekstach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy rozbieżności interpretacyjnych przepisów prawa budowlanego i geodezyjnego, co jest częstym problemem w praktyce administracyjnej. Rozstrzygnięcie NSA wyjaśnia, który organ jest właściwy w spornych sytuacjach.

Kto odpowiada za przyłącze energetyczne w pasie drogowym? NSA rozstrzyga spór kompetencyjny.

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OW 83/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Gorczycka -Muszyńska
Eugeniusz Mzyk /przewodniczący/
Zygmunt Niewiadomski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art. 29 ust. 1 pkt 20 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
art. 2 pkt. 11
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka – Muszyńska, Zygmunt Niewiadomski (spr.), Protokolant Anna Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Chojnickiego o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Chojnickim a Wojewodą Pomorskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie dotyczącej przyjęcia i rozpatrzenia zgłoszenia budowy przyłącza energetycznego postanawia : wskazać Wojewodę Pomorskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy zgłoszenia inwestora E. S.A. Oddział w B. - Rejon Energetyczny C. zamiaru budowy przyłącza energetycznego .
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2005 r., znak: [...] Starosta Chojnicki przekazał Wojewodzie Pomorskiemu, na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgłoszenie zamiaru budowy przyłącza energetycznego n.n. – 0,4 kV do działki nr [....] przy ul. J. w Cz. (gm. B.), z wniosku inwestora E. S.A. Oddział B. – Rejon Energetyczny C., na terenie działki nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wojewoda jest organem pierwszej instancji w sprawach dotyczących sytuowania w granicach pasa drogowego sieci uzbrojenia terenu – niezwiązanych z użytkowaniem drogi. Starosta wskazał, iż zgłoszenie z dnia 30 września 2005 r. dotyczy odcinka przyłącza przechodzącego przez działkę nr [...], stanowiącą część drogi wojewódzkiej, co uzasadnia przekazanie sprawy wojewodzie.
Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r., znak: [...] Wojewoda Pomorski przekazał przedmiotowy wniosek z powrotem Staroście Powiatowemu w Chojnicach, stwierdzając, że zgodnie z przepisem art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego właściwy w sprawie jest Starosta, gdyż Wojewoda jest organem właściwym jedynie w sprawach sieci uzbrojenia terenu.
W związku z powyższym Starosta Chojnicki pismem z dnia 18 listopada 2005 r. wszczął przed Naczelnym Sądem Administracyjnym spór kompetencyjny. Podniósł, że ponowne przekazanie sprawy w drodze postanowienia nie ma podstaw prawnych. Starosta zauważył, że w myśl definicji "sieci uzbrojenia terenu", zawartej w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 24 października 2000 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) są to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne, elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych. Podobne definicje "sieci uzbrojenia terenu" można wywieść ze Słownika Języka Polskiego. Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego , przez urządzenia budowlane należy rozumieć także przyłącza. Tym samym należy przyjąć, że przyłącze energetyczne kablowe n.n. – 0,4 kV jest urządzeniem podziemnym, a tym samym "siecią uzbrojenia terenu" w świetle regulacji Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
W konkluzji Starosta Chojnicki stwierdził, że w pojęciu "sieci uzbrojenia terenu" mieszczą się zarówno wszelkiego rodzaju sieci, w tym sieć elektroenergetyczna (podziemny "przewód"), jak również przyłącza do nich, w tym przyłącze energetyczne ("urządzenie").
Pismem z dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewoda Pomorski złożył odpowiedź na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, podnosząc następujące argumenty:
Zgodnie z regulacjami art. 61 i art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 32 i art. 33 Prawa budowlanego, organ właściwy w sprawach złożonego przez inwestora wniosku, jest ograniczony treścią tego wniosku, co oznacza, że nie może traktować go rozszerzająco. W ocenie Wojewody definicja przyłącza energetycznego w sposób jednoznaczny została określona w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.) i wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych. Definicję sieci i przyłączy energetycznych oraz warunków przyłączania podmiotów do sieci energetycznych w sposób szczegółowy określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców. Zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia energia elektryczna dostarczana jest do odbiorcy poprzez sieć rozdzielczą służącą do przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej. § 1 pkt 11 rozporządzenia określa natomiast, iż przez przyłącze należy rozumieć odcinek sieci służący do połączenia instalacji lub sieci jednego podmiotu z siecią. Sprawa objęta sporem kompetencyjnym dotyczy zatem wykonania przyłącza energetycznego, a nie energetycznej sieci rozdzielczej, czy przesyłowej, o których mowa w § 1 pkt 5 i 6 powyższego rozporządzenia. Zatem Wojewoda Pomorski nie był władny rozpoznać wniosku, gdyż oznaczałoby to jego rozszerzenie na pojęcie "sieci przesyłowe" lub "sieci rozdzielcze".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do regulacji art. 29 ust. 1 pkt 20 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364), przyłącza (m.in. elektroenergetyczne) nie wymagają pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia, z zastrzeżeniem art. 29a ww. ustawy. Zgłoszenie przedkłada się organowi administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji – staroście, z tym że w przypadku sieci uzbrojenia terenu, sytuowanych w granicach pasa drogowego i niezwiązanych z użytkowaniem drogi, właściwym organem staje się wojewoda. Ustawodawca nie definiuje w Prawie budowlanym pojęcia sieć uzbrojenia terenu. Definicję taką zawiera natomiast art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 24 października 2000 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zawierają też – choć nie zawsze wprost – inne przepisy prawa materialnego, w tym wydane na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.) rozporządzenia wykonawcze z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz.U. z 2005 r. Nr 2, poz. 6), co daje Wojewodzie Pomorskiemu asumpt do wywodzenia, iż skoro z zawartych w tych aktach definicji nie wynika aby przyłącze było elementem sieci uzbrojenia terenu, to nie on a starosta Chojnicki jest właściwy w sprawie przyjęcia zgłoszenia zamiaru budowy przyłącza energetycznego n.n. – 0,4 kV przebiegającego przez działkę nr [...] do działki nr [....] przy ul. J. w Cz. gmina B.
Z zaprezentowanym poglądem Wojewody Pomorskiego nie sposób się zgodzić, a to z tego głównie powodu, iż wbrew twierdzeniom Wojewody Pomorskiego definicje przyłączy zawarte w przywołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej, podobnie zresztą jak i innych tego typu aktach wykonawczych do Prawa energetycznego (zob. np. § 2 pkt 4 rozporządzenia ww. Ministra w sprawie szczegółowych warunków przyłączania podmiotów do sieci gazowych, ruchu i eksploatacji tych sieci – Dz.U. Nr 105, poz. 1113) są definicjami na użytek tych aktów prawnych i nie mają waloru uniwersalnego. Zostały sformułowane dla ściśle określonych potrzeb – określenia warunków przyłączenia podmiotów do określonych sieci infrastrukturalnych (technicznych). Z tego punktu widzenia regulacje ustawy – Prawa geodezyjnego i kartograficznego mają niewątpliwie charakter bardziej uniwersalny, jako że to normy tej ustawy regulują m.in. sprawy dotyczące inwentaryzacji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu (art. 1 pkt 4 ustawy), a o to m.in. chodzi przy zgłoszeniu zamiaru realizacji określonej inwestycji.
Jeżeli zatem stosownie do regulacji art. 2 pkt 11 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne sieć uzbrojenia terenu to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia, w tym elektroenergetyczne, bez rozróżnienia na przyłącza i "sieci właściwe" to trzeba przyjąć, że przyłącze jest – co do zasady – elementem sieci uzbrojenia terenu, w tym sieci elektroenergetycznej. Tym bardziej, że aktualnie obowiązujące, wyżej przywołane rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z 20 grudnia 2004 r. takiej możliwości także nie wyklucza, stanowiąc w § 2 pkt 8 o przyłączu jako "odcinku" lub "elemencie sieci". Wreszcie argumentem przemawiającym za wyżej zaprezentowanym stanowiskiem jest celowość istnienia jednego organu architektoniczno-budowlanego właściwego w sprawach sieci uzbrojenia terenu pasów drogowych.
To wszystko prowadzi do wniosku, że organem właściwym w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy inwestycji, o której mowa, jest Wojewoda Pomorski, co orzeczono na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 oraz art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI