II OW 150/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA wskazał Starostę E. jako organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego na przejście kablowe pod dnem rzeki, odrzucając argumentację Dyrektora RZGW o właściwości terenów zamkniętych.
Spór kompetencyjny dotyczył wskazania organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego na przejście kablowe pod dnem rzeki G. Dyrektor RZGW wnioskował o wskazanie go jako właściwego, argumentując, że część inwestycji przebiega przez teren zamknięty. Starosta E. uznał się za niewłaściwego, przekazując sprawę. NSA rozstrzygnął spór, wskazując Starostę E. jako organ właściwy, podkreślając, że właściwość Dyrektora RZGW dotyczy sytuacji, gdy szczególne korzystanie z wód odbywa się w całości lub części na terenach zamkniętych, co w tym przypadku nie miało miejsca.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór kompetencyjny dotyczący wskazania organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego na przejście poprzeczne linią kanalizacji kablowej pod dnem rzeki G. Wniosek złożył Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (RZGW) w [...] przeciwko Staroście E. Dyrektor RZGW argumentował, że pozwolenie powinno być wydane przez niego, ponieważ część inwestycji realizowana jest na terenie zamkniętym, zgodnie z art. 140 ust. 2a Prawa wodnego. Starosta E. uznał się za niewłaściwego, wskazując, że inwestycja nie dotyczy terenu zamkniętego w rozumieniu przepisów Prawa ochrony środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy Prawa wodnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że właściwość Dyrektora RZGW do wydawania pozwoleń wodnoprawnych ma miejsce tylko wtedy, gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych odbywa się w całości lub w części na terenach zamkniętych. Ponieważ działka pod dnem rzeki G. nie stanowiła terenu zamkniętego, a jedynie inna działka w ramach inwestycji znajdowała się na terenie zamkniętym, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do rozszerzającej wykładni art. 140 ust. 2a Prawa wodnego. W konsekwencji, NSA wskazał Starostę E. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Organem właściwym jest starosta, chyba że szczególne korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych odbywa się w całości lub w części na terenach zamkniętych.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że właściwość dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest wyjątkiem i wymaga, aby szczególne korzystanie z wód miało miejsce na terenie zamkniętym. Sama obecność innej działki inwestycji na terenie zamkniętym nie wystarcza do przypisania właściwości RZGW, jeśli korzystanie z wód nie odbywa się na takim terenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 15 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
P.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do rozstrzygania sporów o właściwość.
Prawo wodne art. 140 § 1
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Starosta jest organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.
Prawo wodne art. 140 § 2a
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest organem właściwym, gdy wykonanie urządzeń wodnych lub szczególne korzystanie z wód odbywa się na terenach zamkniętych.
Pomocnicze
Prawo ochrony środowiska
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja terenu zamkniętego.
Prawo wodne art. 9 § 1 pkt 19
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Definicja urządzenia wodnego.
Prawo wodne art. 122 § 1 pkt 1 i pkt 3
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Rodzaje szczególnego korzystania z wód.
Prawo wodne art. 9 § 2 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Roboty, do których stosuje się przepisy o urządzeniach wodnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość Dyrektora RZGW wymaga, aby szczególne korzystanie z wód odbywało się w całości lub w części na terenach zamkniętych. Działka pod dnem rzeki G. nie stanowi terenu zamkniętego. Przepis art. 140 ust. 2a Prawa wodnego należy interpretować ściśle, a nie rozszerzająco.
Odrzucone argumenty
Dyrektor RZGW jest właściwy, ponieważ część inwestycji (działka nr [...]) znajduje się na terenie zamkniętym.
Godne uwagi sformułowania
Kompetencja regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest wyjątkiem od zasady, że organem właściwym do wydawania takich pozwoleń jest starosta. Przepis regulujący kwestię kompetencji regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych powinien być wykładany w sposób ścisły, a nie rozszerzający.
Skład orzekający
Bożena Popowska
przewodniczący sprawozdawca
Anna Łuczaj
sędzia
Rafał Wolnik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości organów w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, zwłaszcza w kontekście terenów zamkniętych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji spornej między RZGW a starostą w zakresie pozwolenia wodnoprawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy precyzyjnej interpretacji przepisów prawa wodnego i procedury administracyjnej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie, ale może być mniej zrozumiałe dla szerszej publiczności.
“Kto decyduje o pozwoleniu wodnoprawnym? NSA rozstrzyga spór o właściwość.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OW 150/14 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2014-11-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2014-07-22 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Łuczaj Bożena Popowska /przewodniczący sprawozdawca/ Rafał Wolnik Symbol z opisem 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Wodne prawo Skarżony organ Starosta Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 15 par. 1 pkt 4 w zw z art. 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Dz.U. 2012 poz 145 art. 140 ust. 1 i ust. 2a Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Rafał Wolnik Protokolant asystent sędziego Anna Siwonia-Rybak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] a Starostą E. w przedmiocie wskazania właściwego organu do wydania pozwolenia wodnoprawnego postanawia wskazać Starostę E. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Uzasadnienie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. w dniu 30 maja 2014 r., na podstawie art. 22 § 2 K.p.a. oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą E. poprzez wskazanie Starosty E. jako organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla Województwa [...] na przejście poprzeczne linią kanalizacji kablowej przewiertem sterowanym w rurze osłonowej RHDPEp "średnica" 140/8,0 o łącznej długości 126 m pod dnem rzeki G. w km 4+780 (działka nr [...]) oraz na działce nr [...], w miejscowości M., Gm. M., pow. E. W uzasadnieniu powyższego wniosku Dyrektor RZGW w G. podał, że Województwo [...] zwróciło się pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. do Starosty E., jako organu właściwego na podstawie art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 145, dalej Prawo wodne), o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na przejście poprzeczne linią kanalizacji kablowej przewiertem sterowanym w rurze osłonowej RHDPEp "średnica" 140/8,0 o łącznej długości 126 m pod dnem rzeki G. w km 4+780 (działka nr [...]) oraz na działce nr [...], w miejscowości M., Gm. M., pow. E. Wnioskodawca załączył dwa egzemplarze operatu wodnoprawnego. Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...], działając na podstawie art. 65 par. 1 K. p. a., Starosta E. uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku i przekazał sprawę Dyrektorowi RZGW w G. Zdaniem Starosty, opisana inwestycja realizowana będzie w części na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Dyrektor RZGW w G. wskazał na treść art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne, który stanowi, że dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego wówczas, gdy wykonanie urządzeń wodnych lub szczególne korzystanie z wód odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Dyrektor RZGW w G. wyjaśnił, że nie chodzi tu o ogólnie o inwestycje, jak wskazuje Starosta, ale o wykonanie urządzeń wodnych lub szczególne korzystanie z wód (art. 122 ust. 1 pkt 1 i pkt 3) oraz wykonywanie robót, do których przepisy o urządzeniach wodnych stosuje się odpowiednio (art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. b). Analizując przesłanki właściwości zawarte w powyższych przepisach Dyrektor RZGW w G. w oparciu o dokumentację sprawy stwierdził, że planowana inwestycja nie jest urządzeniem wodnym w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 19 Prawa wodnego i w niniejszej sprawie pozwolenie wodnoprawne wymagane jest tylko na te roboty, związane z przedmiotowa inwestycją, które odbywają się pod dnem wód powierzchniowych (rzeka G.), i do nich stosuje się odpowiednio przepisy o wykonaniu urządzeń wodnych. W niniejszej sprawie pozwolenia wodnoprawnego wymagało będzie zatem jedynie przejście pod dnem rzeki G. w km 4+ 780 - działka nr [...], która nie stanowi terenu zamkniętego. Przejście projektowaną linią kanalizacji kablowej przewiertem sterowanym przez działkę nr [...] (pod torowiskiem), która stanowi teren zamknięty, nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Z powyższego wynika, że Dyrektor RZGW w G. nie jest organem właściwym w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla Województwa [...] na przejście poprzeczne linią kanalizacji kablowej przewiertem sterowanym w rurze osłonowej RHDPEp "średnica" 140/8,0 o łącznej długości 126 m pod dnem rzeki G. w km 4+780 (działka nr [...]) oraz na działce nr [...], w miejscowości M., Gm. M., pow. E. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla Województwa [...] na przejście pod dnem rzeki G. jest Starosta E. Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, jest starosta. Z kolei w myśl art. 140 ust. 2a Prawa wodnego, dyrektor regionalnego zarządu wydaje pozwolenia wodnoprawne, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych, w całości lub w części, odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Z przepisu tego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie wynika, że aby regionalny dyrektor gospodarki wodnej był organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych musi odbywać się w całości lub w części na terenach zamkniętych. W przedmiotowej sprawie, jak słusznie wskazał Regionalny Dyrektor Zarządu Gospodarki Wodnej, działka nr [...] (pod dnem rzeki G.), na której będzie miało miejsce szczególne korzystanie z wód, nie stanowi terenu zamkniętego. Organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego będzie zatem Starosta E. Brak jest podstaw do dokonywania rozszerzającej wykładni art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne i przyjmowania, że regionalny dyrektor zarządu gospodarki wodnej jest właściwy do wydawania pozwoleń wodnoprawnych także wówczas, gdy samo korzystanie z wód nie będzie odbywało się na terenie zamkniętym, a jedynie jedna z działek, na których realizowana jest inwestycja znajduje się na takim terenie (tak też NSA w postanowieniu z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt II OW 104/14). Kompetencja regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest wyjątkiem od zasady, że organem właściwym do wydawania takich pozwoleń jest starosta. Przepis regulujący kwestię kompetencji regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych powinien być wykładany w sposób ścisły, a nie rozszerzający. O właściwości regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych rozstrzyga fakt szczególnego korzystania z wód, które musi mieć miejsce w całości lub w części na terenie zamkniętym. Oznacza to, że na terenie zamkniętym musi znajdować się działka, na której znajdują się wody, które mają być w szczególny sposób wykorzystywane (por. postanowienie z dnia 17 października 2014 r., j. w.). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 P.p.s.a. w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI