II OW 30/23

II OW 30/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Zwrócono wpis sądowy
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 60, art. 64 § 3, art. 161 § 1 pkt 1, art. 193, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie z dnia 23 listopada 2023 r., znak: O.Ł.D-4.0271.62.2023.ak o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie a Zarządem Województwa Łódzkiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, 2. zwrócić Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie (Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych w Łodzi) ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych w Łodzi 23 listopada 2023 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem znak: O.Ł.D-4.0271.62.2023.ak o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w trybie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) pomiędzy nim a Zarządem Województwa Łódzkiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Prezydenta Miasta Zgierza z dnia 31 października 2023 r. znak: UG.6730.188.2023.ŁŚ o uzgodnienie, w trybie art. 106 K.p.a., projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowy (lokal handlowy z biurem na wynajem), przewidzianego do realizacji w Z. przy ul. [...] na terenie działek nr ewid. [...] i [...], obręb [...].
Spierające się organy uważają się za niewłaściwe do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o uzgodnienie warunków zabudowy inwestycji położonej przy ul. [...] bowiem w ocenie Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi ulica ta stanowi ciąg drogi krajowej nr [...] i jej odcinek od skrzyżowania DK 91 w Z. do skrzyżowania w S. nie utracił kategorii drogi krajowej, na mocy art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 645 ze zm.) a zatem Zarząd nie może uzgodnić przesłanego mu projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Z argumentacją tą nie zgodził się Generalny Dyrektor Dróg Krajowych prezentując we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stanowisko, że w związku z faktem oddania do użytkowania inwestycji pn. Projekt i budowa drogi ekspresowej S14 Zachodniej Obwodnicy Łodzi Zad. B – Odcinek II Węzeł Łódź Teofilów (bez węzła) – DK91 w m. Słowik" obejmującej odcinek drogi ekspresowej S14, od km 2+466 do km 16+343 w dniu 14 lipca 2023 r., odcinek drogi publicznej usytuowanej na działce nr [...], obręb [...] m. Z., gdzie planowana inwestycja ma zjazd z drogi publicznej, uzyskał kategorię drogi wojewódzkiej z mocy samego prawa tj. z mocy art. 10 ust. 5 ww. ustawy o drogach publicznych. Zatem skoro organem uzgadniającym jest właściwy zarządca drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) to zarządcą drogi wojewódzkiej jaką jest obecnie ul. 3 Maja w Zgierzu zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy o drogach publicznych będzie Zarząd Województwa Łódzkiego.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o drogach publicznych odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Zdaniem GDDKIA przepis ten ma charakter przepisu lex specjalis, bowiem rozstrzyga o zmianie kategorii drogi publicznej w sposób całkowicie odmienny od ogólnych zasad wskazanych w ustawie o drogach publicznych i jest niezależny od woli podmiotów zainteresowanych. Nie wymaga również wydania odrębnego aktu normatywnego w tym przedmiocie.
W piśmie z 15 grudnia 2023 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Łodzi poprzez skrzynkę ePUAP cofnął przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z uwagi na wydane przez NSA w dniu 6 grudnia 2023 r. postanowienie w sprawie o sygn. akt II GW 125/23, w treści którego wskazano GDDKiA jako właściwego do załatwienia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do wniosków na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do NSA może rozporządzać nim po jego wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku z art. 60 P.p.s.a., NSA uznał cofnięcie za skuteczne, co w rezultacie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., w pkt 1 sentencji umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.