II OW 3/24

Naczelny Sąd Administracyjny2024-04-16
NSAbudowlaneŚredniansa
spór kompetencyjnypozwolenie na budowęfarma wiatrowaprawo budowlaneNSAorgan administracjizmiana pozwolenia

NSA umorzył postępowanie w sprawie sporu kompetencyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę farmy wiatrowej po cofnięciu wniosku przez Starostę B.

Starosta B. zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w sprawie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej. Następnie Starosta cofnął wniosek, ponieważ Wojewoda uznał się za organ właściwy. NSA, stosując odpowiednio przepisy o skardze, uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie, zwracając wpis sądowy.

Starosta B. zainicjował postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wnioskując o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w kwestii określenia organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa Farmy Wiatrowej". Po złożeniu wniosku, Starosta B. otrzymał pismo od Wojewody, w którym ten potwierdził stanowisko Starosty i uznał siebie za organ kompetentny do wydania decyzji. W związku z tym, Starosta B. cofnął swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 60 i art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i skuteczne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy wadliwego aktu. W konsekwencji, sąd umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe i orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest dopuszczalne i skuteczne, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Uzasadnienie

Sąd zastosował odpowiednio przepisy dotyczące cofnięcia skargi (art. 60 Ppsa) do wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego (art. 64 § 3 Ppsa). Ponieważ nie stwierdzono przesłanek niedopuszczalności cofnięcia, uznano je za skuteczne, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (5)

Główne

Ppsa art. 60

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarżacy może cofnąć skargę, co wiąże sąd, chyba że zmierza to do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Ppsa art. 64 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Pomocnicze

Ppsa art. 161 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd umarza postępowanie, gdy strona cofnęła skargę.

Ppsa art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ppsa art. 232 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzeczenie o zwrocie wpisu sądowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez Starostę B. jako skuteczne i dopuszczalne.

Godne uwagi sformułowania

Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. Konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.

Skład orzekający

Robert Sawuła

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia wniosku w sprawie sporu kompetencyjnego, gdzie organ sam uznał się za właściwy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy cofnięcia wniosku, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Dane finansowe

WPS: 100 PLN

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OW 3/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Wojewoda~Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Zwrócono wpis sądowy
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 60, art. 64 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą B. a Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Staroście B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Uzasadnienie
Pismem z 27 lutego 2024 r. Starosta B. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy tym organem a Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zmianę pozwolenia na budowę dla zamierzenia pn. "Budowa Farmy Wiatrowej [...] elektrowni wiatrowych z infrastrukturą towarzyszącą" w miejscowości [...], gmina [...], dz. nr [...], [...], [...], obręb [...] [...], dz. nr [...], [...], [...] obręb [...], dz. nr [...], [...], obręb [...] i dz. nr [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...].
Kolejnym pismem z 25 marca 2024 r. Starosta B. cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w związku z otrzymaniem pisma Wojewody Warmińsko-Mazurskiego, w którym organ ten potwierdził stanowisko Starosty i uznał siebie jako organ kompetentny do wydania decyzji zmieniającej decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 tej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. W związku z tym, że konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, niniejsze postępowanie podlega umorzeniu.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 Ppsa, postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI