II OW 2/06

II OW 2/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Ludwik Żukowski /sprawozdawca/
Roman Hauser /przewodniczący/
Symbol z opisem
6135 Odpady
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Odpady
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627
art. 378 ust. 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Dz.U. 2001 nr 62 poz. 628
art. 19 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
Dz.U. 2005 nr 240 poz. 2027
art. 10 ust. 1
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dz.U. 2003 nr 141 poz. 1368
par. 3 pkt 1 lit. d
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa
Tezy
1. Program gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez właściwy organ, którym jest: 1/ wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska /Dz.U. nr 62 poz. 627 ze zm./ oraz 2/ starosta - dla pozostałych przedsięwzięć. Na szczegółowe ustalenie przypadków, w których właściwy w sprawie jest wojewoda pozwala łączne odczytanie art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz.U. nr 62 poz. 628 ze zm./ w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 i 2 -Prawa ochrony środowiska. Stosownie do tych regulacji wojewoda jest właściwy: 1/ w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe /art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "a"/; 2/ w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych /art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b"/, a także 3/ w sprawach przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe, realizowanego na terenach innych niż wymienione w art. 378 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy /art. 378 ust. 2 pkt 2/.
2. Podstawą uznania za tereny zamknięte terenów wszelkich urządzeń Marynarki Wojennej są: art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. 2005 nr 240 poz. 2027/ oraz par. 3 pkt 1 lit. "d" rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa /Dz.U. nr 141 poz. 1368/.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą S. a Wojewodą P. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami postanawia: wskazać Wojewodę P. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Starosta S., działając na podstawie art. 22 par. 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego /Kpa/ wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość rzeczową między Starostą S. a Wojewodą P. oraz o wskazanie Wojewody P. jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku Przedsiębiorstwa Remontowo-Budowlano-Serwisowego "P.-B.-S." Andrzej Sz. z siedzibą w G. o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami, wytwarzanymi w wyniku prowadzonej działalności usługowej na terenie Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej im. Wiceadmirała J. U. w U., Osiedle 1 N. Wniosek uzasadniono następująco: Wojewoda P. postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. (...), data wpływu 2 listopada 2005 r., działając na podstawie art. 65 par. 1 i art. 123 Kpa przekazał Staroście S. wniosek nr 113/05 z dnia 11 października 2005 r. Przedsiębiorstwa Remontowo-Budowlano-Serwisowego "P.-B.-S." o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami, wytwarzanymi w wyniku prowadzonej działalności usługowej na terenie opisanego wcześniej Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. Wojewoda wskazał, iż wnioskodawca nie występuje jako podmiot użytkujący instalację a odpady wytwarza w związku z realizacją usług polegających na wykonywaniu prac usługowo-serwisowych na terenie Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. Zdaniem Wojewody organem właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Starosta S. na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy /nie podano jakiej/. Starosta S. wyraził pogląd, że nie jest organem właściwym w sprawie. Program gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez organ określony w art. 19 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz.U. nr 62 poz. 628 ze zm./, którym jest: wojewoda dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska /Dz.U. nr 62 poz. 627 ze zm./, starosta dla pozostałych rozstrzygnięć; właściwość miejscową organu ustala się według miejsca wytwarzania odpadów niebezpiecznych /art. 19 ust. 3 ustawy o odpadach/. Art. 378 ust. 2 - Prawa ochrony środowiska stanowi, że wojewoda jest właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych tj. wyznaczonych w trybie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. 2005 nr 240 poz. 2027/. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie występuje jako podmiot użytkujący instalację, ale jako podmiot świadczący usługi m.in. w zakresie czyszczenia zbiorników, separatorów, kolektorów tj. w zakresie serwisowania, a także w zakresie usług budowlanych, polegających na budowie nowych stacji paliw oraz modernizacji już istniejących. Prowadzenie tych usług to zdarzenia, które wprawdzie nie są w ustawie zdefiniowane, ale mające wpływ na środowisko. Związane są z wytwarzaniem odpadów niebezpiecznych, na które podmiot wytwarzający zobowiązany jest do uzyskania w trybie art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o odpadach decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami, wytwarza je bowiem w ilości powyżej 0.1 Mg rocznie. Jednoznaczne wskazanie wnioskodawcy dowodzi, że świadczy on usługi na terenach zamkniętych; wypis z rejestru gruntów uwiarygodnia fakt, iż w U. są znajdujące się we władaniu Ministerstwa Obrony Narodowej terenu zamknięte o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo Państwa. Uznać zatem należy, że w konkretnym przypadku ma zastosowanie art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1b -Prawa ochrony środowiska.
We wniosku wskazano dodatkowo, iż jednostki wojskowe nr 4961 i 1862 zlokalizowane są w S. tj. w granicach administracyjnych miasta na prawach powiatu.
Wedle oceny zawartej w uzasadnieniu w cyt. wcześniej postanowieniu Wojewody P. z dnia 28 października 2005 r. intencją składającego program gospodarki odpadami niebezpiecznymi było dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 19 ust. 1 ustawy o odpadach. Z treści art. 19 ust. 2 wynika właściwość organu uprawnionego do zatwierdzania programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi. Organem właściwym, zdaniem Wojewody, jest w tym przypadku Starosta Powiatowy w S. W konkretnym przypadku występujące z wnioskiem o zatwierdzenie programu przedsiębiorstwo nie występuje jako podmiot użytkujący instalację. Wnioskodawca wytwarza odpady w związku z realizacją usługi polegającej na wykonywaniu prac usługowo-serwisowych na terenie Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. Odnośnie zamierzeń budowlanych, polegających na budowie nowych stacji paliw oraz modernizacji już istniejących inwestorem jest wojsko.
W podpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Wojewoda P. wniósł o wskazanie Wojewody P. jako organu właściwego. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, iż istota zawisłego sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, który z organów, starosta czy wojewoda jest właściwy do zatwierdzenia programu gospodarki odpadami, wytwarzanymi na terenie jednostki wojskowej w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej przez podmiot, który nie użytkuje instalacji tam zlokalizowanej. Wprawdzie Wojewoda P. postanowieniem (...) z dnia 28 października 2005 r. przekazał wniosek zainteresowanej strony o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami do rozpatrzenia Staroście S., jednak po dokonaniu kolejnych analiz obowiązującego stanu prawnego, stwierdził, iż należy uznać zasadność wywodu tegoż Starosty, zawartego we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Na koniec Wojewoda dodał, że Minister Środowiska wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności m.in. przedmiotowego postanowienia [zawiadomienie (...) z dnia 17 lutego 2006 r.].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
I. Stosownie do art. 166 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483 ze sprost./ spory kompetencyjne między organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej rozstrzygają sądy administracyjne. Analogiczne unormowanie znalazło się w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, gdzie postanowiono, że sądy administracyjne rozstrzygają (...) spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej. Kolejne powtórzenie treści tego przepisu zawiera art. 22 par. 2 Kpa w brzmieniu ustalonym od dnia 1 stycznia 2004 r. przez art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, zgodnie z którym spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny.
Przepis art. 15 par. 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustala, że sądem administracyjnym właściwym do rozpoznawania sporów kompetencyjnych określonych w art. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest Naczelny Sąd Administracyjny.
II. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz.U. nr 62 poz. 628 ze zm./ nakłada na wytwórcę odpadów niebezpiecznych obowiązek uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli ilość wytwarzanych przez ten podmiot odpadów przekracza rocznie 0,1 Mg. Zasadnicze elementy trybu ubiegania się o tego rodzaju decyzję określa art. 19 ust. 1 ustawy o odpadach, zgodnie z którym, wniosek o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, do którego dołącza się ten program, wytwórca odpadów niebezpiecznych obowiązany jest przedłożyć właściwemu organowi na dwa miesiące przed rozpoczęciem działalności powodującej powstanie odpadów niebezpiecznych (...).
III. Problematyka właściwości rzeczowej organów w sprawach zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi uregulowana została w art. 19 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o odpadach. Zgodnie z tymi unormowaniami program gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez właściwy organ, którym jest: 1/ wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska /Dz.U. nr 62 poz. 627 ze zm./ oraz 2/ starosta - dla pozostałych przedsięwzięć. Na szczegółowe ustalenie przypadków, w których właściwy w sprawie jest wojewoda pozwala łączne odczytanie art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 i 2 -Prawa ochrony środowiska. Stosownie do tych regulacji wojewoda jest właściwy: 1/ w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe /art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "a"/; 2/ w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych /art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b"/, a także 3/ w sprawach przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe, realizowanego na terenach innych niż wymienione w art. 378 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy /art. 378 ust. 2 pkt 2/.
IV. Przepisy art. 378 ust. 2 pkt 1 i art. 378 ust. 2 pkt 2 - Prawa ochrony środowiska są przepisami konkurencyjnymi. Zastosowanie drugiego z nich jest możliwe tylko w przypadku, gdy przedsięwzięcie nie odpowiada wymogom ani art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "a", ani też wymogom art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b" - Prawa ochrony środowiska. Ustalenie natomiast, że wojewoda będzie właściwy na podstawie dowolnej z liter art. 378 ust. 2 pkt 1-Prawa ochrony środowiska wyklucza powołanie przez ten organ jako podstawy decyzji art. 378 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy.
V. Ustalenie, że przedsięwzięcie lub instalacja, z którymi związane jest wytwarzanie odpadów niebezpiecznych nie czyni zadość wymogom żadnego z przepisów art. 19 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 i 2 - Prawa ochrony środowiska, przesądza o właściwości rzeczowej starosty.
VI. Organem właściwym do wydania decyzji w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa "P.-B.-S." prowadzonego przez Andrzeja Sz. w przedmiocie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami dla Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w U. jest Wojewoda P., a przepisem dającym mu tytuł do załatwienia sprawy jest art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b" Prawa ochrony środowiska. Zgodnie w tymi przepisami wojewoda jest właściwy w sprawach zatwierdzenia programu dla przedsięwzięć lub instalacji, jeżeli są przedsięwzięciami lub zdarzeniami ulokowanymi na terenach zamkniętych. Nie jest sporne pomiędzy obydwoma organami, że wytwórcą odpadów niebezpiecznych jest wnioskujące Przedsiębiorstwo oraz że w zakres działalności tego Przedsiębiorstwa wchodzi wytwarzanie takich odpadów w trakcie realizacji usług polegających na wykonywaniu prac serwisowych. Te dwie okoliczności faktyczne pozwalają stwierdzić, że odpady niebezpieczne będą przez Przedsiębiorstwo wytwarzane w miejscu świadczenia usług, a więc na terenie Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w U. /por. pkt 1 Programu Gospodarki Odpadami stanowiący załącznik do wniosku z dnia 11 października 2005 r./.
VII. Ostatnim elementem wymaganym przez art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b" - Prawa ochrony środowiska jest ustalenie, czy teren Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w U. jest terenem zamkniętym. Ta z kolei okoliczność została przez Starostę Powiatu S. potwierdzona przedłożonym wypisem z rejestru gruntów dla nieruchomości, na której działa wspomniane Centrum. W wypisie z rejestru gruntów z dnia 15 listopada 2005 r. wykazano, że nieruchomość o numerze księgi wieczystej KW 31333, na której położone jest Centrum, stanowi teren zamknięty, co zresztą pozostające w sporze organy zgodnie przyjmują; starosta - we wniosku z dnia 21 listopada 2005 r., zaś wojewoda - w odpowiedzi na wniosek z dnia 13 marca 2006 r. Również do terenów zamkniętych ogranicza się w swojej działalności Przedsiębiorstwo, co wprost wynika z pkt 1 programu gospodarki odpadami.
VIII. Teren Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w U. został uznany za teren zamknięty; należy do Skarbu Państwa i jest w trwałym zarządzie Ministra Obrony Narodowej, Rejonowego Zarządu Infrastruktury w G. Podstawą uznania za tereny zamknięte terenów wszelkich urządzeń Marynarki Wojennej są: art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. 2005 nr 240 poz. 2027/ oraz par. 3 pkt 1 lit. "d" rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa /Dz.U. nr 141 poz. 1368/.
IX. Przesłanka z art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "b" - Prawa ochrony środowiska jest wystarczająca do uznania, że właściwy w sprawie będzie Wojewoda P. W przypadku zamiaru zbadania, czy kumulatywnie wystąpiła też przesłanka z art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "a" - Prawa ochrony środowiska - co dla wyniku sprawy wydaje się, wedle wcześniejszych uwag, zbędne - należałoby ustalić: 1/ czy instalacje, które znajdują się we władaniu Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w U. i mają być poddawane konserwacji przez "P.-B.-S." należą do grupy instalacji będących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obligatoryjne jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; treść informacji uzyskanych w tym zakresie od Centrum należałoby porównać z treścią przepisów par. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz.U. nr 257 poz. 2573/, albo też 2/ czy dla instalacji eksploatowanych przez Centrum sporządzono raport na podstawie jednego z przepisów określonych w pkt 1.
X. Na marginesie wniosków wynikających z dotychczasowych rozważań wskazać należy, iż chybione jest stanowisko Starosty Powiatu S. wyrażone we wniosku z dnia 21 listopada 2005 r. oraz Wojewody P. wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 października 2005 r., że o właściwości wojewody ustalanej na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o odpadach w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 lit. "a" - Prawa ochrony środowiska decydować mógłby status użytkownika instalacji, gdyby można go było przypisać Przedsiębiorstwu "P.-B.-S.". Obydwa organy, jak się wydaje, pominęły fakt, że nie "użytkowanie instalacji /bycie podmiotem eksploatującym instalację/" przez stronę ale "nastąpienie zdarzenia na terenie zakładu eksploatującego instalację" jest przesłanką decydującą o właściwości wojewody. Samym "zdarzeniem", którego dotyczy postępowanie w sprawie zatwierdzenia programu jest "wytwarzanie niebezpiecznych odpadów", nie zaś - jak błędnie przyjmują Starosta Powiatu S. i Wojewoda P. - "użytkowanie instalacji". Tylko wówczas łączne znaczenie tych przepisów w pełni będzie harmonizowało z art. 19 ust. 3 ustawy o odpadach, w którym właściwość miejscową organu uzależniono od miejsca wytwarzania odpadów. Przesłanka ta jednak, aby przesądzić o właściwości wojewody musi zajść kumulatywnie z przesłanką opisaną wcześniej tj. przesłanką obligatoryjnego sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
XI. Zawiadomienie Ministra Środowiska z dnia 17 lutego 2006 r. (...) było pierwszą czynnością tego organu we wszczętym z urzędu postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody P. z dnia 28 października 2005 r. (...), przekazującego wniosek według właściwości Staroście Powiatu S. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zostało więc wszczęte 17 lutego 2006 r. Natomiast postępowanie sądowoadministracyjne z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zostało wszczęte z dniem złożenia wniosku w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, co miało miejsce - jak wynika z prezentaty tego Sądu na karcie akt nr 23 - w dniu 13 stycznia 2006 r.
Nie zachodzi zatem przypadek zawieszenia postępowania sądowego ze względu na wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności aktu, o jakim mowa w art. 124 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 56 i art. 15 par. 2 zd. pierwsze Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 par. 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w części, w jakiej dotyczy "postępowania administracyjnego" należy do oceny NSA. Podkreślić jednak należy, iż Sąd powinien wziąć pod uwagę m.in. i to, że w postępowaniu toczącym się przed Ministrem Środowiska badaniu podlegają odmienne okoliczności, aniżeli w zawisłej sprawie ze sporu kompetencyjnego. Stwierdzenie nieważności postanowienia przez Ministra Środowiska, z dowolnych względów procesowych, wcale nie musi oznaczać, że Wojewoda P. będzie w ocenie Ministra właściwy w sprawie. Ponadto Sąd nie może dostrzec faktu, że tylko kwalifikowane wady postanowienia mogą spowodować jego usunięcie z obrotu prawnego przez Ministra Środowiska. Tylko oczywiste i niewątpliwe naruszenie prawa w sposób określony w art. 156 par. 1 w zw. z art. 126 Kpa może skutkować stwierdzeniem nieważności postanowienia Wojewody P. Subtelne kwestie wykładni przepisów o właściwości oraz optymalnego sposobu zastosowania przepisów prawa materialnego mogą natomiast przesądzić o właściwości Wojewody w postępowaniu sądowym z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Warto też dodać, że art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa dotyczy wprawdzie każdego naruszenia przepisów o właściwości, ale termin ten ograniczyć należałoby na gruncie rozpoznawanej sprawy do przepisów o właściwości organu władnego wydać postanowienie przekazujące sprawę według właściwości, nie zaś do przepisów decydujących o właściwości starosty lub wojewody do zatwierdzenia programu. W przypadku dostrzeżenia przez Ministra naruszenia tych ostatnich przepisów, będzie on musiał raczej ocenić, czy doszło do ich rażącego naruszenia w znaczeniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa.
Zakończenie postępowania w sprawie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego będzie wiązało Ministra Środowiska, jako "inny organ państwowy" w zakresie oceny mogącej mieć wpływ na stwierdzenie nieważności postanowienia /art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Wyłożone okoliczności były powodem wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewody P. jako organu właściwego do załatwienia sprawy objętej sporem kompetencyjnym zgodnie z art. 15 par. 1 pkt 4 w zw. z art. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.