II SA/KR 893/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność części postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi A. i K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, stwierdzając nieważność postanowienia w części dotyczącej A. B. z powodu braku jej odwołania oraz uchylając je w pozostałej części z powodu naruszenia zasad postępowania wobec K. B. i braku jasności co do stron postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę A. i K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2003 r., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. Sąd, badając legalność zaskarżonego aktu, stwierdził naruszenie przepisów postępowania. W części dotyczącej A. B. postanowienie zostało uznane za nieważne na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ponieważ postępowanie odwoławcze zostało prowadzone mimo braku jej odwołania. W odniesieniu do K. B., sąd uchylił postanowienie z powodu naruszenia zasad postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) wynikającego z braku jasności co do tożsamości stron (T. B. vs. K. B.) oraz zbiorczego doręczania pism, co jest niedopuszczalne. Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz A. B. zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Postępowanie odwoławcze nie może być prowadzone, jeśli strona nie wniosła odwołania. Jest to fundamentalne naruszenie zasad postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1c - uchylenie zaskarżonego aktu; pkt 2 - stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
pkt 2 - stwierdzenie nieważności aktu z powodu rażącego naruszenia prawa
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 art. 97 § 1
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie odwoławcze prowadzone mimo braku odwołania przez A. B. Naruszenie zasad ustalania stron postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) Zbiorcze doręczanie pism zamiast indywidualnego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi Prowadzenie postępowania administracyjnego odwoławczego przy braku złożenia odwołania przez A. B. (...) ocenione być musi jako rażące naruszenie prawa przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie znają zbiorczego sposobu doręczenia pism. Powinny być one doręczane każdej ze stron z osobna.
Skład orzekający
Grażyna Firek
przewodniczący
Renata Czeluśniak
sprawozdawca
Piotr Głowacki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenia przepisów postępowania administracyjnego dotyczące ustalania stron, doręczeń oraz prowadzenia postępowania bez formalnego wniosku strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych naruszeń proceduralnych w kontekście odwołań administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak fundamentalne błędy proceduralne organu administracji mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności jego decyzji, nawet jeśli skarżący podnosi inne argumenty. Jest to przykład na wagę prawidłowego prowadzenia postępowania.
“Organ prowadził postępowanie mimo braku odwołania? Sąd stwierdza nieważność!”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 893/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2006-09-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-04-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Grażyna Firek /przewodniczący/ Piotr Głowacki Renata Czeluśniak /sprawozdawca/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji w części w części uchylono Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Renata Czeluśniak / spr. / Piotr Głowacki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2006 r. sprawy ze skargi A. B. i K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnoszącego się do A. B., w pozostałym zakresie uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej A. B. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 7 marca 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach "po zapoznaniu się (...) z odwołaniem P.P. A. i K. (T.) B." od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. z dnia [...] grudnia 2002 r., stwierdziło uchybienie terminu do złożenia ww. odwołania. Rozstrzygnięcie to zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. i K. B.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z innych powodów niż w niej podniesione. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W przedmiotowej sprawie stwierdzono naruszenie przepisów postępowania, które stanowią podstawę do stwierdzenia nieważności części postanowienia, jak również naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Prowadzenie postępowania administracyjnego odwoławczego przy braku złożenia odwołania przez A. B. (odwołanie zostało podpisane jedynie przez K. B. k.56 akt adm.) ocenione być musi jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wobec powyższego orzeczono, w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnoszącego się A. B., jak w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami). Z kolei brak wyjaśnienia, kto jest stroną postępowania administracyjnego T. B., K. B., czy T., K. (dwojga imion) B. - narusza zasadę wyrażoną w przepisie art. 7 i 77 kpa. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. na organach administracji publicznej ciąży obowiązek ustalenia stron postępowania przy pomocy wszelkich dostępnych środków. Z akt administracyjnych natomiast wynika, iż zawiadomienia k. 21, 31 i 44, postanowienia k. 27 i 30 oraz decyzja k.49 skierowane zostały do T. B., podczas gdy pisma do organów, odwołanie i skargę złożył K. B.. Ponadto podnieść należy, iż przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie znają zbiorczego sposobu doręczenia pism. Powinny być one doręczane każdej ze stron z osobna. Wobec powyższego, w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnoszącego się K. B., orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami). O kosztach Sąd orzekł, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ww. ustawy, w pkt.2 sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI