II OSK 929/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA odrzucającego skargę na uchwałę planistyczną, uznając ją za niedopuszczalną z powodu wcześniejszego prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Spółki K. na uchwałę Rady Miasta Chełma dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, powołując się na art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd niższej instancji stwierdził, że sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta przez WSA i NSA w innej sprawie dotyczącej tej samej uchwały. Skarga kasacyjna zarzucała błędną wykładnię przepisu, jednak NSA podzielił stanowisko WSA, oddalając skargę kasacyjną.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez K. Sp. z o.o. Sp. k. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które odrzuciło skargę tej spółki na uchwałę Rady Miasta Chełma z 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd I instancji uzasadnił odrzucenie skargi tym, że sprawa dotycząca tej uchwały była już prawomocnie rozstrzygnięta przez WSA i NSA w poprzednich postępowaniach. Skarżąca spółka zarzuciła w skardze kasacyjnej naruszenie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, argumentując za szeroką interpretacją tego przepisu i zasadą in dubio pro actione. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił stanowisko WSA, wskazując, że skoro sąd administracyjny już orzekał w sprawie tej uchwały, to kolejna skarga na tę samą uchwałę jest niedopuszczalna na mocy art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd podkreślił, że kwestia legalności uchwały, w tym potencjalne naruszenie interesu prawnego przez § 6 ust. 2, była już przedmiotem oceny w poprzednich postępowaniach, nawet jeśli skarżącym był inny podmiot. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na uchwałę organu gminy, która była już przedmiotem oceny sądu administracyjnego i została prawomocnie rozstrzygnięta, nie jest dopuszczalna na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny, który prawomocnie orzekł w sprawie konkretnych interesów lub uprawnień naruszonych przez uchwałę, nie może ponownie rozpatrywać skargi na tę samą uchwałę, nawet jeśli wniesiona jest przez inny podmiot lub dotyczy innych aspektów uchwały, które mogły być już oceniane.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.s.g. art. 101 § ust. 2
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Wyłącza dopuszczalność ponownego zaskarżenia uchwały organu gminy, w której sąd administracyjny już orzekał merytorycznie.
Pomocnicze
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 26 października 2004 r. oddalił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego W. Sp. z o.o. w C. na uchwałę Rady Miejskiej w Chełmie z dnia 28 grudnia 2001 r., a skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2005 r. (sygn. akt II OSK 152/05). W takiej sytuacji należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w sprawie orzekał już sąd administracyjny, wobec czego wniesienie skargi na tą uchwałę przez Spółkę K. nie jest możliwe, ze względu na treść przepisu art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Kwestia legalności uchwały, choć zaskarżonej przez inny podmiot, w zakresie potencjalnego naruszenia interesu prawnego przez § 6 ust. 2, została już rozstrzygnięta.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Ratio legis art. 101 ust. 2 u.s.g. wskazuje na jak najszerszą jego interpretację, w celu zapewnienia eliminowania aktów naruszających indywidualne interesy obywateli. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego (III ARN 30/92), w razie wątpliwości na temat granic kognicji sądowej, muszą być one rozstrzygane zgodnie z zasadą in dubio pro actione. Przepis art. 101 ust. 2 należy rozumieć w ten sposób, że nie stosuje się art. 101 ust. 1 w przypadku, gdy sąd orzekł merytorycznie w sprawie konkretnych interesów lub uprawnień naruszonych przez uchwałę organu, a nie 'w sprawie uchwały'.
Godne uwagi sformułowania
w sprawie, w której orzekał już sąd administracyjny skarga była niedopuszczalna uchwala organu gminy, która była już w tym trybie (...) przedmiotem oceny sądu administracyjnego i sąd skargę oddalił, nie może być ponownie zaskarżona ani przez tego, kto ją zaskarżył, ani przez żaden inny podmiot w takim stanie rzeczy nie można przyjąć, aby skarga była dopuszczalna
Skład orzekający
Małgorzata Stahl
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność ponownego zaskarżenia uchwały organu gminy po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przez sąd administracyjny."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy sąd administracyjny już merytorycznie orzekał w sprawie dotyczącej tej samej uchwały, nawet jeśli skarga dotyczy innych aspektów lub jest wniesiona przez inny podmiot.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej niedopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 929/07 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2007-07-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-06-11 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Stahl /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Samorząd terytorialny Sygn. powiązane II SA/Lu 151/07 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2007-03-19 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591 art. 101 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. Sp. k. we W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 151/07 odrzucającego skargę K. Sp. z o.o. Sp. k. we W. na uchwałę Rady Miasta Chełma z dnia 28 grudnia 2001 r., nr XXXVII/466/01 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 19 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Spółki K. na uchwałę Rady Miast Chełma z dnia 28 grudnia 2001 r., nr XXXVII/466/01 wydaną w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wyrokiem z dnia 26 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego W. Sp. z o.o. w C. na uchwałę Rady Miejskiej w Chełmie z dnia 28 grudnia 2001 r., nr XXXVII/466/01, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2005r. (sygn. akt II OSK 152/05) oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku. W takiej sytuacji, ze względu na treść art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) skarga Spółki K. była niedopuszczalna, jako wniesiona w sprawie, w której orzekał już sąd administracyjny. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przez jego błędna wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem skarżącej ratio legis tego przepisu wskazuje na jak najszerszą jego interpretację, w celu zapewnienia eliminowania aktów naruszających indywidualne interesy obywateli. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 1992 r. III ARN 30/92: "w razie wątpliwości na temat granic kognicji sądowej w sprawach dotyczących możliwości naruszeń opartych na przepisach prawa lub prawnych interesów obywateli muszą być rozstrzygane zgodnie z zasadą in dubio pro actione, a więc w razie wątpliwości przyjmować należy zawsze zasadę rozszerzania, a nie zwężania granic kompetencji sądu". Przepis art. 101 ust. 2 należy rozumieć w ten sposób, że nie stosuje się art. 101 ust. 1 w przypadku, gdy sąd orzekł merytorycznie w sprawie konkretnych interesów lub uprawnień naruszonych przez uchwałę organów, a nie "w sprawie uchwały". Odmowa rozpoznania skargi może zaś oznaczać, że za przyzwoleniem sądu pozostanie w obrocie prawnym akt organu administracji, który narusza interes prawny indywidualnego podmiotu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie, wskazując, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 4 listopada 2003 r. (SK 30/02) stwierdził, że "uchwala organu gminy, która była już w tym trybie (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym) przedmiotem oceny sądu administracyjnego i sąd skargę oddalił, nie może być ponownie zaskarżona ani przez tego, kto ją zaskarżył, ani przez żaden inny podmiot". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 26 października 2004 r. oddalił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego W. Sp. z o.o. w C. na uchwałę Rady Miejskiej w Chełmie z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Chełma, a skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2005 r. (sygn. akt II OSK 152/05). W takiej sytuacji należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w sprawie orzekał już sąd administracyjny, wobec czego wniesienie skargi na tą uchwałę przez Spółkę K. nie jest możliwe, ze względu na treść przepisu art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Znamienne jest, że Spółka w skardze zarzuciła rażące naruszenie prawa w zakresie ustaleń § 6 ust. 2 w/w uchwały, co było przedmiotem oceny Sądu w postępowaniu w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego W. Sp. z o.o. w C. W takim stanie rzeczy nie można przyjąć, aby skarga była dopuszczalna, skoro kwestia legalności uchwały, choć zaskarżonej przez inny podmiot, w zakresie potencjalnego naruszenia interesu prawnego prze § 6 ust. 2, została już rozstrzygnięta. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI