II OSK 908/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku, uznając, że postępowanie w sprawie zabudowy nieruchomości zostało słusznie umorzone z powodu tożsamości sprawy z wcześniejszymi rozstrzygnięciami.
Skarga kasacyjna dotyczyła wyroku WSA w Gdańsku, który oddalił skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zabudowy nieruchomości. Skarżący zarzucali naruszenie prawa procesowego i błędy w ustaleniach faktycznych, w tym brak wyjaśnienia stanu faktycznego i tożsamość sprawy. NSA oddalił skargę, uznając, że WSA prawidłowo przyjął, iż budynek gospodarczy został wybudowany na podstawie zgłoszenia i jego legalność została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, co czyniło dalsze postępowanie bezprzedmiotowym.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. L. i L. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił ich skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabudowy nieruchomości. Skarżący zarzucili Sądowi I instancji naruszenie prawa procesowego, w tym art. 133 § 2 p.p.s.a. poprzez oparcie się na decyzji nieznajdującej się w aktach sprawy, a także naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a. w zw. z przepisami k.p.a. przez oparcie się na stanie faktycznym, który nie został dostatecznie wyjaśniony i błędne przyjęcie tożsamości sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania, oddalił skargę. Sąd uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo przyjął, iż kontrolowane decyzje wydane zostały po wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności. Materiał dowodowy, w tym zgłoszenie z 21 kwietnia 2005 r. i protokół oględzin, pozwalały na ustalenie tożsamości budynku gospodarczego z obiektem objętym wcześniejszymi rozstrzygnięciami. Mimo braku kopii niektórych decyzji w aktach, Sądowi znana była ich treść z urzędu, co wynikało z wcześniejszego wyroku WSA. Wobec istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji rozstrzygającej kwestię legalności budynku, kolejne postępowanie w tej samej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., co Sąd Wojewódzki prawidłowo zaakceptował. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. i błędnych ustaleń faktycznych uznano za niezasadne, a zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. za nieskuteczny. W konsekwencji skarga kasacyjna została oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jednakże sądowi znana jest z urzędu treść decyzji, jeśli wynika ona z ustaleń zawartych w innym wyroku sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny nie może oprzeć się na decyzji nieznajdującej się w aktach, ale jeśli treść tej decyzji jest znana sądowi z urzędu z innego postępowania, to może być ona uwzględniona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (15)
Główne
k.p.a. art. 105 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Umorzenie postępowania w przypadku jego bezprzedmiotowości.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 133 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy oddalenia skargi.
p.p.s.a. art. 174 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pr. bud. art. 49b
Ustawa Prawo budowlane
Pr. bud. art. 50
Ustawa Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 258 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął, że postępowanie było bezprzedmiotowe z uwagi na istnienie ostatecznej decyzji rozstrzygającej tożsamość sprawy. Materiały dowodowe i wcześniejsze orzeczenia potwierdzają legalność zabudowy na podstawie zgłoszenia.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 133 § 2 p.p.s.a. poprzez oparcie się na decyzji nieznajdującej się w aktach sprawy. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a. w zw. z przepisami k.p.a. przez oparcie się na nierozpoznanym stanie faktycznym i błędne ustalenie tożsamości sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Wojewódzki zasadnie orzekł o oddaleniu skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przedmiotowy budynek gospodarczy jest tożsamy z obiektem objętym wcześniejszymi rozstrzygnięciami. Kolejne postępowanie w tej samej sprawie nie mogło być prowadzone. Niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe wskutek istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji wydanej w tożsamej sprawie.
Skład orzekający
Tomasz Bąkowski
przewodniczący
Marzenna Linska - Wawrzon
sprawozdawca
Grzegorz Antas
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania administracyjnego z powodu bezprzedmiotowości, gdy sprawa została już ostatecznie rozstrzygnięta."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy tożsamość sprawy i jej wcześniejsze rozstrzygnięcie są jednoznaczne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego.
“Czy można prowadzić nowe postępowanie, gdy sprawa została już prawomocnie zakończona? NSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 908/22 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2025-01-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-04-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Grzegorz Antas Marzenna Linska - Wawrzon /sprawozdawca/ Tomasz Bąkowski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Sygn. powiązane II SA/Gd 354/21 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2022-01-26 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Antas Protokolant asystent sędziego Emilia Olszewska-Gągała po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. L. i L. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 354/21 w sprawie ze skargi M. L. i L. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2021 r. nr WOP.7721.77.2021.KK w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabudowy nieruchomości oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 354/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę M. L. i L. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabudowy nieruchomości. M. L. i L. L. złożyli skargę kasacyjną, którą zaskarżyli powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji: 1. naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 133 § 2 p.p.s.a., poprzez oddalenie skargi, czego podstawą jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2005 roku stwierdzającą brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia, nieznajdująca się w aktach sprawy. 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie przepisów prawa procesowego, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a. przez oparcie się przez Sąd na stanie faktycznym, który nie został dostatecznie wyjaśniony przez organy administracyjne, a także na decyzjach tych organów administracyjnych, które zostały wydane z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 11 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. bowiem organy te dokonały dowolnej oceny materiału dowodowego, co ostatecznie skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość sprawy. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Sąd Wojewódzki zasadnie orzekł o oddaleniu skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2021 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 lutego 2021 r. umarzającą postępowanie w sprawie zabudowy usytuowanej na oznaczonej nieruchomości – w części dotyczącej budynku gospodarczego, wybudowanego na podstawie zgłoszenia z 21 kwietnia 2005 r. Przede wszystkim Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął w zaskarżonym wyroku, że kontrolowane decyzje wydane zostały po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności, które były istotne dla rozpoznania sprawy. Zebrany w aktach materiał dowodowy dawał podstawy do stwierdzenia, że objęty postępowaniem budynek gospodarczy zlokalizowany na działce nr ... został wybudowany na podstawie zgłoszenia dokonanego przed Starostą K. z 21 kwietnia 2005 r. Zauważyć trzeba, że w aktach administracyjnych znajduje się kopia zgłoszenia z 21 kwietnia 2005 r., dotyczącego budowy budynku gospodarczego, tożsamego z budynkiem poddanym oględzinom, przeprowadzonym przez organ powiatowy w dniu 2 listopada 2020 r. w niniejszym postępowaniu. Zgodzić się należało z Sądem Wojewódzkim, że analiza materiału dowodowego, w tym protokołu oględzin i dokumentacji zdjęciowej, pozwalały na ustalenie, że przedmiotowy budynek gospodarczy jest tożsamy z obiektem objętym wcześniejszymi rozstrzygnięciami organów nadzoru budowlanego, mianowicie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2005 r. i decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 października 2005 r. Wprawdzie w aktach brak jest kopii wspomnianych decyzji co podnoszono w skardze kasacyjnej, jednak należy mieć na uwadze, że Sądowi Wojewódzkiemu znana była z urzędu ich teść, bowiem wynika ona z ustaleń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 1051/05. Tym wyrokiem oddalona została skarga M. L. i L. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 października 2005 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 lipca 2005 r. stwierdzającą brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 49b i art. 50 Prawa budowlanego w przedmiocie budynku gospodarczego realizowanego na działce nr ... na podstawie zgłoszenia Starosty K. z dnia 21 kwietnia 2005 r. W takim stanie sprawy uprawnione było wnioskowanie Sądu Wojewódzkiego, że wobec rozstrzygnięcia już kwestii legalności przedmiotowego budynku decyzją ostateczną pozostającą w obrocie prawnym, przy niezmienionym jego stanie faktycznym, kolejne postępowanie w tej samej sprawie nie mogło być prowadzone. Sąd Wojewódzki po przedstawieniu w uzasadnieniu wyroku przesłanek umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., zaakceptował stanowisko organów obu instancji, zgodnie z którym niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe wskutek istnienie w obiegu prawnym ostatecznej decyzji wydanej w tożsamej sprawie. Wobec braku w skardze kasacyjnej zarzutu odnoszącego się do naruszenia art. 105 § 1 k.p.a., ocena Sądu Wojewódzkiego w powyższym zakresie nie została podważona. Niezasadny natomiast okazał się zarzut, w którym wskazano na naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 p.p.s.a. w związku z przepisami art. 7, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., bowiem Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął w zaskarżonym wyroku, że przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające odpowiadało wymogom wymienionych przepisów, co pozwalało na akceptację ustaleń faktycznych, będących podstawą rozstrzygnięć podjętych przez organy obu instancji. Zauważyć ponadto trzeba, że zarzut w puncie pierwszym podstawy kasacyjnej sformułowany został w sposób nieadekwatny do treści powołanego art. 133 § 1 p.p.s.a., a tym samym był nieskuteczny. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjne, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał wniosku pełnomocnika skarżących o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ponieważ stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., referendarz sądowy wojewódzkiego sądu administracyjnego wydaje postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy ----------------------- 4
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI