II OSK 889/26Odrzucenie skargi kasacyjnej zawieszenie postępowania
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odrzuciło jej skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu odmawiające zawieszenia postępowania. Sąd I instancji uznał, że zgodnie z art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania lub odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, a nie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. W konsekwencji, skarga na takie postanowienie była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). W skardze kasacyjnej skarżąca podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym błędnej wykładni art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a., argumentując, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania powinno być traktowane jako orzeczenie „w sprawie zawieszenia”. Zarzuciła również naruszenie art. 112 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie błędnego pouczenia przez organ o możliwości wniesienia skargi. Podniosła także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, takich jak art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. (zasada zaufania) oraz art. 9 k.p.a. (obowiązek informowania o prawach), wskazując na sprzeczne ukształtowanie sytuacji procesowej strony. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, oddalił ją. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola sądowa obejmuje skargi na postanowienia, na które służy zażalenie lub które kończą postępowanie. Sąd administracyjny stwierdził, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest postanowieniem rozstrzygającym co do istoty, kończącym postępowanie, ani takim, na które służy zażalenie w myśl art. 101 § 3 k.p.a. Sąd odwołał się do wykładni celowościowej i systemowej, wskazując, że nowelizacja art. 101 § 3 k.p.a. miała na celu wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień nie tamujących postępowania. Podkreślono, że błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie tworzy prawa do jej wniesienia, a sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie ścisłej interpretacji przepisów dotyczących zaskarżalności postanowień w postępowaniu administracyjnym oraz dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Podkreślenie, że błędne pouczenie organu nie może tworzyć prawa do zaskarżenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego i interpretacji art. 101 § 3 k.p.a. w kontekście art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Zagadnienia prawne (2)
Czy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest postanowieniem, na które służy zażalenie w rozumieniu art. 101 § 3 k.p.a. i czy skarga na takie postanowienie jest dopuszczalna na gruncie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie w rozumieniu art. 101 § 3 k.p.a., a tym samym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na ścisłej wykładni art. 101 § 3 k.p.a., zgodnie z którą zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania lub odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Wykładnia ta wynika z celów nowelizacji przepisu oraz zasady szybkości postępowania. Błędne pouczenie organu nie może kreować prawa do zaskarżenia postanowienia, które z mocy prawa nie podlega zaskarżeniu.
Czy błędne pouczenie organu administracji o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego może uzasadniać dopuszczalność skargi na postanowienie, które z mocy prawa nie podlega zaskarżeniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędne pouczenie nie może kreować prawa innego niż przewidziane obowiązującymi przepisami i nie daje podstaw do przyjęcia dopuszczalności skargi.
Uzasadnienie
Sąd I instancji zasadnie wskazał, że błędne pouczenie nie może kreować prawa innego niż przewidziane obowiązującymi przepisami. Ochrona wynikająca z działania w zaufaniu do pouczenia organu nie może prowadzić do uznania za dopuszczalną skargi na postanowienie, które z mocy prawa jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (13)
Główne
k.p.a. art. 101 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Sąd interpretuje to ściśle, wyłączając postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Pomocnicze
k.p.a. art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w § 1 pkt 1-4.
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
k.p.a. art. 8 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy władzy publicznej pozostają w tym zakresie w każdej chwili w gotowości do udzielania wyjaśnień i pomocy prawnej w zakresie należącym do ich właściwości.
k.p.a. art. 8 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ich prawa i obowiązki będące przedmiotem postępowania.
k.p.a. art. 112
Kodeks postępowania administracyjnego
Strona ma prawo do otrzymania od organu pouczenia o skutkach prawnych złożenia podania lub oświadczenia, albo o skutkach prawnych dokonania określonej czynności procesowej.
k.p.a. art. 126
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące czynności procesowych stosuje się odpowiednio do czynności innych niż czynności procesowe, jeżeli kodeks tak stanowi.
k.p.a. art. 12
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy administracji publicznej powinny w toku postępowania dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych oraz stanu prawnego sprawy, a także do udzielania niezbędnych informacji oraz wyjaśnień dotyczących przebiegu postępowania.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten wyłącza możliwość zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. • Naruszenie art. 112 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie błędnego pouczenia o możliwości wniesienia skargi. • Naruszenie art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie zasady pogłębiania zaufania i zaakceptowanie sprzecznego ukształtowania sytuacji procesowej. • Naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez niezastosowanie obowiązku informowania o prawach i przyjęcie, że błędne pouczenie nie ma znaczenia.
Godne uwagi sformułowania
z użytego w ww. przepisie wyrażenia "postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" nie można wywyodzić, że obejmuje ono wszelkie przypadki postanowień związanych z zawieszeniem. • Istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a., która miała miejsce w 2011 r. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. • Niewątpliwie błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi, nie daje podstawy do przyjęcia jej dopuszczalności. • Sąd I instancji zasadnie wskazał, że błędne pouczenie nie może kreować prawa innego niż przewidziane obowiązującymi przepisami.
Skład orzekający
Andrzej Wawrzyniak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłej interpretacji przepisów dotyczących zaskarżalności postanowień w postępowaniu administracyjnym oraz dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Podkreślenie, że błędne pouczenie organu nie może tworzyć prawa do zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego i interpretacji art. 101 § 3 k.p.a. w kontekście art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Błędne pouczenie organu nie zawsze ratuje skargę – NSA wyjaśnia granice zaskarżania postanowień.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.