II OSK 862/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców odmawiającą potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego. Sprawa dotyczyła sytuacji A. P., który w 1957 r. wraz z rodzicami wyjechał do Izraela i nabył obywatelstwo tego państwa. Organy administracji i WSA uznały, że skarżący utracił polskie obywatelstwo na podstawie art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim, ponieważ spełnione zostały przesłanki zezwolenia na zmianę obywatelstwa, które miało nastąpić w drodze uchwały Nr 5/58 Rady Państwa z dnia 23 stycznia 1958 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy, argumentując, że zezwolenie na zmianę obywatelstwa powinno mieć charakter indywidualny. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy ustawy z 1951 r. i orzecznictwo, stwierdził, że zezwolenie na zmianę obywatelstwa powinno być aktem stosowania prawa, skierowanym do konkretnej osoby. Sąd uznał, że uchwała Rady Państwa z 1958 r., choć mogła dotyczyć większej liczby osób, musiała odnosić się do osób, których podania były rozpatrywane. W ocenie NSA, Sąd I instancji niedopuszczalnie ustalił stan faktyczny, przyjmując, że podanie rodziców skarżącego było objęte wnioskiem Prezesa Rady Ministrów. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z wyjaśnieniem, czy podanie skarżącego zostało objęte uchwałą Rady Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących utraty obywatelstwa polskiego w kontekście uchwał Rady Państwa oraz kompetencji sądów administracyjnych w zakresie ustalania stanu faktycznego.
Dotyczy specyficznego stanu prawnego z lat 50. i 60. XX wieku oraz konkretnej sytuacji wyjazdu do Izraela.
Zagadnienia prawne (2)
Czy uchwała Rady Państwa z 1958 r. zezwalająca na zmianę obywatelstwa polskiego na izraelskie dla osób wyjeżdżających na stały pobyt do Izraela, może stanowić indywidualne zezwolenie na zmianę obywatelstwa w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim z 1951 r. i skutkować utratą obywatelstwa polskiego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała taka nie może stanowić indywidualnego zezwolenia, jeśli nie odnosi się do konkretnych osób, których podania były rozpatrywane przez Radę Państwa.
Uzasadnienie
Ustawa o obywatelstwie polskim z 1951 r. traktowała zezwolenie na zmianę obywatelstwa jako akt stosowania prawa, wymagający indywidualnego charakteru i skierowania do określonego adresata. Uchwała Rady Państwa z 1958 r. nie mogła zastąpić indywidualnego orzeczenia, jeśli nie było dowodów na objęcie nią konkretnych podań.
Czy sąd administracyjny może samodzielnie ustalać stan faktyczny w zakresie objęcia indywidualnego podania wnioskiem Prezesa Rady Ministrów, stanowiącym podstawę do wydania uchwały przez Radę Państwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie może samodzielnie ustalać stanu faktycznego, a jego ocena powinna opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organy administracji.
Uzasadnienie
Sąd I instancji, przyjmując własne ustalenia faktyczne dotyczące wniosku Prezesa Rady Ministrów, przekroczył swoje kompetencje. Ocena legalności decyzji administracyjnej nie może polegać na samodzielnym ustalaniu faktów przez sąd.
Przepisy (11)
Główne
Dz.U. 1951 nr 4 poz. 25 art. 11 § 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim
Utrata obywatelstwa polskiego następuje m.in. na skutek nabycia obywatelstwa obcego po uzyskaniu zezwolenia władzy polskiej na zmianę obywatelstwa.
Pomocnicze
Dz.U. 1951 nr 4 poz. 25 art. 11 § 5
Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim
Dz.U. 1951 nr 4 poz. 25 art. 13 § 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim
O utracie obywatelstwa polskiego orzeka Rada Państwa.
Dz.U. 1951 nr 4 poz. 25 art. 13 § 2
Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim
Orzeczenie o utracie obywatelstwa polskiego następuje na wniosek Prezesa Rady Ministrów.
Dz.U. 1951 nr 4 poz. 25 art. 13 § 3
Ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim
Ogłoszenie orzeczenia w Monitorze Polskim zastępuje doręczenie.
Dz.U. 2000 nr 28 poz. 353 art. 17 § 4
Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim
Odnoszenie się do zdarzeń skutkujących nabyciem i utratą obywatelstwa polskiego.
Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 203 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwała Rady Państwa z 1958 r. nie mogła stanowić indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa. • Brak dowodów na objęcie indywidualnego podania skarżącego wnioskiem Prezesa Rady Ministrów. • Sąd I instancji przekroczył swoje kompetencje, ustalając stan faktyczny.
Odrzucone argumenty
Uchwała Rady Państwa z 1958 r. stanowiła generalne zezwolenie na zmianę obywatelstwa. • Spełnione zostały przesłanki utraty obywatelstwa polskiego na podstawie uchwały.
Godne uwagi sformułowania
uchwała Rady Państwa z dnia 23 stycznia 1958 r. w sprawie zezwolenia na zmianę obywatelstwa polskiego osobom wyjeżdżającym na stały pobyt do państwa Izrael • zezwoleń dotyczące zmiany obywatelstwa mają indywidualny charakter • nie sposób mówić o udzieleniu zezwolenia osobie, która o takie zezwolenie nie występowała • nie można z góry przyjąć założenia, że uchwała Nr 5/58 Rady Państwa z dnia 23 stycznia 1958 r. nie stanowiła orzeczenia Rady Państwa o zezwoleniu na zmianę obywatelstwa polskiego • nie wykazano w sprawie, aby został spełniony warunek dotyczący skarżącego, wydania indywidualnego zezwolenia Rady Państwa na zmianę obywatelstwa
Skład orzekający
Włodzimierz Ryms
przewodniczący sprawozdawca
Jacek Chlebny
członek
Zofia Flasińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących utraty obywatelstwa polskiego w kontekście uchwał Rady Państwa oraz kompetencji sądów administracyjnych w zakresie ustalania stanu faktycznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego z lat 50. i 60. XX wieku oraz konkretnej sytuacji wyjazdu do Izraela.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia utraty obywatelstwa i interpretacji historycznych przepisów, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i imigracyjnym.
“Czy uchwała z PRL mogła pozbawić obywatelstwa? NSA wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 720 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.