II OSK 851/08

II OSK 851/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-06-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Jaśkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Ewidencja ludności
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 119/08 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-03-31
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 53 par 1, art. 54 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 119/08 odrzucające skargę I. R. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 119/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. R. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd I instancji podał, że zaskarżona decyzja Wojewody M. wraz z prawidłowym pouczeniem co do sposobu jej zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 20 grudnia 2007 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 21 stycznia 2008 r. a jak wynika z akt administracyjnych skarżąca w dniu 17 stycznia 2008 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę zaadresowaną bezpośrednio do WSA w Warszawie. Sąd podał kontynuując, że w dniu 11 lutego 2008 r. skierowano skargę z WSA do organu właściwego tj. Wojewody M. Wskazał dalej, że w obecnym stanie prawnym, stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Podano, że w tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania w urzędzie pocztowym skargi skierowanej do właściwego organu tj. Wojewody M., co uczynił WSA w dniu 11 lutego 2008 r.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisów art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a., które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na nieprzekazaniu niezwłocznemu skargi przedmiotowej nadanej w dniu 17 stycznia 2008 r., ale mylnie na adres WSA - do wojewody m., lecz przekazanie jej na posiedzenie niejawne Sądu co spowodowało, iż przedmiotowa skarga została wysłana do organu I instancji dopiero w dniu 11 lutego 2008 r., to jest po upływie 30 - dniowego terminu do jej wniesienia. Wskazano, że skarga w/w wpłynęła do WSA w dniu 21 stycznia 2008 r. i że gdyby Sąd ten tego samego dnia skierował ją do Wojewody M. to skarga zostałaby złożona w terminie. Jak wynika natomiast z pkt III zarządzenia wstępnego w tej sprawie Sąd skierował sprawę na posiedzenie niejawne w celu jej odrzucenia ze względu na niewłaściwy tryb jej wniesienia. To spowodowało, że skargę przekazano do Wojewody M. dopiero 11 lutego 2008 r., a zatem po upływie 30 - dniowego terminu do jej złożenia. Autor skargi kasacyjnej podał dalej, że z wytycznych NSA wynika, że jeżeli skarga wpływa bezpośrednio do sądu, to winna być jedynie wpisana do repertorium KO i niezwłocznie przekazana, za pośrednictwem poczty do organu właściwego tj. Wojewody M. Wskazano też, że Sąd jednocześnie wezwał w trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wojewodę M. do nadesłania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej i ustanowionego z urzędu pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego, co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej. Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas nie data nadania skargi przez skarżącą na adres wojewódzkiego sądu administracyjnego a data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 17 stycznia 2008 r. (data nadania na poczcie) jednak na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji otrzymał skargę w dniu 21 stycznia 2008 r. i nadał ją do właściwego organu drogą pocztową w dniu 11 lutego 2008 r. Trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał zaś 21 stycznia 2008 r. Stąd jak przyjął Sąd I instancji skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej do Wojewody M. po upływie określonego w ustawie terminu. Twierdzenie, że skarżąca została pozbawiona prawa do rozpatrzenia sprawy przez niezawisły sąd jest z gruntu rzeczy błędne. Została ona bowiem prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wystarczyło zastosować się do tego pouczenia, aby dochować terminu zaskarżenia decyzji o wymeldowaniu.
W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.