II OSK 842/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który oddalił skargę strony na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie to utrzymało w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładającą na A.K. opłatę legalizacyjną w wysokości 50 000 zł za samowolę budowlaną polegającą na nadbudowie i rozbudowie budynku. Skarżąca kasacyjnie zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 59f Prawa budowlanego z 1974 r. poprzez błędną wykładnię przepisu dotyczącego wysokości opłaty legalizacyjnej, a także naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. z powodu wadliwego uzasadnienia wyroku, które nie wyjaśniało stanu sprawy i podstawy prawnej. Podniesiono również zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. z powodu braku możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dokumentów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., Sąd wskazał, że strona musi wykazać, iż naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, czego skarżąca nie uczyniła. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. uznano za niezasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku WSA zawierało opis stanu faktycznego i zastosowanych przepisów, a kwestionowanie trafności merytorycznej wyroku nie jest podstawą do uwzględnienia tego zarzutu. Najważniejszym argumentem oddalającym zarzut naruszenia art. 59f Prawa budowlanego z 1974 r. było stwierdzenie, że w podanej podstawie prawnej skargi kasacyjnej taki przepis nie istnieje. Nawet gdyby intencją było wskazanie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994 r., skarga kasacyjna nie zawierała wystarczającej argumentacji uzasadniającej przyjęcie, że opłata powinna być sumą kar za poszczególne nieprawidłowości. Sąd podkreślił, że do NSA nie należy korygowanie braków skargi kasacyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących skargi kasacyjnej, w szczególności wymogów formalnych skargi kasacyjnej, konieczności wykazania wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz zakresu kontroli sądowej w postępowaniu kasacyjnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z opłatą legalizacyjną i przepisami Prawa budowlanego z 1974 r. oraz 1994 r. Nacisk na formalne wymogi skargi kasacyjnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy opłata legalizacyjna za samowolę budowlaną powinna być obliczana jako suma kar za poszczególne kategorie obiektu i stwierdzone nieprawidłowości, czy jako jedna kwota?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, opłata legalizacyjna została ustalona prawidłowo w kwocie 50 000 zł. Skarga kasacyjna nie zawierała wystarczającej argumentacji, aby przyjąć odmienną metodę obliczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżąca kasacyjnie nie wykazała, iż opłata powinna być sumą kar obliczonych dla różnych kategorii obiektu za każdą stwierdzoną nieprawidłowość, a ponadto zarzut naruszenia art. 59f Prawa budowlanego z 1974 r. był niezasadny z uwagi na brak tego przepisu w podanej podstawie prawnej.
Czy uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe z powodu niewyjaśnienia stanu sprawy i podstawy prawnej, naruszając art. 141 § 4 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA było zgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a., zawierało opis stanu faktycznego i zastosowanych przepisów.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA zawierało opis stanu faktycznego i omówienie przepisów Prawa budowlanego. Niezgadzanie się skarżącej z merytorycznym stanowiskiem Sądu nie świadczy o naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a., który nie pozwala na kwestionowanie trafności merytorycznej wyroku.
Czy naruszono art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dokumentów, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy, a skarżąca nie wykazała, jakie konkretne czynności procesowe uniemożliwiło jej zaniechanie organu.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że dla skuteczności zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. konieczne jest wykazanie, że naruszenie miało wpływ na wynik sprawy oraz jakie konkretne czynności strona mogła podjąć, gdyby przepis nie został naruszony. Skarżąca nie wykazała tych przesłanek.
Przepisy (5)
Główne
p.b. art. 59f § 1, 4 i 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Zarzut naruszenia art. 59f ust. 1, 4 i 5 Prawa budowlanego z 1974 r. był niezasadny, ponieważ w podanej podstawie prawnej skargi kasacyjnej taki przepis nie istnieje. Nawet gdyby intencją było wskazanie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994 r., skarga kasacyjna nie zawierała wystarczającej argumentacji uzasadniającej przyjęcie odmiennej metody obliczenia opłaty legalizacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzeczenia o oddaleniu skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie wyroku WSA nie narusza art. 141 § 4 p.p.s.a., ponieważ zawierało opis stanu faktycznego i omówienie przepisów. Niezgadzanie się z merytorycznym stanowiskiem Sądu nie jest podstawą do uwzględnienia zarzutu naruszenia tego przepisu.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy strona wykaże, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istnienia przepisu art. 59f Prawa budowlanego z 1974 r. w podanej podstawie prawnej skargi kasacyjnej. • Brak wykazania przez skarżącą wpływu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. na wynik sprawy. • Uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., a zarzut naruszenia tego przepisu nie może służyć kwestionowaniu trafności merytorycznej wyroku.
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia art. 59f Prawa budowlanego z 1974 r. przez Sąd I instancji. • Niewłaściwe uzasadnienie wyroku WSA (art. 141 § 4 p.p.s.a.). • Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez PINB.
Godne uwagi sformułowania
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako sądu II instancji nie należy konkretyzowanie zarzutów kasacyjnych, ich uściślanie, korygowanie, uzupełnianie, czy też poszukiwanie rzeczywistej intencji strony składającej środek prawny. • Braki w tym zakresie nie podlegają konwalidacji i czynią skargę kasacyjną nieskuteczną, uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia. • W ramach zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można kwestionować trafności merytorycznej wyroku.
Skład orzekający
Jerzy Stankowski
sprawozdawca
Roman Ciąglewicz
członek
Wojciech Mazur
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi kasacyjnej, w szczególności wymogów formalnych skargi kasacyjnej, konieczności wykazania wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz zakresu kontroli sądowej w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z opłatą legalizacyjną i przepisami Prawa budowlanego z 1974 r. oraz 1994 r. Nacisk na formalne wymogi skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej i konsekwencji ich niespełnienia, co jest kluczowe w praktyce.
“Błędy formalne w skardze kasacyjnej pogrążają sprawę: NSA nie poprawia za stronę.”
Dane finansowe
WPS: 50 000 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.