II OSK 832/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A.S. od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił skargę na decyzję SKO o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie przepisów materialnego prawa, w tym art. 2, 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez błędne zastosowanie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) oraz Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Kwestionował prymat planu miejscowego nad prawami nabywanymi w toku postępowania o warunki zabudowy oraz zasadę stosowania prawa obowiązującego w dniu wydania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podkreślając, że zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji jest dopuszczalne jedynie w przypadku braku planu miejscowego. Uchwalenie planu miejscowego dla terenu objętego wnioskiem czyni postępowanie o warunki zabudowy bezprzedmiotowym, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd uznał, że stanowisko to jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem NSA i nie narusza Konstytucji RP.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie zasady bezprzedmiotowości postępowania o warunki zabudowy po uchwaleniu planu miejscowego oraz interpretacja zgodności przepisów u.p.z.p. z Konstytucją RP.
Dotyczy sytuacji, gdy plan miejscowy został uchwalony w trakcie toczącego się postępowania o warunki zabudowy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, dla którego toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, czyni to postępowanie bezprzedmiotowym i obliguje do jego umorzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchwalenie planu miejscowego czyni postępowanie o ustalenie warunków zabudowy bezprzedmiotowym i wymaga jego umorzenia.
Uzasadnienie
Przepisy art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 u.p.z.p. stanowią, że ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji jest dopuszczalne tylko w przypadku braku planu miejscowego. Wejście w życie planu miejscowego dla danego terenu oznacza, że organy tracą kompetencję do rozstrzygania sprawy ustalenia warunków zabudowy, a postępowanie staje się bezprzedmiotowe.
Czy przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczące prymatu planu miejscowego nad decyzją o warunkach zabudowy oraz zasada stosowania prawa obowiązującego w dniu wydania decyzji naruszają zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te są zgodne z Konstytucją RP i utrwalonym orzecznictwem NSA.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 2 Konstytucji RP są bezzasadne, ponieważ stanowisko o konieczności umorzenia postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla terenu, dla którego obowiązuje plan miejscowy, jest utrwalone w orzecznictwie NSA i zgodne z prawem. Organy mają obowiązek stosować przepisy obowiązujące na dzień wydawania decyzji.
Czy art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. narusza konstytucyjną zasadę lex retro non agit oraz zasadę ochrony praw nabytych?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie podzielił tych wątpliwości w kontekście niniejszej sprawy.
Uzasadnienie
Sąd nie odniósł się bezpośrednio do zarzutu naruszenia zasady lex retro non agit w odniesieniu do art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., ale ogólnie uznał zarzuty skarżącego za bezzasadne, wskazując na konieczność stosowania prawa obowiązującego na dzień wydawania decyzji i prymat planu miejscowego.
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 4 § ust. 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 105 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193 § zdanie drugie
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 65 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Konstytucja RP art. 8 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Konstytucja RP art. 8 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, dla którego toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, czyni to postępowanie bezprzedmiotowym i obliguje do jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Prymat przepisów o planowaniu przestrzennym nad prawami nabywanymi w toku postępowania o warunki zabudowy narusza zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP). • Należy stosować prawo obowiązujące w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a nie w dniu wydawania decyzji. • Art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. narusza konstytucyjną zasadę lex retro non agit oraz zasadę ochrony praw nabytych.
Godne uwagi sformułowania
uchwalenie i wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy uniemożliwia kontynuowanie postępowania objętego wnioskiem z uwagi na jego bezprzedmiotowość • określenie sposobu zabudowy terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania stanowi wyjątek i zgodnie z art. 4 ust. 2 u.p.z.p. dopuszczalne jest jedynie w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania • organy administracji obu instancji z chwilą przyjęcia na danym terenie planu miejscowego tracą kompetencję do rozstrzygania sprawy ustalenia warunków zabudowy w ramach postępowania administracyjnego • jedynym dopuszczalnym zakończeniem toczącego się postępowania jest decyzja o jego umorzeniu • zarzuty dotyczące naruszenia art. 2, art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 4 ust. 2, a także art. 59 ust. 1 u.p.z.p., czy art. 105 k.p.a. są całkowicie bezzasadne, gdyż stanowią trudną do zrozumienia polemikę z utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sąd Administracyjnego stanowiskiem
Skład orzekający
Jerzy Stankowski
sprawozdawca
Mirosław Gdesz
przewodniczący
Tomasz Bąkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady bezprzedmiotowości postępowania o warunki zabudowy po uchwaleniu planu miejscowego oraz interpretacja zgodności przepisów u.p.z.p. z Konstytucją RP."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy plan miejscowy został uchwalony w trakcie toczącego się postępowania o warunki zabudowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w planowaniu przestrzennym, które ma bezpośrednie przełożenie na prawa inwestorów i obywateli. Interpretacja NSA potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą, ale zarzuty skarżącego podnoszą kwestie konstytucyjne.
“Plan miejscowy zniweczył Twoje postępowanie o warunki zabudowy? NSA wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.