II OSK 778/05

Naczelny Sąd Administracyjny2006-01-31
NSAAdministracyjneŚredniansa
samorząd powiatowyzakład opieki zdrowotnejlikwidacjabezczynność organuinteres prawnyskarga kasacyjnaprawo administracyjne

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki z o.o. w sprawie bezczynności rady powiatu dotyczącej likwidacji lub restrukturyzacji zakładu opieki zdrowotnej, uznając brak interesu prawnego skarżącej.

Spółka z o.o. "M." wezwała Radę Powiatu do podjęcia uchwały o zmianie organizacyjnej lub likwidacji Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, powołując się na przepisy dotyczące zakładów opieki zdrowotnej i samorządu powiatowego. Rada odmówiła likwidacji, wskazując na wysokie koszty. Po wcześniejszych postępowaniach, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki, uznając brak jej interesu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał to rozstrzygnięcie, podkreślając, że interes wierzyciela w takiej sytuacji ma charakter faktyczny, a nie prawny, co nie daje legitymacji do wniesienia skargi.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez "M." Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił skargę spółki na bezczynność Rady Powiatu Ż. w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie organizacyjnej lub likwidacji Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ż. Spółka wezwała Radę Powiatu do działania, powołując się na przepisy ustawy o samorządzie powiatowym oraz ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, domagając się podjęcia uchwały w sprawie zmiany formy gospodarki finansowej lub likwidacji ZOZ. Rada Powiatu podjęła uchwałę o odmowie likwidacji, wskazując na wysokie koszty finansowe związane z pokryciem ujemnego wyniku finansowego zakładu (ok. 32 mln zł) oraz niemożność zapewnienia ciągłości opieki zdrowotnej przez inny podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie daje skarżącej spółce tytułu prawnego do skutecznego domagania się wskazanych czynności przez organ założycielski, co skutkowało brakiem interesu prawnego spółki. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił tę argumentację, podkreślając, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Stwierdził, że na gruncie powołanych przepisów, interes wierzyciela ma charakter faktyczny, a nie prawny, co nie daje legitymacji do wniesienia skargi. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wierzyciel zakładu opieki zdrowotnej nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na bezczynność organu powiatu w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie organizacyjnej lub likwidacji tego zakładu.

Uzasadnienie

Interes prawny skarżącego jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na gruncie przepisów ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, interes wierzyciela w takiej sytuacji ma charakter faktyczny, a nie prawny, co nie daje legitymacji do wniesienia skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (8)

Główne

u.s.p. art. 88 § 1

Ustawa o samorządzie powiatowym

Warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w tym skargi na niewykonanie czynności nakazanych prawem przez organ powiatu.

u.s.p. art. 87 § 1

Ustawa o samorządzie powiatowym

W związku z art. 88 ust. 1, stanowi podstawę do wezwania organu powiatu do działania.

u.z.o.z. art. 60 § 3

Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej

Nie daje skarżącej spółce tytułu prawno-rzeczowego do skutecznego domagania się podjęcia wskazanych w przepisie czynności przez organ założycielski.

p.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzeczenia NSA.

Pomocnicze

u.z.o.z. art. 60 § 4

Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej

u.z.o.z. art. 60 § 1

Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej

Dotyczy pokrycia ujemnego wyniku finansowego zakładu.

u.z.o.z. art. 60 § 3

Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej

Sąd I instancji uznał, że przepis ten nie przesądza o istnieniu interesu prawnego skarżącej.

k.c. art. 353

Kodeks cywilny

Skarżąca powoływała się na ten przepis w kontekście ochrony wierzytelności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak interesu prawnego skarżącej spółki do wniesienia skargi na bezczynność organu powiatu w przedmiocie likwidacji lub zmiany organizacyjnej ZOZ, gdyż interes ten ma charakter faktyczny, a nie prawny.

Odrzucone argumenty

Argumentacja spółki, że jej interes prawny wynika z art. 60 ust. 3, 4 i 6 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej w zw. z art. 353 Kodeksu cywilnego i innych przepisów dotyczących ochrony wierzytelności.

Godne uwagi sformułowania

Na gruncie powołanych przepisów interes wierzyciela ma charakter interesu faktycznego, a naruszenie takiego interesu nie daje legitymacji do wniesienia skargi.

Skład orzekający

Zygmunt Niewiadomski

przewodniczący sprawozdawca

Witold Falczyński

członek

Alicja Plucińska-Filipowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów interesu prawnego w sprawach dotyczących bezczynności organów samorządu w zakresie zarządzania jednostkami organizacyjnymi, w szczególności zakładami opieki zdrowotnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wierzyciela zakładu opieki zdrowotnej i jego możliwości kwestionowania decyzji organu założycielskiego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interesu prawnego w kontekście zarządzania jednostkami samorządowymi i ochrony wierzycieli, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Czy wierzyciel może zmusić samorząd do likwidacji szpitala? NSA wyjaśnia granice interesu prawnego.

Sektor

ochrona zdrowia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 778/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz
Witold Falczyński
Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Sygn. powiązane
III SAB/Po 1/05 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2005-03-04
Skarżony organ
Rada Powiatu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
art. 60, art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87
ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
Sentencja
Sygn.akt II OSK 778 /05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski (spr), Sędziowie NSA Witold Falczyński, Alicja Plucińska-Filipowicz, Protokolant Maria Połowniak, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. z.o.o w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2005 r. sygn. akt III SAB/Po 1/05 w sprawie ze skargi M. z o.o. w Ł. na bezczynność Rady Powiatu Ż. w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie organizacyjnej Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej lub postawieniu go w stan likwidacji oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
II OSK 778/05
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt III SAB/Po 1/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę "M." Sp. z o.o. w Ł. na bezczynność Rady Powiatu Ż. w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie organizacyjnej Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ż. lub postawieniu go w stan likwidacji.
W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 6 stycznia 2003 r. Spółka z o.o. "M." w Łodzi wezwała Powiat Ż., na podstawie art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592), do zmiany stanu niezgodnego z prawem, polegającego na niewykonywaniu przez właściwe organy powiatu zadań wynikających z art. 60 ust. 3 lub art. 60 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 1991 r. Nr 91, poz. 408 ze zm.), domagając się podjęcia uchwały w sprawie zmiany formy gospodarki finansowej lub likwidacji ww. Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Powiatu w Ż. w dniu 11 lutego 2003 r. podjęła uchwałę o odmowie postawienia w stan likwidacji Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ż. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały wskazano na ujemny wynik finansowy Zakładu, którego pokrycie zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej jest niemożliwe. Nie może to być jednak podstawą do zaprzestania działalności Zakładu, gdyż zadań realizowanych przez ten Zakład nie może przejąć żaden inny podmiot w sposób zapewniający nieprzerwane sprawowanie opieki zdrowotnej w zakresie poradnictwa specjalistycznego nad ludnością powiatu. Podniesiono również, że podjęcie decyzji o likwidacji ZOZ spowodowałoby przejęcie przez Powiat zobowiązań Zakładu i pokrycie ujemnego wyniku finansowego w wysokości około 32 mln zł, co zupełnie zburzyłoby porządek budżetu Powiatu na wiele kolejnych lat i uniemożliwiłoby realizację zadań ustawowych.
W dniu 28 lutego 2003 r. została przez Spółkę "M." wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Rady Powiatu Ż. w zakresie pokrycia ujemnego wyniku finansowego, zmiany gospodarki finansowej lub postawienia Powiatowego Samodzielnego Publicznego ZOZ w Ż. w stan likwidacji.
Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 listopada 2003 r. odrzucił skargę, jednakże wniesioną od tego postanowienia skargę kasacyjną uwzględnił Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 27 maja 2004 r.
Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił ją, stwierdzając, że art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) nie daje skarżącej Spółce żadnego tytułu prawno-rzeczowego do skutecznego domagania się podjęcia wskazanych w przepisie czynności przez organ założycielski. Z tego wynika brak interesu prawnego Spółki do domagania się podjęcia przez Radę Powiatu żądanych uchwał.
Od powyższego wyroku "M." Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 88 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 60 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że "M." Sp. z o.o. nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego w trybie powołanych przepisów o samorządzie powiatowym, w której żąda nakazania Powiatowi Ż. lub organowi nadzoru nad powiatem, na koszt i ryzyko tegoż powiatu, podjęcia działań przewidzianych w art. 60 ust. 3 i 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podzielono ocenę Sądu I instancji, że przepis art. 60 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej rozważany samoistnie, nie może przesądzać o istnieniu interesu prawnego skarżącej. W ocenie skarżącej jej interes prawny wypływa jednak z art. 60 ust. 3, 4 i 6 ww. ustawy w zw. z art. 353 Kodeksu cywilnego i innych przepisów dotyczących ochrony wierzytelności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w tym także skargi na niewykonanie czynności nakazanych prawem przez organ powiatu, o których mowa w art. 88 ust. 1 w związku z art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) jest wykazanie, że interes prawny lub uprawnienie skarżącego zostały tym naruszone. Jeżeli tak to dokonana przez Sąd wykładnia przepisów art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) nie może być uznana za nieprawidłową. Przepisy te nie dają podstaw do wywodzenia z nich istnienia interesu prawnego po stronie wierzyciela zakładu w związku z przedmiotową bezczynnością organu powiatu. Na gruncie powołanych przepisów interes wierzyciela ma charakter interesu faktycznego, a naruszenie takiego interesu nie daje legitymacji do wniesienia skargi. W tym też kierunku idzie dotychczasowe orzecznictwo NSA (zob. np. wyrok z 21 września 2005 r., II OSK 32/05).
Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).