II OSK 770/07

Naczelny Sąd Administracyjny2008-07-03
NSAbudowlaneŚredniansa
prawo budowlanesamowola budowlanalegalizacjaopłata legalizacyjnawarunki techniczneusytuowanie budynkugranica działkipostępowanie administracyjneNSAWSA

NSA uchylił wyrok WSA w Kielcach i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu wadliwego uzasadnienia postanowień organów administracji dotyczących opłaty legalizacyjnej samowoli budowlanej.

Sprawa dotyczyła opłaty legalizacyjnej za rozbudowę budynku mieszkalnego bez pozwolenia, która naruszała przepisy techniczno-budowlane dotyczące usytuowania przy granicy działki. WSA uchylił postanowienia organów administracji, uznając brak analizy spełnienia przesłanek legalizacyjnych i wadliwe uzasadnienie. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania są zasadne, a ustalenia co do naruszenia warunków technicznych i braku uzasadnienia były błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który uchylił postanowienia dotyczące opłaty legalizacyjnej za rozbudowę budynku mieszkalnego bez pozwolenia. WSA uznał, że organy administracji nie zbadały wystarczająco przesłanek legalizacyjnych, w szczególności naruszenia przepisów techniczno-budowlanych dotyczących usytuowania budynku przy granicy działki, oraz że postanowienia nie zawierały odpowiedniego uzasadnienia. Skarżący organ zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez błędne uznanie braku uzasadnienia prawnego i art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie kwestii naruszenia warunków technicznych. NSA uznał te zarzuty za zasadne. Sąd podkreślił, że ustalenia dotyczące warunków technicznych i usytuowania budynku zostały poczynione w aktach sprawy, a decyzja o warunkach zabudowy może dopuszczać budowę przy granicy, jeśli nie narusza to przepisów. NSA stwierdził, że WSA błędnie uznał brak uzasadnienia prawnego i naruszenie art. 7 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, na podstawie art. 185 P.p.s.a., NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienia organów administracji były wadliwe z powodu braku wystarczającego uzasadnienia prawnego i niewystarczającego zbadania przesłanek legalizacyjnych, co WSA prawidłowo ocenił.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA błędnie ocenił brak uzasadnienia prawnego i naruszenie art. 7 k.p.a. przez organy, ponieważ ustalenia dotyczące warunków technicznych i usytuowania budynku znajdowały się w aktach sprawy, a decyzja o warunkach zabudowy mogła dopuszczać takie usytuowanie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (9)

Główne

P.p.s.a. art. 185

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Błędne uznanie przez WSA naruszenia tego przepisu przez organy administracji.

P.p.s.a. art. 133 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd powinien wydawać wyrok na podstawie akt sprawy, a WSA nie uwzględnił w pełni wyjaśnień zawartych w aktach.

P.p.s.a. art. 207 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do odstąpienia od zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Zarzut naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia okoliczności sprawy.

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymóg uzasadnienia prawnego postanowień.

P.b. art. 48 § 2 pkt 1 i 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Przesłanki legalizacji samowoli budowlanej.

P.b. art. 48 § 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Konsekwencje niespełnienia przesłanek legalizacji.

Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 12 § 3 pkt 1b

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Przepis dotyczący usytuowania budynków przy granicy działki.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut naruszenia przez WSA art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że postanowienia organów nie zawierały wskazania podstawy prawnej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzut naruszenia przez WSA art. 7 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że nastąpiło niewyjaśnienie okoliczności, czy rozbudowa i usytuowanie budynku w granicy nie narusza warunków technicznych. Zarzut naruszenia przez WSA art. 133 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że pewne kwestie nie znajdują wyjaśnienia w aktach sprawy.

Godne uwagi sformułowania

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania nie zawierały wskazania podstawy prawnej co miało istotny wpływ na wynik sprawy niewyjaśnienie czy rozbudowa i usytuowanie budynku w granicy nie narusza warunków technicznych dotyczących usytuowania budynku

Skład orzekający

Małgorzata Stahl

przewodniczący sprawozdawca

Anna Łuczaj

sędzia

Jerzy Siegień

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzasadniania postanowień organów administracji w sprawach samowoli budowlanej oraz oceny przesłanek legalizacyjnych, w tym zgodności z warunkami technicznymi usytuowania budynku przy granicy działki."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozbudowy budynku mieszkalnego bez pozwolenia i opłaty legalizacyjnej; interpretacja przepisów technicznych może być zależna od konkretnych okoliczności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej i opłat legalizacyjnych, a także pokazuje, jak istotne jest prawidłowe uzasadnienie decyzji administracyjnych i jak sądy administracyjne kontrolują te kwestie.

WSA uchylił decyzję o opłacie legalizacyjnej, ale NSA przywrócił sprawę do ponownego rozpoznania – kluczowe błędy proceduralne organów.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 770/07 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2008-07-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Łuczaj
Jerzy Siegień
Małgorzata Stahl /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Ke 322/06 - Wyrok WSA w Kielcach z 2006-12-28
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par.1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.) Sędziowie NSA Anna Łuczaj del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Ke 322/06 w sprawie ze skargi A. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżone przez A. O. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], zn. [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia [...], którym ustalono opłatę w wysokości 50 tys. zł. celem zalegalizowania rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w M. oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], zn. [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2004 r. przez organ I instancji ustalono, iż na działce o nr [...] stanowiącej własność S. i A. F. prowadzona jest rozbudowa budynku mieszkalnego bez wymaganego przepisami pozwolenia. Budynek ten położony jest bezpośrednio przy granicy z działką [...] A. O.. Inwestorzy posiadali decyzję z dnia [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji rozbudowy budynku jednorodzinnego, jednak Starosta S. nie wyraził zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 pkt 1b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) polegające na wykonaniu ścian bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr [...]. W związku z tym, postanowieniem z dnia [...], organ nakazał wstrzymanie robót budowlanych, zobowiązując inwestorów do zabezpieczenia obiektu i przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót wraz z oceną stanu technicznego budynku. Następnie nakazano inwestorom decyzją z dnia [...] wykonanie robót wskazanych w przedłożonych przez inwestorów opiniach technicznych. Decyzja organu I instancji została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], a postępowanie w tym zakresie umorzone. (Skargę na decyzję organu II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ke 563/05). W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] wstrzymał roboty budowlane związane z rozbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] zobowiązując inwestorów do zabezpieczenia obiektu, przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ w dniu 31 sierpnia 2005 r. inwestor przedłożył wymagane dokumenty, organ uznał, że zaistniała możliwość wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, pod warunkiem uiszczenia opłaty legalizacyjnej. W związku z tym organ I instancji wydał w dniu [...] postanowienie ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] uznając, że jest ono zgodne z prawem, a wysokość opłaty została w ocenie organu ustalona prawidłowo i dopiero w przypadku jej nieuiszczenia organ będzie uprawniony do wydania nakazu rozbiórki.
W skardze na decyzję A. O. wnosiła o wydanie nakazu rozbiórki, kwestionując ustalenia organu wskazujące na brak podstaw do wydania takiej decyzji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznając skargę stwierdził, że niespełnienie przesłanek legalizacyjnych wymienionych w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego uniemożliwia skuteczne prowadzenie postępowania legalizacyjnego, o jakim mowa w art. 49 Prawa budowlanego, w tym wydanie postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej. Jedną z przesłanek legalizacyjnych jest zaś to, aby budowa nie naruszała przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Wśród tych przepisów mieszczą się również przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Okoliczność czy rozbudowa nie narusza tych przepisów nie została poddana jakiejkolwiek analizie zarówno w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], ani w zaskarżonym postanowieniu. W konsekwencji takiego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie jest wiadome, czy przesłanki legalizacji samowoli zostały spełnione. Ponadto Sąd zauważył, że ani postanowienie zaskarżone, ani postanowienie utrzymane nim w mocy, ani postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nie zawierają uzasadnienia wyjaśniającego podstawy prawne z przytoczeniem przepisów prawa, do czego organy zobowiązane są na mocy art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa. Z tych przyczyn Sąd uchylił wadliwe postanowienia, uznając, że uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
W skardze kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. od tego wyroku zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 133 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polegające na:
- błędnym uznaniu, iż nastąpiło naruszenie art. 7 kpa mogące mieć wpływ na wynik sprawy polegające na niewyjaśnieniu okoliczności, czy rozbudowa nie narusza technicznych warunków dotyczących usytuowania budynku względem nieruchomości sąsiedniej, podczas, gdy ustalenia takie zostały poczynione w czasie oględzin w dniu [...] września 2004 r., a w dniu [...] września 2004 r. do organu wpłynęła m.in. decyzja ustalająca warunki zabudowy oraz projekt rozbudowy budynku,
- błędnym przyjęciu, że postanowienia nie zawierają wyjaśnień podstawy prawnej, podczas gdy każde z nich spełnia warunki określone w art. 107 § 3 kpa.
Ponadto zarzucono naruszenie prawa materialnego: art. 48 ust. 2 pkt 1i 2 i ust. 3 Prawa budowlanego przez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że badanie przez organ administracyjny okoliczności spełnienia przesłanek do legalizacji samowoli budowlanej wskazanych w tym przepisie wymaga szczególnego i odrębnego uzewnętrznienia, tymczasem fakt wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych jest wynikiem uznania przez organ, że zachodzą przesłanki do legalizacji samowoli budowlanej. Z tych przyczyn wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a w przypadku nieuwzględnienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną posiadanie przez inwestorów ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy przesądza o możliwości usytuowania ściany budynku prowadzonej rozbudowy bezpośrednio przy granicy sąsiedniej nieruchomości, organy poddały analizie kwestię usytuowania rozbudowy, podjęły też niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy a uzasadnienia podjętych rozstrzygnięć nie uchybiają art. 107 § 3 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. Zasadny jest zarzut naruszenia przepisów procedury sądowoadministracyjnej t.j. przepisu art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) polegający na uznaniu, ze zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające nie zawierały wskazania podstawy prawnej co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadność tego zarzutu znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Zasadny jest także zarzut odnoszący się do uznania przez Sąd że nastąpiło naruszenie art. 7 k.p.a. mogące mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niewyjaśnienie czy rozbudowa i usytuowanie budynku w granicy nie narusza warunków technicznych dotyczących usytuowania budynku. Ustalenia takie zostały poczynione w trakcie oględzin w dniu [...] września 2004 r. oraz w oparciu o dostarczone dokumenty, w tym m.in. decyzję o warunkach zabudowy i projekt rozbudowy ze ścianą przeciwpożarową od strony granicy. W świetle postanowień § 12 ust.3 pkt 1 ( w uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano inne przepisy) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75,poz.690 ze zm.)budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy m.in. jeśli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeśli planu nie ma takie warunki może ustalić decyzja o warunkach zabudowy. Z akt sprawy wynika także , że badano czy tak usytuowany budynek zacieni sąsiednią nieruchomość i czy takie usytuowanie nie naruszy interesów osób trzecich ( m.in. czy utrudni zabudowę).
Zgodnie z art. 133 § 1 Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. W rozpoznawanej sprawie pewne kwestie o których wypowiadał się Sąd znajdują wyjaśnienie w aktach sprawy, w tym w decyzji o warunkach zabudowy i protokole oględzin a tym samym i ten zarzut skargi kasacyjnej można uznać za uzasadniony.
Zważywszy na powyższe, na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ,orzeczono jak w sentencji. Od zasądzenia kosztów odstąpiono na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. z uwagi na to, że A.O. była zwolniona od kosztów postępowania sądowego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI