Orzeczenie · 2007-05-25

II OSK 754/06

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2007-05-25
NSAbudowlaneWysokansa
prawo budowlaneurządzenie reklamowepozwolenie na budowęzgłoszenie robóttymczasowy obiekt budowlanybudowlatrwałe związanie z gruntemNSAskarga kasacyjna

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej Wojewody Wielkopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. WSA uchylił decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy sprzeciw Prezydenta Miasta P. od zgłoszenia zamiaru ustawienia wolnostojącego, tymczasowego urządzenia reklamowego. Organy administracji uznały, że urządzenie to jest tymczasowym obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia, powołując się na przepisy Prawa budowlanego. WSA natomiast uznał, że urządzenie nie jest budowlą i podlega przepisom o zgłoszeniu. NSA, uchylając wyrok WSA, wskazał na naruszenie przepisów prawa materialnego. Sąd podkreślił, że WSA nie oparł swojego wyroku na całości akt sprawy, w tym na dokumentacji projektowo-technicznej. Zdaniem NSA, kwalifikacja prawna urządzenia powinna uwzględniać jego parametry, masę i względy bezpieczeństwa, które mogą wskazywać na trwałe związanie z gruntem i wymóg pozwolenia na budowę, nawet jeśli inwestor określił je jako tymczasowe i rozbieralne. NSA zaznaczył, że przepisy dotyczące instalowania urządzeń reklamowych (art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego) odnoszą się zazwyczaj do instalacji na istniejących obiektach, a wolnostojące konstrukcje trwale związane z gruntem są traktowane jako budowle (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego).

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących kwalifikacji urządzeń reklamowych jako budowli lub tymczasowych obiektów budowlanych, znaczenie analizy dokumentacji technicznej i parametrów obiektu dla oceny prawnej, oraz obowiązek sądu do oparcia wyroku na całości akt sprawy.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów Prawa budowlanego w kontekście urządzeń reklamowych i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach lub specyfiki konkretnego obiektu.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wolnostojące urządzenie reklamowe, nawet określane jako tymczasowe i rozbieralne, może być uznane za budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego, wymagającą pozwolenia na budowę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli jego rozmiar, masa i względy bezpieczeństwa wskazują na trwałe związanie z gruntem.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA błędnie zakwalifikował urządzenie reklamowe, nie analizując wystarczająco dokumentacji technicznej i parametrów obiektu. Wielkość, masa i konieczność trwałego związania z gruntem ze względów bezpieczeństwa decydują o tym, czy obiekt jest budowlą, niezależnie od deklaracji inwestora o tymczasowości.

Czy sąd administracyjny może oprzeć swoje rozstrzygnięcie wyłącznie na treści zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją, pomijając analizę całości akt sprawy, w tym dokumentacji technicznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny jest zobowiązany do oparcia wyroku na całości akt sprawy.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że art. 133 § 1 p.p.s.a. obliguje sąd do oparcia wyroku na całości akt sprawy, co oznacza konieczność analizy dokumentacji projektowo-technicznej, a nie tylko treści decyzji administracyjnych.

Czy przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, dotyczący 'instalowania' urządzeń reklamowych, obejmuje również wolnostojące konstrukcje trwale związane z gruntem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zwrot 'instalowanie' w tym przepisie odnosi się zazwyczaj do instalacji na istniejących obiektach budowlanych, a wolnostojące konstrukcje trwale związane z gruntem są traktowane jako budowle.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że nowelizacja Prawa budowlanego z 1997 r. nie zmieniła faktu, iż wolnostojące urządzenia reklamowe trwale związane z gruntem pozostają w definicji budowli (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego), a przepis o 'instalowaniu' dotyczy innych sytuacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 185 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.b. art. 3 § pkt 3

Prawo budowlane

Definicja budowli, która obejmuje m.in. wolnostojące urządzenia reklamowe trwale związane z gruntem.

P.b. art. 3 § pkt 6

Prawo budowlane

Definicja tymczasowego obiektu budowlanego.

P.b. art. 29 § ust. 1 pkt 12

Prawo budowlane

Roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę (w tym tymczasowe obiekty budowlane).

P.b. art. 29 § ust. 2 pkt 6

Prawo budowlane

Roboty budowlane niewymagające pozwolenia na budowę - instalowanie urządzeń reklamowych (interpretowane jako instalowanie na istniejących obiektach).

P.b. art. 30 § ust. 5 i 6

Prawo budowlane

Termin na wniesienie sprzeciwu przez organ, gdy zgłoszenie dotyczy robót wymagających pozwolenia.

p.p.s.a. art. 133 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Obowiązek sądu do oparcia wyroku na całości akt sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

WSA nie oparł wyroku na całości akt sprawy, w tym na dokumentacji projektowo-technicznej. • WSA błędnie zakwalifikował urządzenie reklamowe, nie uwzględniając jego parametrów, masy i względów bezpieczeństwa, które mogą wskazywać na trwałe związanie z gruntem. • Przepis o 'instalowaniu' urządzeń reklamowych (art. 29 ust. 2 pkt 6 P.b.) nie obejmuje wolnostojących konstrukcji trwale związanych z gruntem, które są budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b.

Godne uwagi sformułowania

oceny prawnej w danej sprawie prowadzącej do wydania konkretnego rozstrzygnięcia nie można formułować w oderwaniu od całości akt administracyjnych • nie można zgodzić się z poglądem, że niezależnie od wszystkiego od 1997 r. wszystkie urządzenia reklamowe wymagają jedynie zgłoszenia • O tym, czy obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem, czy też nie, nie świadczy sposób, w jaki zagłębiono go w gruncie ani technika, w jakiej to wykonano, ale masa całkowita obiektu i jego rozmiary, które wymagają trwałego związania z gruntem ze względów bezpieczeństwa

Skład orzekający

Andrzej Gliniecki

sprawozdawca

Stanisław Nowakowski

członek

Zygmunt Niewiadomski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących kwalifikacji urządzeń reklamowych jako budowli lub tymczasowych obiektów budowlanych, znaczenie analizy dokumentacji technicznej i parametrów obiektu dla oceny prawnej, oraz obowiązek sądu do oparcia wyroku na całości akt sprawy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów Prawa budowlanego w kontekście urządzeń reklamowych i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach lub specyfiki konkretnego obiektu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest dokładna analiza techniczna i prawna w procesie budowlanym, a także jak ważne jest, aby sądy opierały swoje decyzje na pełnym materiale dowodowym, a nie tylko na deklaracjach stron.

Czy Twoja reklama to budowla? NSA wyjaśnia, kiedy zgłoszenie nie wystarczy.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst