II OSK 752/22

II OSK 752/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-07-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Jerzy Stankowski /sprawozdawca/
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
IV SA/Po 856/21 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2021-12-07
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 36a ust. 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Po 856/21 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 sierpnia 2021 r. nr WOA.7721.209.2021.KP w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 grudnia 2021 r. IV SA/Po 856/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej: WINB) z dnia 4 sierpnia 2021 r. nr WOA.7721.209.2021 .KP. Poddaną kontroli Sądu I instancji decyzją, WINB uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Powiatowego dla Miasta Poznania (zwanego dalej: PINB) z dnia 9 czerwca 2021 r., znak: PINB/OIK/70035/2844/2020 nakładającą na inwestorów obowiązki, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, w części: w zakresie wskazania, że "projekt budowlany zamienny powinien zawierać inwentaryzację i opinię techniczną sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, a także przewidywać wykonanie robót budowlanych, które pozwolą doprowadzić przedmiotową inwestycję do zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi oraz ustaleniami urbanistycznymi, zawartymi w uchwale XLI/483/111/2000 Rady Miasta Poznania z dnia 29 sierpnia 2000 r. w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu zagospodarowania przestrzennego rejon Szczepankowo-Spławie część "A" w Poznaniu i orzekł w to miejsce: "projekt budowlany zamienny powinien zawierać inwentaryzację sporządzoną przez osobę posiadającą stosowane uprawnienia budowlane, a takie przewidywać wykonanie robót budowlanych, które pozwolą doprowadzić przedmiotową inwestycję do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz ustaleniami urbanistycznymi, zawartymi w uchwale nr XLI/483/lll/2000 Rady Miasta Poznania z dnia 29 sierpnia 2000 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejon Szczepankowo-Spławie część "A" w Poznaniu. W pozostałym zakresie WINB utrzymał w mocy decyzję PINB.
W skardze kasacyjnej P. P. zaskarżył ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:
1) art. 151 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j Dz U z 2020 r., poz. 1333; zwanej dalej: p.b.) w związku z art. 27 ust 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 a ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. ustawy o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471; zwanej dalej: ustawą nowelizującą), art. 28 ust 1 art. 37 ust 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1,2, 3 i 4a p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej art. 16 § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez oddalenie skargi, a nie uchylenie decyzji organów I i II instancji, w wyniku uznania, że zaskarżone decyzje zostały wydane prawidłowo, gdy tymczasem decyzje te zostały wydane z naruszeniami przepisów prawa materialnego, które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy - naruszenie art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4, pkt 5 p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 ustawy nowelizującej, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w sposób wskazany w zarzutach naruszenia prawa materialnego.
2) art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4, pkt 5 k.p.a. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 a ustawy nowelizującej, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, art. 16 § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię polegająca na uznaniu, że inwestor ma obowiązek wykonania robót budowlanych w stosunku do wszystkich obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i rezygnacja z realizacji robót budowlanych dotyczących jednego z dwóch obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i pozostawienie tego obiektu w stanie niezmienionym stanowi istotne odstąpienie od projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor jest uprawniony, a nie zobowiązany do wykonania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i rezygnacja z wykonania robót budowlanych w obrębie jednego z obiektów prowadzi do wygaśnięcia pozwolenia na budowę w tej części a nie stanowi istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę,
3) art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4, pkt 5 p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 a ustawy nowelizującej, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. w związku z art, 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, art. 16 § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię polegająca na uznaniu, że uzyskanie pozwolenia na użytkowanie w części obejmującej jeden z obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, obliguje inwestora do zakończenia robót nie objętych tym pozwoleniem na użytkowanie w sytuacji, gdy pozwolenie nie nakłada takiego obowiązku i rezygnacja z realizacji robót budowlanych w obrębie jednego z dwóch obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i pozostawienie tego obiektu w stanie niezmienionym stanowi istotne odstąpienie od projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor jest uprawniony, a nie zobowiązany do wykonania wszystkich robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i rezygnacja z wykonania robót budowlanych dotyczących jednego z obiektów prowadzi do wygaśnięcia pozwolenia na budowę w tej części, a nie stanowi istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę, natomiast pozwolenie na użytkowanie wiąże organ nadzoru budowlanego i stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania naprawczego.
4) art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4, pkt 5 p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 a ustawy nowellizującej, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, art. 16 § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że inwestor miał obowiązek wykonania robót budowlanych w stosunku do wszystkich obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę (budowa budynku mieszkalnego i przebudowa budynku mieszkalnego z jego zmianą sposobu użytkowania) i rezygnacja z realizacji robót budowlanych w obrębie jednego z dwóch obiektów budowlanych (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania) objętych pozwoleniem na budowę i pozostawienie tego obiektu w stanie niezmienionym stanowi istotne odstąpienie od projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, a tym iż samym zasadne było - zdaniem Sądu i organów administracji - wszczęcie postępowania w sprawie istotnego odstąpienia od pozwolenia na budowę i wydanie decyzji o nakazie dostarczenia projektu budowlanego zamiennego, podczas gdy inwestor był uprawniony do rezygnacji z części robót budowlanych (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania), a na skutek niewykonania części robót pozwolenie na budowę wygasło w tej części (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania), stan taki nie stanowi istotnego odstąpienia do projektu budowlanego i tym samym organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do wydania decyzji o nakazie dostarczenia projektu budowlanego.
4) art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b, pkt 4, pkt 5 p.b. w związku z art, 27 ust. 1 pkt 1, art. 28 pkt 1 a ustawy nowelizującej, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, art. 16 § 1, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że uzyskanie pozwolenia na użytkowanie w części obejmującej jeden z obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę (nowo wybudowany frontowy budynek mieszkalny), obligował inwestora do zakończenia robót nie objętych tym pozwoleniem na użytkowanie (przebudowa budynku mieszkalnego i zmiana sposobu użytkowania tego budynku na gospodarczy) w sytuacji, gdy pozwolenie nie nakładało takiego obowiązku i rezygnacja z realizacji robót budowlanych w obrębie jednego (przebudowa budynku mieszkalnego i zmiana sposobu użytkowania) z dwóch obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i pozostawienie tego obiektu (budynku mieszkalnego na tyle działki) w stanie niezmienionym stanowiło istotne odstąpienie od projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor był uprawniony a nie zobowiązany do wykonania wszystkich robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę i rezygnacja z wykonania robót budowlanych w obrębie jednego z obiektów (przebudowa budynku mieszkalnego i zmiana sposobu użytkowania) prowadziła do wygaśnięcia pozwolenia na budowę w tej części a nie stanowi istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę, natomiast pozwolenie na użytkowanie wiąże organ nadzoru budowlanego i stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania naprawczego.
Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji uprawniającej, a nie zobowiązującej. Oznacza to, że inwestor ma prawo, a nie obowiązek wykonania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę - zarówno w całości, jak i w części. W przypadku niewykonania całości lub części robót budowlanych - gdy przerwa w wykonaniu robót budowlanych wynosi ponad 3 lata - pozwolenie na budowę wygasa w części nie zrealizowanej (stosownie do art. 37 ust. 1 p.b.). Pozwolenie na budowę wygasa także, gdy inwestor rezygnuje z realizacji całości lub części robót budowlanych (stosownie do art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.).
W przypadku rezygnacji z wykonania części robót budowlanych, rezygnacja ta dotyczy jednego z obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, nie mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od pozwolenia na budowę. Sytuacja taka nie jest bowiem objęta postanowieniami art. 36a ust. 5 p.b.
Sąd I instancji błędnie uznał, że w przypadku, gdy pozwolenie na budowę obejmuje dwa obiekty budowlane, a inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie dla jednego z tychże obiektów to jest zobowiązany zakończenia robot budowlanych w obrębie drugiego obiektu budowlanego i zgłoszenia zawiadomienia o zakończenia budowy. Tymczasem z art. 55 ust. 1 pkt 3 i art. 59 ust. 1, 2, 3 i 4a p.b. obowiązek taki nie wynika. Miałoby to wyłączenie miejsce, gdyby organ nadzoru budowlanego nałożył obowiązek wykonania takich robót lub termin takich robót (art. 59 ust. 2 i 3 p.b.).
Błędne jest uznanie, że inwestor miał obowiązek wykonania robót budowlanych w stosunku do wszystkich obiektów budowlanych objętych pozwoleniem na budowę (budowa budynku mieszkalnego i przebudowa budynku mieszkalnego z jego zmianą sposobu użytkowania) i rezygnacja z realizacji robót budowlanych w obrębie jednego z dwóch obiektów budowlanych (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania) objętych pozwoleniem na budowę i pozostawienie tego obiektu w stanie niezmienionym stanowi istotne odstąpienie od projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor był uprawniony do rezygnacji z części robót budowlanych (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania), a na skutek niewykonania części robót pozwolenie na budowę wygasło w tej części (przebudowy budynku mieszkalnego i zmiany sposobu użytkowania) Stan taki nie stanowi istotnego odstąpienia do projektu budowlanego i tym samym organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do wydania decyzji o nakazie dostarczenia projektu budowlanego.
W pozwoleniu na użytkowanie nie zobligowano inwestorów do zakończenia pozostałych robót budowlanych, a pouczono jedynie o formie zakończenia pozostałych robót budowlanych. Po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie inwestorzy nie prowadzili pozostałych robót objętych pozwoleniem na budowę, tj. w zakresie przebudowy budynku mieszkalnego na budynek gospodarczy. Inwestorzy mieli prawo, a nie obowiązek wykonania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę - zarówno w całości, jak i w części. W niniejszej sprawie inwestorzy wykonali część pozwolenia na budowę w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) przy ul. (...) w Poznaniu - we frontowej części nieruchomości. Uzyskali pozwolenie na użytkowanie w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji.
Wskazać też należy, że zgodnie z art. 193 zd. 2 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
W ramach wszystkich z podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów P. P. kwestionuje stanowisko Sądu I instancji, iż w sprawie zaistniały przesłanki do prowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 p.b. Zdaniem skarżącego kasacyjnie niewykonanie wszystkich przewidzianych w udzielonym pozwoleniu na budowę robót budowlanych, nie może być oceniane jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ponadto wskazuje, że z uwagi na nierozpoczęcie części robót budowlanych w okresie 3 lat od wydania decyzji udzielającej pozwolenie na budowę, decyzja ta wygasła i nie może on wykonać dalszych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym, który przebudowany miał być na budynek gospodarczy.
Stanowisko to nie zyskało akceptacji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Nie jest kwestionowanym w niniejszej sprawie, że decyzją z dnia 2 lipca 2007 r. nr 1555/2007, zmienioną następnie decyzją z dnia 20 stycznia 2011 r. nr 14/2011, Prezydent Miasta Poznania udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) i przebudowę budynku mieszkalnego na gospodarczy przy ul. (...) w Poznaniu. W zatwierdzonym wraz z tą decyzją projekcie budowlanym przewidziano, że budynek znajdujący się w tylnej części działki miał zostać przebudowany i zmniejszony do powierzchni 40,00 m², do wymiarów 4,00m x 9,14m. Zachowana miała być ściana nośna na granicy działek, fragmenty ściany frontowej i tylnej. Projekt przewidywał także zmianę sposobu użytkowania tego budynku z mieszkalnego na gospodarczy. Decyzją z dnia 18 marca 2011 r. nr 152/2011 PINB udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) przy ul. (...) w Poznaniu (działka nr [...], ark. [...], obręb [...]), stanowiącego część inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (segment prawy) i przebudowę budynku mieszkalnego na gospodarczy przy ul. (...) w Poznaniu. W dniach 6 września 2019 r. oraz 20 listopada 2020 r. PINB przeprowadził kontrolę na ww. nieruchomości i ustalił, że nie dokonano przebudowy i zmniejszenia wymiarów budynku mieszkalnego znajdującego się w tylnej części działki nr [...], ani zmiany jego sposobu użytkowania z mieszkalnego na gospodarczy. Ponadto PINB ustalił, że wykonano utwardzenie terenu (tarasu) pomiędzy nowym budynkiem mieszkalnym, a budynkiem istniejącym w głębi działki, co nie było objęte pozwoleniem na budowę z 2007 r., ani jego zmianą z 20 stycznia 2011 r. Utwardzenie ma wymiary 3,95 m x 3,95 m i zlokalizowane jest w odległości około 1,20 m od ogrodzenia z działką nr [...].
Sąd I instancji zasadnie podzielił stanowisko organów nadzoru budowlanego, iż inwestor dopuścił się istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia ma budowę w rozumieniu art. 36a ust. 5 p.b., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie. Niewykonanie przewidzianej w pozwoleniu na budowę przebudowy opisanego pierwotnego budynku mieszkalnego na gospodarczy o powierzchni do 40 m² stanowi bowiem istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących powierzchni zabudowy, wysokości i szerokości (art. 36a ust. 5 pkt 2 a i b p.b.), a także w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu z mieszkalnego na gospodarczy (art. 36a ust. 5 pkt 4 p.b.).
W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że przewidziana w udzielonym pozwoleniu na budowę przebudowa oraz zmiana przeznaczenia istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], ark. [...], obręb [...], z uwagi na treść obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, miała niebagatelne znaczenie dla możliwości udzielenia pozwolenia na zlokalizowanie na tej działce nowego budynku mieszkalnego. Otóż nieruchomość przy ul. (...) w Poznaniu znajduje się na terenie oznaczonym jako 14MN w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą nr XLI/483/lll/2000 Rady Miasta Poznania z dnia 29 sierpnia 2000r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejon Szczepankowo-Spławie część "A" w Poznaniu (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2000r. Nr 68, poz. 909). W § 5 ust. 3 lit. b planu, dla tego terenu przewidziano, że na jednej działce możliwe jest usytuowanie tylko jednego budynku mieszkalnego i jednego budynku pomocniczego, jeżeli pozwalają na to wymiary tej działki Z kolei zgodnie z § 5 ust. 3 lit. l tiret drugie planu nieprzekraczalną maksymalną wysokość od poziomu terenu dla budynku pomocniczego wynosić może 2,5 m. Plan sprzeciwia się możliwości zlokalizowania na przedmiotowej działce dwóch budynków mieszkalnych, dlatego też budowa nowego budynku mieszkalnego możliwa była pod warunkiem dokonania przebudowy istniejącego już na tej działce budynku mieszkalnego na budynek gospodarczy oraz doprowadzenia jego parametrów do zgodności z ustaleniami planem. Niewykonanie przewidzianej w pozwoleniu na budowę przebudowy istniejącego budynku mieszkalnego wraz ze zmianą jego przeznaczenia na budynek gospodarczy oznacza, że istniejąca na działce nr [...], ark. [...], obręb [...] zabudowa narusza § 5 ust. 3 lit. b i § 5 ust. 3 lit. l tiret drugie planu. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że okoliczności te wypełniają przesłankę art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. uzasadniającą wszczęcie postępowania naprawczego. W tych okolicznościach sprawy brak reakcji organów nadzoru budowlanego skutkował by akceptację próby obejścia prawa przez inwestora robót budowlanych. .
Bez znaczenia dla takiej oceny pozostaje podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność upływu 3 lat od zaniechania wykonywania robót budowlanych, z którą skarżący kasacyjnie wiąże brak możliwości wykonywania robót budowlanych na skutek wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wyjaśnić trzeba, że wygaśnięcie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę niesie za sobą ten skutek, że pozbawienia inwestora możliwości korzystania z udzielonego mu pozwolenia na budowę. Zatem nawet gdyby podzielić stanowisko skarżącego, iż decyzja udzielająca pozwolenia na budowę wygasła z uwagi na treść art. 37 ust. 1 p.b., to okoliczność ta nie miałby znaczenia w niniejszej sprawie. Wygaśnięcie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę nie stanowi negatywnej przesłanki do wszczęcia przez organy nadzoru budowlanego postępowania naprawczego w przypadku stwierdzenia, że w sprawie doszło do istotnego odstępstwa od warunków przewidzianych w pozwoleniu na budowę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.