II OSK 748/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki z o.o. prowadzącej bawialnię, która kwestionowała uznanie jej za przedsiębiorstwo spożywcze i nałożenie kary pieniężnej za brak zatwierdzenia działalności. Spółka argumentowała, że jej główna działalność nie jest związana z żywnością, a serwowanie napojów i przekąsek jest jedynie okazjonalne i nie wpływa na bezpieczeństwo żywności. Sąd pierwszej instancji (WSA) oddalił skargę spółki, a NSA utrzymał ten wyrok w mocy. NSA, analizując przepisy rozporządzenia nr 178/2002 i ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, uznał, że pojęcie przedsiębiorstwa spożywczego należy interpretować szeroko. Nawet działalność pomocnicza, polegająca na serwowaniu żywności (w tym napojów gorących, przekąsek kupowanych w sklepie, czy tortów od rodziców) podczas imprez okolicznościowych, kwalifikuje spółkę jako podmiot działający na rynku spożywczym. Sąd podkreślił, że każdy etap łańcucha żywnościowego, w tym dystrybucja i podawanie żywności konsumentowi finalnemu, może mieć wpływ na bezpieczeństwo żywności, co uzasadnia obowiązek zatwierdzenia zakładu. NSA odrzucił zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, uznając, że ustalenia faktyczne były wystarczające do oceny prawnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia przedsiębiorstwa spożywczego w kontekście działalności okazjonalnej, np. w miejscach rozrywki dla dzieci.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji bawialni, ale zasady interpretacji przepisów o bezpieczeństwie żywności mogą mieć zastosowanie w innych podobnych przypadkach.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przedsiębiorstwo prowadzące bawialnię, które okazjonalnie serwuje napoje i przekąski, jest przedsiębiorstwem spożywczym w rozumieniu rozporządzenia nr 178/2002 i podlega obowiązkowi zatwierdzenia działalności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przedsiębiorstwo prowadzące bawialnię, które serwuje żywność, nawet okazjonalnie i w niewielkim zakresie, jest przedsiębiorstwem spożywczym w rozumieniu rozporządzenia nr 178/2002 i podlega obowiązkowi zatwierdzenia działalności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pojęcie przedsiębiorstwa spożywczego należy interpretować szeroko, obejmując wszelkie etapy łańcucha żywnościowego, w tym dystrybucję i podawanie żywności konsumentowi finalnemu. Działalność bawialni, polegająca na serwowaniu napojów i przekąsek, nawet jeśli stanowi niewielką część przychodów, może wpływać na bezpieczeństwo żywności i wymaga zatwierdzenia.
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 P.p.s.a., nastąpiło poprzez nieodniesienie się przez sąd pierwszej instancji do wszystkich twierdzeń skarżącej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. jest bezzasadny, ponieważ sąd pierwszej instancji odniósł się do kwestii prawnych wynikających z zarzutów skarżącego, a zarzut dotyczący braku oferowania wyrobów cukierniczych nie został podniesiony w skardze do WSA.
Uzasadnienie
Sąd NSA wyjaśnił, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać odniesienie do kwestii prawnych wynikających z zarzutów skarżącego. W tym przypadku, zarzut dotyczący braku oferowania wyrobów cukierniczych nie został podniesiony w skardze do WSA, a sąd pierwszej instancji i tak omówił kwestię serwowania żywności.
Przepisy (18)
Główne
rozporządzenie nr 178/2002 art. 3 § pkt 2
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
Przedsiębiorstwo spożywcze to przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, typu non-profit lub nie, prowadzące jakąkolwiek działalność związaną z jakimkolwiek etapem produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności. Pojęcie należy rozumieć szeroko, obejmując również etap podawania żywności konsumentowi finalnemu.
u.b.ż.ż art. 63 § ust. 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Przedsiębiorca prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze jest obowiązany uzyskać zatwierdzenie lub warunkowe zatwierdzenie.
u.b.ż.ż art. 104 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Wymierzenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów.
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
rozporządzenie nr 178/2002 art. 3 § pkt 16
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
Za 'etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji' uznaje się jakikolwiek etap, w tym przywóz, począwszy od produkcji podstawowej żywności, aż do uwzględnienia jej przechowywania, transportu, sprzedaży lub dostarczenia konsumentowi finalnemu.
rozporządzenie nr 178/2002 art. 3 § pkt 18
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
Przez 'konsumenta finalnego' rozumie się ostatecznego konsumenta środka spożywczego, który nie wykorzystuje żywności w ramach działalności przedsiębiorstwa spożywczego.
u.b.ż.ż art. 63 § ust. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Zwolnienie z obowiązku zatwierdzenia dotyczy przedsiębiorców prowadzących sprzedaż detaliczną innych niż środki spożywcze produktów oraz wprowadzających do obrotu środki spożywcze opakowane, trwałe mikrobiologicznie.
u.b.ż.ż art. 63 § ust. 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Podmiot działający na rynku spożywczym jest obowiązany złożyć wniosek o wpis do rejestru zakładów.
u.b.ż.ż art. 61
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Definicja zakładu wprowadzającego żywność do obrotu.
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działalność bawialni, polegająca na serwowaniu żywności, nawet okazjonalnie, kwalifikuje ją jako przedsiębiorstwo spożywcze podlegające przepisom o bezpieczeństwie żywności. • Szeroka interpretacja pojęcia przedsiębiorstwa spożywczego jest uzasadniona celem ochrony bezpieczeństwa żywności. • Zarzuty procesowe dotyczące naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. są bezzasadne, gdyż sąd pierwszej instancji odniósł się do podniesionych kwestii, a jeden z zarzutów nie był przedmiotem skargi do WSA.
Odrzucone argumenty
Spółka nie jest przedsiębiorstwem spożywczym, ponieważ jej działalność związana z żywnością jest okazjonalna i nie wpływa na bezpieczeństwo żywności. • Spółka nie podlega obowiązkowi zatwierdzenia działalności na podstawie art. 63 ust. 2 pkt 8 u.b.ż.ż. • Naruszenie przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji, w tym art. 141 § 4 P.p.s.a., poprzez nieodniesienie się do wszystkich twierdzeń skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
Pojęcie przedsiębiorstwa spożywczego należy rozumieć możliwie szeroko, przede wszystkim z uwagi na przedmiot ochrony tych regulacji prawnych jakim jest bezpieczeństwo żywności, istotne zwłaszcza w odniesieniu do konsumentów finalnych jakimi są dzieci. • Nie tylko działalność stricte produkcyjna w sektorze żywnościowym ale również działalność na jej końcowym etapie, związanym z odpowiednim podaniem tej żywności konsumentowi, kwalifikuje się jako element łańcucha żywienia. • Niewielki wymiar tego rodzaju działalności nie wyłącza obowiązku uzyskania zatwierdzenia zakładu, jeżeli działanie na tym polu może zostać uznane za mogące istotnie wpływać na kwestię bezpieczeństwa żywności i żywienia.
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Marzenna Linska - Wawrzon
sędzia
Jan Szuma
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia przedsiębiorstwa spożywczego w kontekście działalności okazjonalnej, np. w miejscach rozrywki dla dzieci."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji bawialni, ale zasady interpretacji przepisów o bezpieczeństwie żywności mogą mieć zastosowanie w innych podobnych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak szeroko mogą być interpretowane przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności, nawet w kontekście działalności, która nie jest stricte gastronomiczna. Jest to ciekawe dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i żywnościowym.
“Czy bawialnia to restauracja? NSA rozstrzyga o bezpieczeństwie żywności w miejscach rozrywki.”
Dane finansowe
WPS: 1700 PLN
Sektor
gastronomia
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.