II OSK 745/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.P. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej, potwierdzając prawidłowość orzeczeń wojskowych komisji lekarskich.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej M.P. od wyroku WSA we Wrocławiu, który oddalił jego skargę na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności do zawodowej służby wojskowej z powodu pseudosoczewkowatości i zmian zwyrodnieniowych plamki oka. NSA uznał, że sądy niższych instancji prawidłowo oceniły stan zdrowia skarżącego w kontekście wymogów służby wojskowej, a podniesione zarzuty naruszenia prawa nie były zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który utrzymał w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności do zawodowej służby wojskowej. Skarżący kwestionował kwalifikację jego stanu zdrowia (pseudosoczewkowatość obu oczu i zmiany zwyrodnieniowe plamki oka prawego) jako podstawy do uznania go za trwale niezdolnego do służby. WSA we Wrocławiu wskazał, że kontrola sądowa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich polega na sprawdzeniu prawidłowości postępowania i wszechstronności badań, a nie na ocenie stanu zdrowia w sensie medycznym, lecz przydatności do służby wojskowej zgodnie z przepisami. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że istotą orzeczeń wojskowych komisji lekarskich jest stwierdzenie przydatności do służby wojskowej, a nie ogólnego stanu zdrowia. Sąd uznał, że stwierdzone schorzenia dyskwalifikują skarżącego do zawodowej służby wojskowej, a kryteria oceny dla żołnierzy służby zawodowej są surowsze niż dla żołnierzy służby czynnej. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd administracyjny bada prawidłowość postępowania i wszechstronność badań wojskowej komisji lekarskiej, a istotą orzeczenia jest stwierdzenie przydatności do służby wojskowej, a nie ogólnego stanu zdrowia.
Uzasadnienie
Sądy administracyjne kontrolują zgodność postępowania komisji lekarskich z przepisami dotyczącymi określania zdolności do służby wojskowej, a nie dokonują samodzielnej oceny medycznej stanu zdrowia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach art. 14 § pkt 2
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach art. 14 § pkt 4
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 189
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa poprzez niezastosowanie szczegółowego objaśnienia do § 14 pkt 1-4 zawartego w załączniku Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. oraz w załączniku Nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r.
Godne uwagi sformułowania
Istotą orzeczeń wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzanie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzanie przydatności do służby wojskowej i określanie rodzaju tej przydatności.
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący
Małgorzata Stahl
członek
Marek Gorski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny zdolności do służby wojskowej przez wojskowe komisje lekarskie oraz zakres kontroli sądów administracyjnych nad tymi orzeczeniami."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu zdrowia (schorzenia okulistyczne) i konkretnych przepisów dotyczących służby wojskowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy specyficznej procedury oceny zdolności do służby wojskowej, co może być interesujące dla wąskiego grona odbiorców, ale nie ma szerszego znaczenia prawnego czy społecznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 745/06 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2006-09-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący/ Małgorzata Stahl Marek Gorski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6249 Inne o symbolu podstawowym 624 Hasła tematyczne Powszechny obowiązek obrony Sygn. powiązane IV SA/Wr 669/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2006-02-07 Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 189 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski ( spr. ) Sędzia NSA Małgorzata Stahl Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 8 września 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt IV SA/Wr 669/04 w sprawie ze skargi M. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 669/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, iż kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności sprawdzenia, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Istotą orzeczeń wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzanie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzanie przydatności do służby wojskowej i określanie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej od czynnej bądź zawodowej służby wojskowej) stanowiącego załącznik Nr 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. (Dz.U. Nr 57, poz. 278 ze zm.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stwierdzona u skarżącego, specjalistycznym badaniem okulistycznym, pseudosoczewkowatość obu oczu, prawidłowo została zakwalifikowana przez komisje wojskowe obu instancji wg § 14 pkt 2 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Oznacza to, że w grupie żołnierz zasadniczej służby wojskowej (nadterminowej) M. P. zasadnie uznano za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (kat. N). Z tych względów na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik M. P. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów, skarżący zarzucał skarżonemu wyrokowi naruszenie prawa poprzez niezastosowanie szczegółowego objaśnienia do § 14 pkt 1-4 zawartego w załączniku Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 133, poz. 1422 ), a także w załączniku Nr 1 rozporządzania Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, nazywanym przez skarżącego "starym" rozporządzeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł swój wyrok na szczegółowych badaniach lekarskich będących podstawą orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że w wyniku badań specjalistycznych stwierdzono u M. P. pseudosoczewkowatość obu oczu, co odpowiada § 14 pkt 2 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej, psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa a także zmiany zwyrodnieniowe plamki oka prawego co odpowiada § 14 pkt 4 cytowanego wyżej załącznika. Oba te schorzenia dyskwalifikują przydatność M. P. do zawodowej służby wojskowej. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie także w objaśnieniach szczegółowych do § 14 pkt 2-4 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach i załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Za zasadne uznać należy stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku "iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzeniem stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności, na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej bądź zawodowej służby wojskowej)". Istotą orzeczeń wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie ogólnego stanu zdrowia badanego w potocznym znaczeniu, ale ustalenie na podstawie pełnej wiedzy medycznej jego przydatności do służby wojskowej oraz zakwalifikowania badanego do odpowiedniej kategorii tej służby. W skardze kasacyjnej skarżący nie rozróżnia, iż załącznik Nr 1 i załącznik Nr 2 dotyczą zdolności do różnych rodzajów służb. W stosunku do żołnierzy służby zawodowej stosowane są znacznie surowsze kryteria oceny ich stanu zdrowia, niż w stosunku do żołnierzy służby czynnej. Z tych też względów uznać należy, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie narusza prawa, a skargę kasacyjną, jako niezasadną na mocy art. 189 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.