II SA/Lu 1407/02

II SA/Lu 1407/02 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Franciszek Frączkiewicz /przewodniczący/
Maciej Kierek
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.41 par.2, 44, 59 par.2, 129 par.2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Franciszek Frączkiewicz, Sędziowie NSA Wiesława Achrymowicz (spr.)/asesor WSA/, Maciej Kierek sędzia NSA, Protokolant Ref.st. Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. sprawy ze skargi N. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dot. nakazu rozbiórki obiektu budowli. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego N. P. został zobligowany do rozbiórki samowolnie wykonanej szopy o drewnianej konstrukcji, usytuowanej na działce o numerze geodezyjnym [...] przy ul. W.
W wyniku odwołania złożonego przez N.P. w dniu 01 sierpnia 2002r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając jako organ drugiej instancji, postanowieniem z dnia [...] września 2002r. stwierdził uchybienie terminu do skutecznego dokonania tej czynności, gdy uprzednio ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. odmówił odwołującemu się przywrócenia terminu.
Na powyższe skargę złożył N.P., wnosząc o uchylenie postanowienia organu drugiej instancji. W uzasadnieniu wywodził, że uchybił terminowi, lecz z przyczyn niezawinionych. Wskazywał na swą chorobę, a na jej tle zaburzenia pamięci, na leczenie szpitalne córki – P. Podnosił, że o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazującej rozbiórkę , dowiedział się 25 lipca 2002r. gdy osobiście zgłosił się po jej odbiór.
W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Prezentowane stanowisko uzasadnił okolicznością, że ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. , odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona prawidłowo, zawierała pouczenie o terminie do wniesienia odwołania, któremu skarżący uchybił. Reasumując, podtrzymał ocenę prawną wyrażoną w objętym skargą postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę, zważył, co następuje:
Dokonując oceny legalności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002r. , stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa.
Jak to wynika z akt postępowania administracyjnego, pierwszym w tej sprawie było doręczenie N.P. zawiadomienia o wszczęciu procedury administracyjnej w przedmiocie samowoli budowlanej, dokonane bezpośrednio, osobiście adresatowi w dniu 27 marca 2002r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania, skarżący złożył pismo przedstawiając w nim swe stanowisko. Kolejna korespondencja kierowana do N.P., już w postaci pierwszoinstancyjnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002r. , nakazującego rozbiórkę, była awizowana z racji nieobecności adresata w dniu 09 maja 2002r., o czym wprost stanowi adnotacja doręczyciela. Ostatnio wskazana przesyłka kierowana była pod ten sam adres, pod którym zostało bezpośrednio, osobiście adresatowi doręczone pierwsze pismo w sprawie, a następnie który wskazał sam skarżący w piśmie zawierającym jego stanowisko w postępowaniu administracyjnym. Inny adres nie był znany z urzędu organowi administracyjnemu ani też sam skarżący nie zawiadomił, by miał on ulec zmianie, choćby czasowej, który to obowiązek nakłada na stronę postępowania administracyjnego dyspozycja art. 41 § 1 k.p.a.
Zatem, zgodnie z unormowaniem art. 44 k.p.a. i w związku z art. 41 § 2 k.p.a. z upływem terminu siedmiodniowego, poczynając od daty awizowania, nastąpił skutek doręczenia. Od tego momentu, w dalszej kolejności, należało liczyć czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., o którym zawierała ona prawidłowe pouczenie dla adresata.
W tym stanie rzeczy termin do skutecznego złożenia odwołania upłynął z dniem 30 maja 2002r. Wobec powyższego złożone odwołanie w dniu 01 sierpnia 2002r. nastąpiło z uchybieniem ustawowemu terminowi, przewidzianemu dyspozycją art. 129 § 2 k.p.a.
Kontrolowane postanowienie zostało prawidłowo wydane, po wcześniejszym odmownym rozpoznaniu prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co nastąpiło postanowieniem z dnia [...] września 2002r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a które zapadło w trybie art.59 § 2 k.p.a., o przymiocie postanowienia ostatecznego z mocy ostatnio powołanego unormowania.
W przedstawionych okolicznościach drugoinstancyjny organ administracyjny w pełni prawidłowo zastosował dyspozycję art. 134 k.p.a., stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W tym miejscu wskazać należy, iż przy stwierdzeniu uchybienia terminu do dokonania czynności, organ orzekający nie bada przyczyn tego stanu rzeczy, które mogą podlegać ocenie prawnej jedynie w toku rozpoznawania prośby o przywrócenie terminu, a o czym w sprawie niniejszej uprzednio i w sposób ostateczny, odmownie postanowił organ właściwy do rozpoznania odwołania.
Z tych względów , wobec braku podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa postanowieniem objętym skargą, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w tenorze sentencji.