Orzeczenie · 2025-04-29

II OSK 711/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-04-29
NSAbudowlaneWysokansa
planowanie przestrzennewarunki zabudowyfarma fotowoltaicznaOZENSAprawo administracyjnezagospodarowanie przestrzennestudiumdobra sąsiedzka

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. od wyroku WSA w Bydgoszczy, który oddalił skargę na decyzję SKO odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla farmy fotowoltaicznej. Spółka argumentowała, że art. 61 ust. 3 Pzp zwalnia instalacje OZE z wymogu dobrego sąsiedztwa, a studium nie jest wiążące dla decyzji WZ. Organy administracji i WSA uznały jednak, że inwestycja nie spełnia warunku dobrego sąsiedztwa i wymaga uwzględnienia zapisów studium. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że art. 61 ust. 3 Pzp nie wyłącza wymogu spełnienia warunków z art. 61 ust. 1 Pzp dla instalacji OZE o mocy powyżej 500 kW, a studium nie jest wiążące dla decyzji WZ. Sąd podkreślił, że WSA nie był związany poprzednim wyrokiem WSA w tej samej sprawie, gdyż dotyczył on oceny sprzeciwu od decyzji kasacyjnej, a nie merytorycznej oceny warunków zabudowy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących warunków zabudowy dla farm fotowoltaicznych, zwłaszcza w kontekście mocy instalacji, wymogu dobrego sąsiedztwa oraz roli studium w procesie planistycznym.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z mocą instalacji OZE i interpretacją art. 61 Pzp. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów inwestycji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przepis art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wyłączający stosowanie art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp do instalacji odnawialnego źródła energii, zwalnia z wymogu spełnienia tych warunków również dla instalacji o mocy przekraczającej 500 kW?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 61 ust. 3 Pzp nie zwalnia z wymogu spełnienia warunków z art. 61 ust. 1 Pzp dla instalacji OZE o mocy powyżej 500 kW.

Uzasadnienie

NSA uznał, że wykładnia systemowa przepisów Pzp, w tym art. 10 ust. 2a i art. 15 ust. 3 pkt 3a, wskazuje, że lokalizacja urządzeń OZE o mocy przekraczającej 100 kW (obecnie 500 kW) wymaga uwzględnienia ustaleń studium i może być realizowana na podstawie planu miejscowego lub decyzji WZ, przy spełnieniu warunków z art. 61 ust. 1 Pzp.

Czy zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy są wiążące dla stron w postępowaniu o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, studium nie jest aktem prawa miejscowego i nie jest wiążące dla stron w postępowaniu o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że studium ma charakter wewnętrzny i niewiążący dla stron postępowania administracyjnego, a przepisy art. 10 ust. 2a i art. 15 ust. 3 pkt 3a Pzp, dotyczące rozmieszczenia urządzeń OZE, odnoszą się do procesu planistycznego, a nie do wiążącego charakteru studium w decyzji WZ.

Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany poglądem prawnym wyrażonym w poprzednim wyroku WSA w tej samej sprawie, który dotyczył oceny sprzeciwu od decyzji kasacyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, WSA nie był związany poglądem prawnym wyrażonym w poprzednim wyroku WSA w tej samej sprawie, który dotyczył oceny sprzeciwu od decyzji kasacyjnej.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że związanie wyrokiem wydanym w wyniku sprzeciwu od decyzji kasacyjnej ogranicza się do stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania i istotnego wpływu wyjaśnienia sprawy na rozstrzygnięcie, ale nie rozciąga się na pogląd dotyczący kwalifikacji prawnej inwestycji czy warunków jej realizacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżony wyrok WSA oraz decyzje organów administracji I i II instancji.

Przepisy (28)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1 i 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Warunki te (tzw. dobre sąsiedztwo, dostęp do drogi publicznej) nie są stosowane do instalacji odnawialnego źródła energii, ale tylko w ograniczonym zakresie, a nie całkowicie dla instalacji o dużej mocy.

u.p.z.p. art. 61 § ust. 3

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wyłącza stosowanie art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 do instalacji odnawialnego źródła energii, jednak NSA interpretuje to z uwzględnieniem mocy instalacji i innych przepisów.

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 10 § ust. 2a

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Dotyczy określenia w studium obszarów przeznaczonych na urządzenia wytwarzające energię z OZE o mocy przekraczającej 100 kW (obecnie 500 kW).

u.p.z.p. art. 15 § ust. 3 pkt 3a

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Dotyczy ustalenia w planie miejscowym granic terenów pod budowę urządzeń OZE o mocy przekraczającej 100 kW (obecnie 500 kW).

u.p.z.p. art. 9 § ust. 4 i 5

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Stwierdza, że studium nie jest aktem prawa miejscowego.

u.p.z.p. art. 59

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 64a

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 153

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 182 § § 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 188

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 200

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 204 § pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.o.ź.e. art. 2 § pkt 13

Ustawa o odnawialnych źródłach energii

Definicja instalacji odnawialnego źródła energii.

k.p.a. art. 138 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 183 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 188

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 182 § § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 204 § pkt 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja RP art. 21 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 64 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 61 ust. 3 Pzp nie zwalnia z wymogu spełnienia warunków z art. 61 ust. 1 Pzp dla instalacji OZE o mocy powyżej 500 kW. • Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie jest wiążące dla stron w postępowaniu o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. • WSA nie był związany poglądem prawnym wyrażonym w poprzednim wyroku WSA w tej samej sprawie, który dotyczył oceny sprzeciwu od decyzji kasacyjnej.

Odrzucone argumenty

Argumentacja organów administracji i WSA, że inwestycja nie spełnia warunku dobrego sąsiedztwa i wymaga uwzględnienia zapisów studium. • Argumentacja WSA, że jest związany poprzednim wyrokiem WSA w tej samej sprawie.

Godne uwagi sformułowania

Sąd I instancji w niniejszej sprawie nie był związany poglądem prawnym wyrażonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 1440/21. • Wymogi związane z uchwaleniem studium oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą być stosowane w odniesieniu do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. • Wyłączenie wymogu wynikającego z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odnosi się do wolnostojących urządzeń fotowoltaicznych niezależnie od ich zainstalowanej elektrycznej mocy.

Skład orzekający

Grzegorz Czerwiński

przewodniczący sprawozdawca

Piotr Broda

członek

Roman Ciąglewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących warunków zabudowy dla farm fotowoltaicznych, zwłaszcza w kontekście mocy instalacji, wymogu dobrego sąsiedztwa oraz roli studium w procesie planistycznym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z mocą instalacji OZE i interpretacją art. 61 Pzp. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów inwestycji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy popularnej tematyki farm fotowoltaicznych i ich lokalizacji, a także kluczowych kwestii interpretacyjnych przepisów o planowaniu przestrzennym, co jest istotne dla wielu inwestorów i samorządów.

Farma fotowoltaiczna a warunki zabudowy: NSA rozstrzyga kluczowe wątpliwości dotyczące mocy instalacji i roli studium.

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst