II OSK 667/23

II OSK 667/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-06-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mirosław Gdesz /sprawozdawca/
Robert Sawuła
Tomasz Bąkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Łd 702/22 - Wyrok WSA w Łodzi z 2022-11-29
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 42 par. 1, art. 43, art. 44, art. 45
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Spółki [...] z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 702/22 w sprawie ze skargi Spółki [...] z siedzibą w S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 29 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Łd 702/22 oddalił skargę Spółki [...] z siedzibą w S. (dalej skarżący) na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z[...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z v maja 2022 r. o odmowie wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy dotyczącej postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr [...] z 20 września 2013 r. nakazującej rozbiórkę rozbudowanej części obiektu stawowego pstrągowego, w skład której wchodzą: stawy pstrągowe oznaczone na mapie zasadniczej jako baseny: BI, B2, B3, B4; kanały doprowadzające oznaczone na mapie jako: K-l, K-2, K-3; rurociąg oznaczony na mapie jako C na terenie na działki nr [...] w miejscowości S., ul. [...].
Sąd Wojewódzki stwierdził, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uznał, iż strona skarżąca wniosła zażalenie w formie pisemnej dopiero 25 maja 2022 r., to jest z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 141 ustawy z 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej Kpa), co obligowało organ do stwierdzenia jego wniesienia z uchybieniem terminu stosownie do art. 134 Kpa. Postanowienie zostało bowiem doręczone na adres likwidatora Spółki, dorosłemu domownikowi - 17 maja 2022 r. i termin do złożenia zażalenia upływał 24 maja 2022 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że mimo prawidłowego pouczenia, likwidator Spółki złożył zażalenie w dniu 25 maja 2022 r. (przesyłką poleconą nr [...]). W konsekwencji złożone zażalenie zostało zatem wniesione po upływie ustawowego terminu.
2. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie:
a) art. 42 § 1 w zw. z art. 43 Kpa poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, iż korespondencja adresowana do Spółki doręczana jest tak, jak osobom fizycznym, tj. w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych, co w konsekwencji spowodowało uznanie, iż doręczenie za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi V. T. jest skuteczne w odniesieniu do Spółki;
b) art. 63 § 1 w zw. z art. 141 § 2 Kpa poprzez przyjęcie, iż zażalenie w niniejszej sprawie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia w sytuacji, kiedy wobec braku skutecznego doręczenia Spółce postanowienia termin ten w ogóle nie rozpoczął biegu;
c) art. 45 w zw. z 44 Kpa poprzez ich niezastosowanie i uznanie w konsekwencji, iż doręczenie korespondencji do Spółki jest prawidłowe, chociaż korespondencja ta nie została doręczona do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism tj. likwidatora spółki.
2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej Ppsa) poprzez nieuwzględnienie skargi i w konsekwencji przyjęcie, iż organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie, jak również w sposób wszechstronny rozpatrzył materiał dowodowy oraz zastosował prawo materialne; a co za tym idzie przyjęcie, iż korespondencja adresowana do Spółki została doręczona prawidłowo tj. do rąk V. T., pomimo iż nie jest ona i nie była upoważniona do odbioru korespondencji przez Spółkę.
W oparciu o wskazane zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Skarga kasacyjna jest niezasadna,
3.2. Wobec tego, że skarżący zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, na podstawie art. 182 § 2 Ppsa, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.
3.3. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zdanie drugie Ppsa uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez sąd I instancji.
3.4. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 42 § 1 w zw. z art. 43 Kpa oraz art. 45 w zw. z 44 Kpa podzielić należy w całości stanowisko Sądu I instancji o braku podstaw do zastosowania w sprawie art. 45 Kpa. Powołane postanowienie z [...] maja 2022 r. zostało wysłane na adres wskazany przez likwidatora, ponieważ z datą rozpoczęcia likwidacji spółki, likwidator wstąpił w prawa i obowiązki zarządu i podejmował w imieniu spółki wodnej czynności niezbędne do zakończenia jej działalności (art. 465 ust. 4 Prawa wodnego). Taki sposób reprezentacji wynika też z uchwały Spółki nr [...]. Dlatego też prawidło korespondencja została skierowana na adres likwidatora - osoby fizycznej. Skarżący wskazał siebie jako likwidatora Spółki upoważnionego do jej reprezentacji i podał adres do doręczeń w piśmie z 4 maja 2022 r. Na tak wskazany adres osoby fizycznej zostało wysłane postanowienie z [...] maja 2022 r. W związku z jego nieobecnością w mieszkaniu w czasie doręczania przesyłki, przyjęcie pisma za pokwitowaniem przez dorosłego domownika (córkę) wypełnia przesłanki art. 43 Kpa. Z uwagi na skuteczne doręczenie postanowienia na adres wskazany przez likwidatora brak było podstaw do zastosowania w sprawie art. 44 i art. 45 Kpa.
3.5. W związku z powyższym tj. prawidłowym uznaniem, że doręczenie postanowienia organu I instancji nastąpiło w dniu 17 maja 2022 r. nieusprawiedliwiony jest zarzut naruszenia art. 63 § 1 w zw. z art. 141 § 2 Kpa opierający się na twierdzeniu, że nie doszło w ogóle do skutecznego doręczenia postanowienia.
3.6. Natomiast art. 151 Ppsa jest przepisem wynikowym i nie mógł stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej.
3.7. Uznając zatem, iż skarżący nie podważył skutecznie stanowiska Sądu I instancji przyjętego w zaskarżonym wyroku, skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
3.8. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 Ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.