II OSK 624/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną T.M. od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. ustalającą jednorazową opłatę planistyczną w wysokości 95.907,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zarzucał naruszenie art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, twierdząc, że operat szacunkowy dotyczył działek powstałych po wejściu w życie planu i nie ocenił wzrostu wartości całych nieruchomości. Kwestionował również dobór nieruchomości porównawczych i nieuwzględnienie potencjału inwestycyjnego wynikającego ze studium uwarunkowań. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że wzrost wartości nieruchomości ustala się na dzień wejścia w życie planu, a późniejsze przekształcenia geodezyjne nie mają wpływu na tę ocenę. Rzeczoznawca majątkowy prawidłowo odniósł stan nieruchomości do daty wejścia w życie planu, a historia zmian została przedstawiona jedynie dla powiązania numeracji. Sąd odrzucił również zarzut dotyczący wadliwego doboru nieruchomości porównawczych, wskazując, że "faktyczny sposób wykorzystywania nieruchomości" oznacza stan rzeczywisty, a nie potencjalne możliwości zagospodarowania. NSA stwierdził, że organy oceniły wzrost wartości całych nieruchomości i że przeznaczenie części gruntu pod drogi publiczne jest immanentnym elementem wzrostu wartości, a nie okolicznością wyłączającą go. Sąd uznał operat szacunkowy za spójny, logiczny i zgodny z prawem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie opłaty planistycznej w sytuacji, gdy nieruchomość uległa podziałom lub scaleniom po wejściu w życie planu miejscowego, a także kwestia uwzględniania faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości oraz przeznaczenia pod drogi publiczne.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z opłatą planistyczną i wyceną nieruchomości na gruncie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy operat szacunkowy, na podstawie którego ustalono opłatę planistyczną, został sporządzony prawidłowo, jeśli dotyczy działek, które powstały w wyniku późniejszych scalen i podziałów, a nie istniały w dniu wejścia w życie planu miejscowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, operat został sporządzony prawidłowo. Wzrost wartości nieruchomości ustala się na dzień wejścia w życie planu, a późniejsze przekształcenia geodezyjne nie mają wpływu na tę ocenę. Rzeczoznawca majątkowy prawidłowo odniósł stan nieruchomości do daty wejścia w życie planu, a historia zmian została przedstawiona jedynie dla powiązania numeracji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że rzeczoznawca majątkowy prawidłowo ocenił stan nieruchomości na dzień wejścia w życie planu, a późniejsze podziały i scalenia nie wpływają na tę wycenę. Przedstawienie historii zmian miało na celu jedynie powiązanie numeracji działek.
Czy przy ustalaniu opłaty planistycznej należy uwzględniać potencjał inwestycyjny nieruchomości wynikający ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, czy jedynie jej faktyczny sposób wykorzystywania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należy uwzględniać jedynie faktyczny sposób wykorzystywania nieruchomości, a nie potencjalne możliwości jej zagospodarowania wynikające ze studium, które nie jest aktem prawa miejscowego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że "faktyczny sposób wykorzystywania nieruchomości" odnosi się do stanu rzeczywistego, a nie potencjalnych możliwości zagospodarowania wynikających z aktu, który nie jest aktem prawa miejscowego.
Czy przeznaczenie części nieruchomości pod drogi publiczne w nowym planie miejscowym wyłącza możliwość ustalenia wzrostu wartości nieruchomości na potrzeby opłaty planistycznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie części nieruchomości pod drogi publiczne jest immanentnym elementem wzrostu wartości nieruchomości, a nie okolicznością wyłączającą go. Ma ono na celu zapewnienie obsługi komunikacyjnej terenów inwestycyjnych.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że instytucja opłaty planistycznej ma na celu partycypację właściciela w korzyściach wynikających z uchwalenia planu. Przeznaczenie części gruntu pod drogi publiczne jest częścią tego procesu, zapewniając obsługę komunikacyjną terenów inwestycyjnych, a nie wyłączając wzrost wartości.
Przepisy (19)
Główne
upzp art. 36 § ust. 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
upzp art. 37 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
Ppsa art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kpa art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 84
Kodeks postępowania administracyjnego
upzp art. 37 § ust. 12
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
ugn art. 7
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
ugn art. 4 § pkt 16-17
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
ugn art. 149
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
ugn art. 153 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
ugn art. 154
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
ugn art. 155
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego § § 4
Ppsa art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 36 ust. 4 upzp poprzez zaniechanie oceny wzrostu wartości całych nieruchomości. • Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 upzp poprzez wydanie decyzji w oparciu o operat dotyczący wartości działek, zamiast różnicy między wartością całych nieruchomości. • Zarzut naruszenia art. 141 § 4 Ppsa poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA. • Zarzut naruszenia art. 151 Ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa i art. 36 ust. 4 upzp poprzez oddalenie skargi mimo braku oceny wzrostu wartości całych nieruchomości. • Zarzut naruszenia art. 151 Ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa i art. 37 ust. 1 upzp poprzez oddalenie skargi mimo wydania decyzji w oparciu o niewłaściwy operat. • Zarzut naruszenia art. 151 Ppsa w zw. z art. 140 Kpa i innymi przepisami poprzez oddalenie skargi mimo błędnego doboru nieruchomości porównawczych w operacie. • Zarzut, że operat szacunkowy jest bezużyteczny, ponieważ dotyczy działek, które nie istniały w dniu wejścia w życie planu miejscowego. • Zarzut, że przy ustalaniu opłaty planistycznej nie uwzględniono potencjału inwestycyjnego nieruchomości wynikającego ze studium uwarunkowań. • Zarzut, że przeznaczenie części nieruchomości pod drogi publiczne powinno być traktowane jako czynnik obniżający wartość całej nieruchomości.
Godne uwagi sformułowania
wzrost wartości nieruchomości musi dotyczyć nieruchomości według jej stanu i cech na dzień wejścia w życie planu, a niedopuszczalne jest uwzględnianie czynników mających miejsce później, takich jak podział lub scalenie nieruchomości. • przez "faktyczny sposób wykorzystywania nieruchomości" należy rozumieć wyłącznie stan rzeczywisty nieruchomości, a nie potencjalne możliwości jej zagospodarowania wynikające z aktu, który nie jest aktem prawa miejscowego. • przeznaczenie części nieruchomości pod drogi publiczne [...] nie jest okolicznością wyłączającą wzrost wartości, lecz jego immanentnym elementem.
Skład orzekający
Mirosław Gdesz
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Stankowski
członek
Tomasz Bąkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie opłaty planistycznej w sytuacji, gdy nieruchomość uległa podziałom lub scaleniom po wejściu w życie planu miejscowego, a także kwestia uwzględniania faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości oraz przeznaczenia pod drogi publiczne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z opłatą planistyczną i wyceną nieruchomości na gruncie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii opłaty planistycznej, która może mieć znaczenie dla wielu właścicieli nieruchomości. Wyjaśnia kluczowe zasady wyceny i interpretacji przepisów.
“Opłata planistyczna: Czy podziały nieruchomości po uchwaleniu planu wpływają na jej wysokość?”
Dane finansowe
WPS: 95 907 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.