II OSK 574/23

II OSK 574/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak
Jerzy Stankowski /sprawozdawca/
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący/
Symbol z opisem
6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Gl 1126/22 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2022-11-09
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 176 par. 1 pkt 2, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 51 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1126/22 w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1126/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. O. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach (zwanego dalej: WINB) z dnia [...] maja 2022 r. nr [...]. Poddaną kontroli Sądu I instancji decyzją WINB uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (zwanego dalej: PINB) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie garażu - blaszaka usytuowanego na działce nr [...] przy ul. Ś. w Z. i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie.
W skardze kasacyjnej K. O. zaskarżył ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:
1) art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. poprzez nieuzwględnienie skargi na decyzje WINB, która została wydana z naruszeniem art. 57 § 3 k.p.a. oraz art. 75 i nast. k.p.a. Wskazane uchybienie mogło mieć istotny wpływa na wynik sprawy, ponieważ uwzględnienie wskazanego błędu w decyzji WINB skutkowałoby uwzględnieniem skargi;
2) art. 51 ust. 1. pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. 2018 r. poz. 1202 z późń zm.; zwanej dalej: p.b.) poprzez błędne przyjęcie, że inwestor wykonał nałożone obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] listopada 2017 r., a następnie PINB w Z. decyzją numer [...] z dnia [...] listopada 2020 r. stwierdził wykonanie powyższej decyzji, podczas gdy dowód z ekspertyzy z [...] 2019 r. jednoznacznie wskazuje na fakt, iż wykonanie obowiązków wskazanych przez PINB w Z., nie pozwala na stwierdzenie, że obiekt został doprowadzony do stanu zgodnego z obowiązującym prawem.
Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że WINB sprzecznie z logicznym rozumowaniem wywodzi, iż skarżący posiadał uprawnienie do zaskarżenia decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2017r., podczas gdy decyzja dotyczyła drugiej strony postępowania – F. S. W czasie pomiędzy wydaniem przez PINB decyzji z dnia [...] listopada 2017 r., a uchyleniem decyzji wyrokiem z dnia [...] września 2019 r. przez WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/GI 291/19, skarżący wniósł jako dowód w sprawie obszerną ekspertyzę dr. Inż. K. M., rzeczoznawcy budowlanego z [...] 2019 r., której wnioski nie pozwalają na przyjęcie, że wykonanie obowiązków nałożonych na inwestora pozwala na użytkowanie obiektu zgodnie z prawem. Organ nie uzasadnił dlaczego pominął i odmówił wiarygodności dowodowi z ekspertyzy z [...] 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji.
Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Odnosząc się do pierwszego z podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż został on wadliwie skonstruowany z punktu widzenia wymagań art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Postawiony w owym przepisie wymóg przytoczenia podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające Naczelny Sąd Administracyjny do domyślania się, który przepis skarżący miał na uwadze, podnosząc zarzut naruszenia prawa. Naruszony przez Sąd I instancji przepis musi być wyraźnie wskazany, gdyż w przeciwnym razie ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest możliwa. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i nie ma w związku z tym kompetencji do dokonywania za wnoszącego skargę kasacyjną wyboru, który przepis prawa został naruszony i dlaczego. Stanowi to powinność autora skargi kasacyjnej, który jest profesjonalnym pełnomocnikiem strony. Wymóg ten jest spełniony gdy autor skargi kasacyjnej wskazuje konkretny przepis jaki został w jego ocenie naruszony, z podaniem numeru konkretnej jego jednostki redakcyjnej. Tylko tak sprecyzowany zarzut pozwala ustalić granice zaskarżenia (postanowienie SN z dnia [...] kwietnia 1997 r. [...], [...]; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2008 r. I OSK 2034/06; wyrok NSA z dnia 10 maja 2011 r. II OSK 2520/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazanie w ramach omawianej podstawy kasacyjnej przepisu art. 75 k.p.a., który dzieli się na paragrafy, które nie zostały wprost wskazane w skardze kasacyjnej i użycie sformułowania "i następne", nie spełnia wymogu wskazania podstawy kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej nie wskazuje też w jaki sposób miałoby dojść do naruszenia art. 57 § 3 k.p.a. Sposób w jaki zostało sporządzone uzasadnienie niniejszej skargi kasacyjnej, nie pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na odniesienie się do omawianego zarzutu.
Jako niezasadny należało również ocenić zarzut naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. Przepis ten przewiduje, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Przepis ten nie stanowił podstawy decyzji objętej kontrolą Sadu I instancji. Przedmiotem tej kontroli była decyzja WINB dotycząca umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Postępowanie naprawcze w sprawie garażu usytuowanego na działce nr [...] przy ul. Ś. w Z. zostało ostatecznie zakończone wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 p.b. decyzją PINB z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] stwierdzającą wykonanie nałożonego obowiązku. Na obecnym etapie postępowania nie jest możliwe kwestionowanie stanowiska organów nadzoru budowlanego wyrażonego w toku postępowania naprawczego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.