Orzeczenie · 2008-05-15

II OSK 540/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2008-05-15

NSAbudowlaneWysokansa

prawo budowlanepozwolenie na budowęplan zagospodarowania przestrzennegowarunki zabudowyteren rolnyzabudowa zagrodowaNSAWSAskarga kasacyjna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Krakowie, który uchylił decyzję Wojewody Ś. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie zagrodowej na działce rolnej. WSA uznał, że organy naruszyły przepisy Prawa budowlanego (art. 35 ust. 1 i 2) oraz k.p.a. (art. 6, 7, 8, 77), ponieważ nie sprawdziły wystarczająco dokładnie zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie zbadały, czy inwestorzy prowadzą gospodarstwo rolne. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uchylił wyrok WSA, uznając częściowo zasadność skargi kasacyjnej. NSA stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował przepisy materialne, w szczególności art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. NSA podkreślił, że zgodność zamierzonej inwestycji z planem miejscowym była już przedmiotem oceny w decyzji o warunkach zabudowy, która była wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. NSA wskazał również, że WSA nieprawidłowo zastosował przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r., która nie obowiązywała w dacie wydania decyzji. Ponadto, NSA zauważył, że WSA nie zarządził skompletowania akt sprawy, mimo ich niepełności. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Kielcach.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Wiążący charakter decyzji o warunkach zabudowy dla organu wydającego pozwolenie na budowę oraz obowiązek sądu w zakresie kompletowania akt administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Interpretacja przepisów Prawa budowlanego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ wydający pozwolenie na budowę jest związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nawet jeśli istnieją wątpliwości co do jej zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ wydający pozwolenie na budowę jest związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednakże, jeśli organ stwierdzi, że decyzja o warunkach zabudowy może być nieważna z powodu sprzeczności z planem miejscowym, powinien zawiesić postępowanie w celu umożliwienia rozstrzygnięcia o ewentualnej nieważności decyzji o warunkach zabudowy.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA błędnie zinterpretował art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Zgodność z planem miejscowym była już badana w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, a decyzja ta była wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. NSA podkreślił potrzebę ochrony pewności prawa i zaufania obywateli do działań administracji.

Jak należy interpretować zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące terenów rolnych i możliwości realizacji budownictwa zagrodowego?

Odpowiedź sądu

Realizacja budownictwa mieszkaniowego, zagrodowego i gospodarczego poza terenami budowlanymi określonymi planem zagospodarowania przestrzennego gminy jest dopuszczalna, jeśli wymagają tego uzasadnione względy gospodarcze, polegające na budowie obiektów związanych funkcjonalnie z określonym terenem.

Uzasadnienie

WSA uznał, że organy nie zbadały wystarczająco, czy planowana inwestycja spełnia warunki uzasadnionych względów gospodarczych, o których mowa w planie miejscowym. NSA nie odniósł się bezpośrednio do tej kwestii w kontekście uchylenia wyroku WSA, skupiając się na wiążącym charakterze decyzji o warunkach zabudowy.

Czy organ wydający pozwolenie na budowę ma obowiązek sprawdzać uprawnienia osób adaptujących projekt typowy, jeśli dokumentacja aktowa jest niekompletna?

Odpowiedź sądu

Organ ma obowiązek sprawdzenia uprawnień osób adaptujących projekt typowy. Jednakże, jeśli akta administracyjne są niekompletne, sąd pierwszej instancji powinien zarządzić ich skompletowanie.

Uzasadnienie

NSA zauważył, że WSA zwrócił uwagę na brak dokumentów potwierdzających uprawnienia, ale jednocześnie wskazał, że akta były niekompletne i sąd powinien zarządzić ich uzupełnienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Zaskarżony wyrok WSA został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.

Przepisy (11)

Główne

u.p.b. art. 35 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska (ppkt a), wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ppkt b), przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (ppkt c). Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę.

Pomocnicze

u.p.b. art. 32 § 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.p.z.p. art. 60

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustawa weszła w życie 11 lipca 2003 r. i nie obowiązywała w dacie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy.

u.p.z.p. art. 61

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustawa weszła w życie 11 lipca 2003 r. i nie obowiązywała w dacie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy.

u.o.g.r.l. art. 2 § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Inwestycja nie zmienia charakteru i przeznaczenia gruntu.

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c