II OSK 534/09

Naczelny Sąd Administracyjny2010-03-16
NSAbudowlaneŚredniansa
prawo budowlaneekspertyza budowlanakoszty ekspertyzykontrola sądowaniedopuszczalność skargiskarga kasacyjnapostanowienieorgan nadzoru budowlanegosąd administracyjny

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę na postanowienie organu I instancji dotyczące kosztów ekspertyzy budowlanej, uznając niedopuszczalność skargi.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez Sp. z o.o. od postanowienia WSA w Warszawie, które odrzuciło skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kosztów wykonania ekspertyzy budowlanej. WSA uznał, że postanowienie organu I instancji nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia WSA, oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając niedopuszczalność skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ postanowienie organu I instancji nie było ostateczne ani nie zostało wyczerpane postępowanie odwoławcze.

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez [...] Sp. z o.o. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia określonej kwoty z tytułu kosztów wykonania ekspertyzy. WSA w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie organu I instancji, wydane na podstawie art. 78 § 2 Prawa budowlanego, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Skarżąca Sp. z o.o. zarzuciła w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania (art. 3 § 2 pkt 2 i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) oraz prawa materialnego (art. 45 ust. 1 i art. 184 Konstytucji RP), twierdząc, że postanowienie GINB było postanowieniem kończącym postępowanie i rozstrzygającym sprawę co do istoty, a jego odrzucenie przez WSA pozbawiło ją możliwości obrony praw. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. NSA podkreślił, że w dacie wydawania postanowienia GINB, sądy powszechne wyłączyły swoją właściwość do rozpoznawania spraw dotyczących kosztów ekspertyzy budowlanej, co na mocy art. 58 § 4 p.p.s.a. czyniło właściwymi sądy administracyjne. Jednakże, niezależnie od kwalifikacji postanowienia GINB, było ono wydane w I instancji, a skarżąca nie skorzystała z dostępnych środków odwoławczych ani nie wezwała do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, wniesienie skargi do WSA było niedopuszczalne na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a jej odrzucenie było zasadne. NSA uznał, że zarzuty naruszenia Konstytucji RP były niezasadne, gdyż odrzucenie skargi nie pozbawiło skarżącej kontroli sądowej w sytuacji, gdyby sprawa była przedmiotem rozstrzygnięcia po wyczerpaniu środków odwoławczych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie zostały wyczerpane środki odwoławcze lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że postanowienie organu I instancji, nawet jeśli dotyczy kosztów ekspertyzy, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, jeśli nie zostały wyczerpane środki odwoławcze lub nie złożono wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyni skargę niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.b. art. 78 § § 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 52

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konst. RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 184

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga do WSA była niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ postanowienie organu I instancji nie było ostateczne i nie zostały wyczerpane środki odwoławcze ani nie złożono wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Odrzucone argumenty

Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. ma charakter postanowienia kończącego postępowanie w sprawie i rozstrzygającego sprawę co do istoty. Odrzucenie skargi przez WSA narusza art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, pozbawiając skarżącą możliwości obrony swoich praw.

Godne uwagi sformułowania

zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wydane w I instancji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu nie jest zasadny także zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 3 § 2 pkt 2 bo odrzucenie skargi było zasadne i nie pozbawiało skarżącego kontroli sądu administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem postanowienia.

Skład orzekający

Jerzy Stelmasiak

przewodniczący

Małgorzata Stahl

sprawozdawca

Janina Kosowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego od postanowień organów pierwszej instancji, zwłaszcza w kontekście wyczerpania środków odwoławczych i prawa do obrony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z kosztami ekspertyzy budowlanej i brakiem środków odwoławczych od postanowienia organu I instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego dostępu do sądu administracyjnego i prawa do obrony, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Kiedy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna? NSA wyjaśnia zasady kontroli postanowień organów I instancji.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 534/09 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2010-03-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-03-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janina Kosowska
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący/
Małgorzata Stahl /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1715/08 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-12-31
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 78  par. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Stahl ( spr. ) Sędzia del. NSA Janina Kosowska Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1715/08 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia określonej kwoty z tytułu kosztów wykonania ekspertyzy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 grudnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1715/09 wydanym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia określonej kwoty z tytułu kosztów wykonania ekspertyzy, w punkcie 1. odrzucił skargę, w punkcie 2. orzekł o zwrocie skarżącej Spółce kwoty 500 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane przez organ I instancji na podstawie art. 78 § 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W postanowieniu tym organ zawarł pouczenie, że nie służy od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak też nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu pierwszej instancji, mając na uwadze brzmienie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), określającego katalog spraw, w których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wydane w I instancji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy procesowej.
Jednocześnie Sąd nadmienił, że sprawa podlegałaby kognicji sądu administracyjnego jedynie w przypadku złożenia przez skarżącą środka odwoławczego i wydania przez organ rozstrzygnięcia, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia [...] Sp. z o.o., reprezentowana przez adwokata, podniosła następujące zarzuty:
I. naruszenia przepisów postępowania, tj.
1) art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. nie podlega kontroli sądu administracyjnego;
2) art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi;
II. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P. w zw. z art. 184 Konstytucji poprzez ich błędne zastosowanie i odmowę rozpoznania sprawy skarżącej a w konsekwencji pozbawienie możliwości obrony swoich praw.
Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podniesionych zarzutów wskazano, że w ocenie skarżącej zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ma charakter postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, jak również rozstrzygającego sprawę co do istoty. Powyższe wynika z istoty postępowania w przedmiocie katastrofy budowlanej, w którym organ administracji nie może już podjąć żadnych rozstrzygnięć. Jedyną decyzją wydawaną w postępowaniu toczącym się na skutek katastrofy budowlanej jest decyzja, o której mowa w art. 78 ust. 1 Prawa budowlanego w przedmiocie niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt do stanu właściwego. W niniejszej zaś sprawie od czasu katastrofy budowlanej minęło 3 lata, teren budowy został uporządkowany w 2006 r., a zatem decyzja taka byłaby bezprzedmiotowa. Wobec braku możliwości wydania dalszych aktów przyjąć więc należy, że postanowienie GINB z dnia [...] lipca 2008 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie.
Ponadto wskazano, że poprzez odrzucenie skargi Sąd pierwszej instancji pozbawił skarżącą możliwości rozpatrzenia jej sprawy oraz stworzył sytuację, w której działania organu administracji nakładającego na obywatela obowiązki na podstawie prawa materialnego, pozbawione zostają kontroli sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie – mimo częściowo błędnego uzasadnienia - odpowiada prawu.
W dacie wydawania zaskarżonego postanowienia w obrocie prawnym było już prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach I Wydział Cywilny z dnia [...] maja 2008 r. (sygn.akt [...]) którym sąd odrzucił pozew Skarbu Państwa – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie i - uzasadniając to odrzucenie - uznał że sprawa kosztów sporządzenia ekspertyzy o której mowa w art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego nie jest sprawą cywilną ani w znaczeniu materialnoprawnym ani formalnoprawnym a tym samym wyłączona jest właściwość sądów powszechnych dla dochodzenia roszczeń z tego tytułu. W tej sytuacji do rozpoznania sprawy , na mocy art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) właściwe są sądy administracyjne.
Zaskarżone postanowienie odpowiada jednak prawu choć nie tylko z przyczyn wskazanych w jego uzasadnieniu. Niezależnie bowiem od tego jak należy kwalifikować postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia określonej kwoty z tytułu kosztów wykonania ekspertyzy (jako postanowienie podlegające zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, jako w istocie decyzję czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej) postanowienie to było postanowieniem wydanym w I instancji, nie wniesiono także – gdyby przyjąć że nie służyły od niego środki odwoławcze - wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § Ppsa). Tym samym, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, wniesienie skargi było niedopuszczalne a skarga podlegała odrzuceniu.
W tej sytuacji nie jest zasadny także zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 3 § 2 pkt 2 bo odrzucenie skargi było zasadne i nie pozbawiało skarżącego kontroli sądu administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem postanowienia. Niezasadny jest zatem także zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 184 poprzez pozbawienie skarżącego obrony jego praw ( Sąd stwierdził w uzasadnieniu , że gdyby zaskarżone zostało rozstrzygnięcie organu wydane po złożeniu środka odwoławczego to sprawa podlegałaby kognicji sądu administracyjnego ).
Zważywszy na powyższe, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI