II OSK 727/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA o umorzeniu postępowania po cofnięciu skargi, uznając, że nie doszło do obejścia prawa ani utrzymania w mocy wadliwej decyzji.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od postanowienia WSA, które umorzyło postępowanie po cofnięciu przez niego skargi na decyzję Ministra Środowiska. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, twierdząc, że sąd powinien był z urzędu uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne ze względu na wadliwość decyzji organu. NSA uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, stwierdzając, że umorzenie postępowania było następstwem zgodnego z prawem cofnięcia skargi i nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwej decyzji.
Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej wniesionej przez T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które umorzyło postępowanie sądowe. Postępowanie to zostało zainicjowane skargą T. Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia 31 grudnia 2002 r., która uchyliła wcześniejsze decyzje Ministra odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego z 1983 r. W trakcie postępowania przed WSA, pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, co skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. T. Z. złożył skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 174 § 2 oraz art. 183 § 2 pkt 3 tej ustawy. Skarżący argumentował, że sąd powinien był z urzędu uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdyż decyzja Ministra Środowiska z 31 grudnia 2002 r. była kolejną decyzją rozpoznającą jego wniosek o stwierdzenie nieważności pierwotnej decyzji Wojewody Gdańskiego, a organy dopuściły się nieważności postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że umorzenie postępowania było prawidłowe, ponieważ nastąpiło na skutek cofnięcia skargi przez skarżącego, co z zasady wiąże sąd. NSA podkreślił, że sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy zmierza to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie takie sytuacje nie miały miejsca. Decyzja Ministra Środowiska z 31 grudnia 2002 r. została wydana w ramach samokontroli organu i jej skutkiem było otwarcie drogi do ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego, a nie utrzymanie w mocy decyzji wadliwej. W związku z tym, na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna została oddalona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie jest zobowiązany z urzędu uznać cofnięcia skargi za niedopuszczalne, chyba że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie takie sytuacje nie miały miejsca.
Uzasadnienie
Umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi jest zgodne z prawem, jeśli nie zachodzą szczególne okoliczności wskazujące na obejście prawa lub utrzymanie w mocy wadliwej decyzji. Decyzja Ministra Środowiska uchylająca wcześniejsze decyzje odmawiające stwierdzenia nieważności była aktem samokontroli organu, który otwierał drogę do merytorycznego rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności, a nie utrzymywał w mocy wadliwej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku cofnięcia skargi.
p.p.s.a. art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje skutki cofnięcia skargi, wiążąc sąd, ale dopuszczając wyjątki.
p.p.s.a. art. 174 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa podstawy skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki, które sąd bierze pod uwagę z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
u.n.s.a. art. 38 § ust. 2
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Podstawa wydania decyzji przez Ministra Środowiska.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umorzenie postępowania było następstwem zgodnego z prawem cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy wadliwej decyzji. Decyzja Ministra Środowiska była aktem samokontroli, otwierającym drogę do merytorycznego rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności.
Odrzucone argumenty
Sąd powinien był z urzędu uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne z powodu nieważności postępowania lub wadliwości decyzji organu. Decyzja Ministra Środowiska z 31 XII 2002 r. była kolejną decyzją rozpoznającą wniosek o stwierdzenie nieważności, co powinno skutkować uwzględnieniem zarzutów skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
sąd wprawdzie może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdy zmierza to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności w rozpoznawanej sprawie żadna z takich sytuacji nie miała miejsca Decyzja Ministra Środowiska z 31 XII 2002 r. została wydana w ramach przewidzianej prawem samokontroli organu pozwalającej mu eliminować własne, wadliwe decyzje.
Skład orzekający
Jerzy Bujko
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących cofnięcia skargi w postępowaniu administracyjnosądowym, zwłaszcza w kontekście zarzutów o nieważność postępowania lub wadliwość decyzji organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie cofnięcie skargi nastąpiło po wydaniu przez organ decyzji uchylającej wcześniejsze rozstrzygnięcia odmawiające stwierdzenia nieważności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące cofnięcia skargi i roli sądu w ocenie jego dopuszczalności, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy cofnięcie skargi nie jest obejściem prawa? NSA wyjaśnia.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 727/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-09-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-06-17 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane IV SA 516/03 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2004-04-23 II OZ 234/05 - Postanowienie NSA z 2005-04-12 II OZ 236/05 - Postanowienie NSA z 2005-04-12 Skarżony organ Minister Środowiska Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 6 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 IV 2004 r. sygn. akt IV S.A. 516/03 w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia 31 XII 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia własnych decyzji z 12 IX 2001 r. i 17 VI 2002 r. odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego z 6 VI 1983 r. p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną. Uzasadnienie T. Z. wniósł w dniu 17 II 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Środowiska z 31 XII 2002 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 V 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, którą uchylono wcześniejsze decyzje tego Ministra z dnia 12 IX 2001 r. i z dnia 17 VI 2002 r. odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego z dnia 6 VI 1983 r. Nr [...]. Na rozprawie w dniu 23 IV 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął tę skargę. W następstwie tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 IV 2004 r. wydanym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), umorzył postępowanie sądowe (sygn. akt IV S.A. 516/03). Na postanowienie to T. Z. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 174 § 2 oraz art. 183 § 2 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uzasadnienia tej skargi wynika, iż skarżący uznał wymienioną na wstępie decyzję z dnia 31 XII 2002 r. za kolejną już decyzję rozpoznającą jego wniosek z dnia 29 XII.1998 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego z dnia 6 VI 1983 r. Rozpoznając kolejny już raz sprawę ostatecznie rozstrzygniętą organy dopuściły się nieważności postępowania, co – zdaniem skarżącego – sąd winien był wziąć pod uwagę z urzędu i uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Dlatego wnoszący skargę kasacyjną wnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna jest nieuzasadniona. Umorzenie postępowania zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 IV 2002 r. było następstwem cofnięcia skargi przez skarżącego, co – z zasady – wiąże sąd (art. 60 zdanie 2 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd wprawdzie może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdy zmierza to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności lecz w rozpoznawanej sprawie żadna z takich sytuacji nie miała miejsca. W szczególności, wbrew zarzutom skargi, nie doszło do uprawomocnienia decyzji dotkniętej wadą nieważności. Decyzja Ministra Środowiska z 31 XII 2002 r. została wydana w ramach przewidzianej prawem samokontroli organu pozwalającej mu eliminować własne, wadliwe decyzje. Jej skutkiem jest usunięcie z obiegu prawnego decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Gdańskiego z 6 VI 1983 r. Otwarło to drogę do ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Umorzenie postępowania nie prowadziło więc do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Dlatego na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI