Orzeczenie · 2007-03-28

II OSK 515/06

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2007-03-28
NSAAdministracyjneWysokansa
obywatelstwo polskieutrata obywatelstwazmiana obywatelstwauchwała Rady Państwaprawo administracyjnepostępowanie administracyjneNSAR. H.Izrael

Sprawa dotyczyła wniosku R. H. o wydanie poświadczenia posiadania obywatelstwa polskiego. R. H. wyjechała do Izraela w 1968 r., złożyła wniosek o zezwolenie na zmianę obywatelstwa polskiego i nabyła obywatelstwo izraelskie w 1969 r. Organ administracji odmówił wydania poświadczenia i stwierdził utratę obywatelstwa polskiego, opierając się na uchwale Rady Państwa z 1958 r. dotyczącej zezwolenia na zmianę obywatelstwa dla osób wyjeżdżających do Izraela. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję organu, uznając, że uchwała Rady Państwa z 1958 r. nie mogła stanowić indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa dla osoby, która złożyła wniosek po jej wydaniu, a przed wejściem w życie ustawy z 1962 r. o obywatelstwie polskim. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną organu, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że ustawa o obywatelstwie polskim z 1962 r. wymagała indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa, wydanego na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych. Uchwała Rady Państwa z 1958 r., nawet jeśli miała charakter aktu stosowania prawa, nie mogła zastąpić indywidualnego postępowania i zezwolenia dla osób, które złożyły wnioski po jej wydaniu. NSA uznał, że R. H. nie utraciła obywatelstwa polskiego, ponieważ nie uzyskała indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa, a zatem jej wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa powinien zostać uwzględniony.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących utraty obywatelstwa polskiego w kontekście zezwoleń na zmianę obywatelstwa wydawanych na podstawie uchwał Rady Państwa, zwłaszcza w sprawach emigracji do Izraela.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu prawnego i historycznego (ustawa z 1962 r., uchwała z 1958 r.).

Zagadnienia prawne (3)

Czy uchwała Rady Państwa z 1958 r. w sprawie zezwolenia na zmianę obywatelstwa polskiego na izraelskie mogła stanowić indywidualne zezwolenie na zmianę obywatelstwa dla osoby, która złożyła wniosek po jej wydaniu, w świetle przepisów ustawy o obywatelstwie polskim z 1962 r.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała Rady Państwa z 1958 r. nie mogła stanowić indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa dla osoby, która złożyła wniosek po jej wydaniu, ponieważ ustawa z 1962 r. wymagała indywidualnego postępowania i zezwolenia.

Uzasadnienie

Ustawa o obywatelstwie polskim z 1962 r. wymagała indywidualnego wniosku i orzeczenia Rady Państwa o zezwoleniu na zmianę obywatelstwa. Uchwała z 1958 r., nawet jeśli była aktem stosowania prawa, nie mogła zastąpić tego indywidualnego trybu dla wniosków złożonych po jej wydaniu. Złożenie wniosku po uchwale nie skutkowało automatyczną utratą obywatelstwa bez indywidualnego zezwolenia.

Czy wydanie dokumentu podróży i wyjazd z kraju mogą być traktowane jako dorozumiane zezwolenie na zmianę obywatelstwa polskiego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wydanie dokumentu podróży nie jest tożsame z zezwoleniem na zmianę obywatelstwa, a wymogów formalnych nie można domniemywać.

Uzasadnienie

Zezwolenie na zmianę obywatelstwa musi być udzielone przez właściwy organ w określonej formie. Wydanie dokumentu podróży nie zastępuje tego wymogu, a świadomość skutków prawnych wyjazdu nie zwalnia z konieczności spełnienia ustawowych standardów.

Czy organ administracji prawidłowo rozpoznał wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego, wydając decyzję o odmowie i stwierdzeniu utraty obywatelstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nieprawidłowo rozpoznał wniosek, ponieważ R. H. nie utraciła obywatelstwa polskiego.

Uzasadnienie

Skoro R. H. nie uzyskała indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa, nie utraciła obywatelstwa polskiego. Wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa powinien zostać uwzględniony, a nie odrzucony z jednoczesnym stwierdzeniem utraty obywatelstwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (14)

Główne

u.o.p. art. 13 § ust. 1 i 2

Ustawa o obywatelstwie polskim

Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie wyjazdu, stanowił podstawę do utraty obywatelstwa polskiego w przypadku uzyskania zezwolenia na zmianę obywatelstwa polskiego oraz nabycia obywatelstwa obcego. W kontekście osób wyjeżdżających do Izraela, obowiązywała uchwała Rady Państwa Nr 5/58.

u.o.p. art. 16 § ust. 1 i 2

Ustawa o obywatelstwie polskim

Przepisy te regulowały tryb orzekania przez Radę Państwa o zezwoleniu na zmianę obywatelstwa polskiego na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych, wskazując na indywidualny charakter postępowania.

u.o.p. art. 13 § ust. 1

Ustawa o obywatelstwie polskim

W brzmieniu obowiązującym w chwili składania wniosku, stanowił, że obywatel polski może nabyć obywatelstwo obce jedynie za zezwoleniem właściwego organu polskiego na zmianę obywatelstwa, przy czym nabycie obywatelstwa obcego pociąga za sobą utratę obywatelstwa polskiego.

u.o.p. art. 16 § ust. 1

Ustawa o obywatelstwie polskim

Organem właściwym do orzekania o zezwoleniu na zmianę obywatelstwa była Rada Państwa.

u.o.p. art. 17 § ust. 4

Ustawa o obywatelstwie polskim

Stwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego następuje w drodze decyzji administracyjnej.

u.o.p. art. 13 § ust. 1 i 2

Ustawa o obywatelstwie polskim

Podstawa prawna uchwały Rady Państwa Nr 5/58.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 184

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna orzekania przez NSA.

p.p.s.a. art. 204 § pkt 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.

u.o.p. art. 11-12

Ustawa o obywatelstwie polskim

Pojęcie utraty obywatelstwa polskiego obejmowało zmianę i pozbawienie obywatelstwa w ustawie z 1951 r.

u.o.p. art. 25 § ust. 1 pkt 11

Ustawa o obywatelstwie polskim

Konstytucja z 1952 r. - uprawnienia Rady Państwa.

u.o.p. art. 16 § ust. 4

Ustawa o obywatelstwie polskim

Postępowanie wszczynało podanie (wniosek) obywatela polskiego.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Ogólne zasady postępowania administracyjnego.

k.p.a. art. 61 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Wszczęcie postępowania administracyjnego.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Obowiązek sądu badania sprawy co do istoty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchwała Rady Państwa z 1958 r. nie mogła stanowić indywidualnego zezwolenia na zmianę obywatelstwa dla osób składających wnioski po jej wydaniu. • Ustawa o obywatelstwie polskim z 1962 r. wymagała indywidualnego postępowania i zezwolenia na zmianę obywatelstwa. • Wydanie dokumentu podróży nie jest równoznaczne z zezwoleniem na zmianę obywatelstwa. • Organ administracji nieprawidłowo rozpoznał wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa.

Odrzucone argumenty

Uchwała Rady Państwa z 1958 r. była generalnym aktem stosowania prawa, który upraszczał procedurę emigracyjną i wywoływał skutki prawne dla osób składających wnioski po jej wydaniu. • Złożenie wniosku o zezwolenie na zmianę obywatelstwa z deklaracją wyjazdu do Izraela wypełniało dyspozycję uchwały Rady Państwa nr 5/58. • Wydanie dokumentu podróży stanowiło konsekwencję udzielenia zezwolenia na zmianę obywatelstwa.

Godne uwagi sformułowania

Uchwała Rady Państwa nr 5/58 z dnia 23 stycznia 1958 r. miała charakter aktu generalnego - dotyczyła osób, których nie określono z imienia i nazwiska, ale przez wskazanie istotnych cech adresatów. • Nie można przyjąć, że zezwolenie może dotyczyć wniosków jeszcze nie złożonych i mieć charakter generalnej zgody udzielanej na przyszłość. • Akt taki, przez swoją abstrakcyjność, byłby konstrukcyjnie aktem normatywnym, ponieważ zmieniałby stan prawny wynikający z ustawy. • Samo oświadczenie strony nie było wystarczającą przesłanką do utraty obywatelstwa. Niezbędna była zgoda (zezwolenie) właściwego organu, która w tak istotnej sprawie powinna mieć charakter indywidualny i odnosić się do konkretnej osoby.

Skład orzekający

Jacek Chlebny

sędzia

Jacek Hyla

sprawozdawca

Włodzimierz Ryms

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących utraty obywatelstwa polskiego w kontekście zezwoleń na zmianę obywatelstwa wydawanych na podstawie uchwał Rady Państwa, zwłaszcza w sprawach emigracji do Izraela."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego i historycznego (ustawa z 1962 r., uchwała z 1958 r.).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia utraty obywatelstwa i interpretacji historycznych aktów prawnych, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i obywatelskim.

Czy uchwała sprzed pół wieku pozbawiła Cię obywatelstwa? NSA wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst