II OSK 514/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który utrzymał w mocy decyzję Wojewody o pozwoleniu na rozbiórkę istniejących budynków oraz zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Skarżąca kasacyjnie zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 77 i 80 k.p.a. (błędne ustalenie stanu faktycznego i ocena dowodów), art. 10 i 15 k.p.a. (naruszenie zasady czynnego udziału stron i dwuinstancyjności), art. 7, 77, 78 i 84 k.p.a. (nieprawidłowe wyjaśnienie sprawy i brak powołania biegłego), art. 153 p.p.s.a. (niewykonanie przez organ wiążących wskazań sądu) oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c (niezasadne oddalenie skargi). Zarzucono również naruszenie prawa materialnego, w tym art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego oraz § 13 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, dotyczące warunków technicznych budynków, w kontekście analizy zacienienia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał na błędy w konstrukcji zarzutów dotyczących art. 145 i 151 p.p.s.a. Podkreślono, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i przeprowadziły postępowanie dowodowe, a analiza zacienienia przedłożona przez inwestora została uznana za wystarczającą. Sąd odwołał się do wcześniejszego wyroku WSA, który nakazał organowi ponowną analizę kwestii nasłonecznienia i zacienienia, co zostało przez organ wykonane. NSA uznał, że projektowany budynek spełnia wymogi techniczne w zakresie odległości, wysokości i czasu nasłonecznienia, zgodnie z § 13 i 60 rozporządzenia. Wniosek dowodowy skarżącej o dopuszczenie dowodu z opinii rzeczoznawcy został uznany za spóźniony.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający