II OSK 48/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę jako spóźnioną z powodu niedoręczenia decyzji stronie.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. NSA uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę, uznając ją za spóźnioną, ponieważ termin do jej wniesienia rozpoczął bieg od dnia doręczenia decyzji stronie, której ją doręczono, a nie skarżącemu, który nie otrzymał jej w terminie.
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. WSA w Warszawie uznał, że decyzja SKO uchylająca decyzję Wójta Gminy S. i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania była prawidłowa, ponieważ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy S. utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r., a wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w czasie, gdy plan ten już nie obowiązywał. Skarżący RZGW argumentował, że zgodnie z przepisami przejściowymi, sprawa powinna być rozpatrywana według przepisów dotychczasowych, w tym planu z 1992 r. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uchylił zaskarżony wyrok WSA i odrzucił skargę jako spóźnioną. NSA ustalił, że decyzja SKO z dnia [...] lipca 2004 r. została doręczona [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G. w dniu 4 sierpnia 2004 r., a RZGW otrzymał ją dopiero 30 września 2004 r. Skarga RZGW do WSA została złożona 27 października 2004 r. NSA uznał, że termin do wniesienia skargi na decyzję ostateczną, której nie doręczono stronie, liczy się od dnia doręczenia jej innej stronie postępowania. W tym przypadku termin rozpoczął bieg 4 sierpnia 2004 r. i upływał 3 września 2004 r., co czyniło skargę RZGW spóźnioną. NSA zastosował art. 189 p.p.s.a., uchylając wyrok WSA i odrzucając skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną, której nie doręczono stronie, liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, której decyzję tę doręczono.
Uzasadnienie
NSA oparł się na art. 53 § 1 p.p.s.a. i uznał, że skoro skarżący RZGW nie otrzymał decyzji SKO, termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia tej decyzji innej stronie postępowania, czyli [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 53 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku niedoręczenia decyzji stronie, termin biegnie od dnia doręczenia jej innej stronie.
p.p.s.a. art. 189
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie.
p.p.s.a. art. 58 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli (...) skarga została wniesiona po upływie terminu (...) lub z innych przyczyn niedopuszczalna.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 87 § ust. 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan miejscowy uchwalony przed dniem 1 stycznia 1995 r. traci moc z dniem 31 grudnia 2003 r., jeżeli nie uchwalono nowego planu.
u.p.z.p. art. 85 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Do spraw wszczętych pod rządem poprzednio obowiązujących przepisów stosuje się przepisy dotychczasowe.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, jeżeli wymaga ona przeprowadzenia postępowania w całości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, ponieważ termin ten rozpoczął bieg od dnia doręczenia decyzji stronie, której ją doręczono, a nie skarżącemu, który nie otrzymał jej w terminie.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego RZGW, że sprawa powinna być rozpatrywana według przepisów dotychczasowych, w tym planu z 1992 r., mimo utraty jego mocy.
Godne uwagi sformułowania
termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dla strony, której nie doręczono owej decyzji ostatecznej liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, której decyzję tą doręczono.
Skład orzekający
Małgorzata Stahl
przewodniczący
Wojciech Chróścielewski
członek
Jolanta Sikorska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie momentu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku niedoręczenia decyzji stronie, a także interpretacja przepisów przejściowych dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niedoręczenia decyzji stronie oraz interpretacji przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje kluczową kwestię proceduralną dotyczącą terminów i doręczeń, która może mieć znaczenie dla wielu postępowań. Interpretacja przepisów przejściowych również jest istotna.
“Kiedy naprawdę zaczyna biec termin na skargę? NSA wyjaśnia kluczową kwestię doręczenia decyzji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 48/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2007-03-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-01-12 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jolanta Sikorska /sprawozdawca/ Małgorzata Stahl /przewodniczący/ Wojciech Chróścielewski Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane IV SA/Wa 876/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-09-28 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżony wyrok i odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 53 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędziowie Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 876/04 w sprawie ze skargi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 września 2005r. sygn. akt II SA/Wa 876/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania [...] Towarzystwa Ochrony Ptaków w G. od wydanej na rzecz skarżącego Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2004r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na prawym brzegu Wisły km 472-473, działka nr [...] we wsi R., dla inwestycji polegającej na budowie tamy podłużnej o długości 1028 m i poprzeczki o długości 139 m, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji podało, że decyzja Wójta Gminy S. wydana została na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S., uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r., który zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przestał obowiązywać na trzy miesiące przed jej wydaniem. Uznając, że sprawa wymaga ponownego przeprowadzenia postępowania w całości, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W., będący wnioskodawcą postępowania administracyjnego, złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia. Podniósł, że z mocy art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do spraw wszczętych pod rządem poprzednio obowiązujących przepisów, czyli ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, stosuje się przepisy dotychczasowe, a przepisami dotychczasowymi są także przepisy prawa miejscowego, czyli planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z woli ustawodawcy z dniem 31 grudnia 2003r. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w dniu 25 października 2002r., winien być zatem rozpatrywany według przepisów dotychczasowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, badając legalność zaskarżonej decyzji uznał, że decyzja ta nie narusza prawa w związku z czym wniesioną przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę oddalił. Wskazał, iż z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w dniu 30 października 2002r., to jest w czasie obowiązywania w gminie S. miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r. Plan ten, zgodnie z przepisem art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139), jako obowiązujący w dniu wejścia w życie ustawy i uchwalony przed dniem 1 stycznia 1995r., wobec nieuchwalenia nowego planu, utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r. w związku z czym trafnie – zdaniem Sądu pierwszej instancji - organ odwoławczy uchylił decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2004r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Organ rozpoznając sprawę winien bowiem zastosować przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o planowaniu przestrzennym, czyli przepisy dotychczasowe z wyłączeniem planu z 1992r., który od 1 stycznia 2004r. przestał obowiązywać. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, będący aktem prawa obowiązującego do dnia 31 grudnia 2003r., mieścił się w pojęciu przepisów dotychczasowych i mógłby stanowić podstawę wydania decyzji o warunkach zabudowy, gdyby jej wydanie nastąpiło najpóźniej 31 grudnia 2003r. Z powyższych względów Sąd pierwszej instancji nie podzielił zarzutu naruszenia art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. Wyjaśnił, że wskazanie w decyzji podjętej na podstawie tego przepisu prawa, jakie okoliczności winny być wzięte pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, jest uprawnieniem a nie obowiązkiem organu. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając wyrok w całości. Podniósł w niej zarzut niewłaściwego zastosowanie prawa materialnego, a to art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), przez przyjęcie, że do sprawy nie można było zastosować przepisów planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sobienie Jeziory uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r., mimo że z mocy tego przepisu w sprawach wszczętych, a nie zakończonych do dnia wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe, zaś do przepisów tych zalicza się nie tylko ustawę uchyloną, czyli ustawę z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, ale również wszystkie inne przepisy, które w dniu wejścia w życie ustawy z 27 marca 2003r. są przepisami dotychczasowymi. Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z wnioskami w niej zawartymi. W złożonym na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 6 grudnia 2006r. piśmie procesowym [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i odrzucenie skargi wniesionej do tego Sądu przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Zarzuciło, że zaskarżona przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] nie została doręczona skarżącemu Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W. oraz, że tenże Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. nie został nawet umieszczony w rozdzielniku decyzji ostatecznej jako strona tego postępowania. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że wydana w sprawie decyzja ostateczna została doręczona skarżącemu przez inny organ lub podmiot. Tym samym nie sposób ustalić, czy skarga Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na wydaną w sprawie decyzję ostateczną została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ustawowym terminie. Podniósł, że obowiązek udowodnienia zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi do Sądu spoczywał na składającym skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Rozpatrując sprawę w postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy na podstawie art. 189 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., uchylić i wniesioną do tego Sądu przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę odrzucić jako spóźnioną. Zgodnie z owym przepisem prawa, "jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie". Uchylenie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego i odrzucenie skargi lub umorzenie postępowania następuje z urzędu, to znaczy nie mają na to wpływu wnioski i zarzuty podniesione przez stronę w skardze kasacyjnej. W związku z podniesionym w postępowaniu kasacyjnym przez [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. zarzutem wniesienia przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do udzielenia informacji oraz wykazania się posiadanymi dowodami, kiedy i w jaki sposób została mu doręczona zaskarżona przez niego do Sądu pierwszej instancji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...]. Zobowiązał też [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. do przedstawienia dowodu doręczenia w/w decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Z rozdzielnika w/w decyzji ostatecznej wynika, że decyzja ta została doręczona [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G. oraz Wójtowi Gminy S. Decyzja ta została doręczona Towarzystwu Ochrony Ptaków w G. w dniu 4 sierpnia 2004 r., co potwierdza dowód jej doręczenia. Z udzielonej przez skarżący Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. informacji wynika, że otrzymał on decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 30 lipca 2004r. w dniu 30 września 2004r. Doręczenie nastąpiło na żądanie Inspektoratu RZGW w W., do którego decyzja wpłynęła w dniu 28 września 2004r. Skargę na powyższą decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. sporządził w dniu 27 października 2004r., a skarga wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 29 października 2004r. W świetle powyższych okoliczności faktycznych skargę tę należy uznać za spóźnioną. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie niespornym jest, że będąca przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] nie została doręczona Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W., który był wnioskodawcą w postępowaniu administracyjnym. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w sprawie decyzję ostateczną dla strony, której nie doręczono owej decyzji ostatecznej liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, której decyzję tą doręczono. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. rozpoczął bieg w dniu doręczenia owej decyzji [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G., to jest w dniu 4 sierpnia 2004r. i upływał w dniu 3 września 2004r. Wniesioną w tej sytuacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Skarga ta zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skoro skarga ta nie została odrzucona przez Sąd pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając kasację zobligowany był, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę, co orzekł na podstawie art. 189 p.p.s.a.