II OSK 474/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki A. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który utrzymał w mocy decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę urządzenia reklamowego. Spółka zarzucała sądowi I instancji naruszenie przepisów k.p.a. i p.p.s.a. poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i uznanie jej za inwestora reklamy, a także naruszenie przepisów Prawa budowlanego (art. 52 w zw. z art. 48 ust. 1 oraz art. 29 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 3 pkt 3). NSA, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał zarzuty za nieuzasadnione. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że spółka była inwestorem urządzenia reklamowego, co wynikało z umowy dzierżawy oraz zeznań świadka. Wobec tego, organ administracji prawidłowo zastosował przepisy Prawa budowlanego, nakładając obowiązek rozbiórki na inwestora. NSA podkreślił, że nawet gdyby spółka nie była inwestorem, jako dzierżawca nieruchomości mogłaby być uznana za zarządcę obiektu i zobowiązana do rozbiórki. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą braku konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla instalacji reklamowej, wskazując, że wolnostojące, trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe wymagają takiego pozwolenia, a pojęcie 'instalowania' zakłada związek z istniejącym obiektem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie statusu inwestora w kontekście Prawa budowlanego, zwłaszcza w przypadku umów dzierżawy i obiektów reklamowych. Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla urządzeń reklamowych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z umową dzierżawy i urządzeniem reklamowym. Interpretacja pojęcia 'instalowania' może być rozwijana w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy spółka, która zawarła umowę dzierżawy gruntu i na nim umieściła urządzenie reklamowe, może być uznana za inwestora w rozumieniu Prawa budowlanego i zobowiązana do jego rozbiórki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, spółka może być uznana za inwestora, jeśli umowa dzierżawy i inne okoliczności wskazują na jej rolę w budowie i umieszczeniu urządzenia reklamowego.
Uzasadnienie
Umowa dzierżawy gruntu, w której wskazano, że na wydzierżawionej powierzchni zostanie umieszczony nośnik reklamowy dzierżawcy, a także zeznania świadka potwierdzające wybudowanie urządzenia przez spółkę, jednoznacznie wskazują na jej status inwestora.
Czy wolnostojące, trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe wymaga pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie urządzenie wymaga pozwolenia na budowę, chyba że spełnia wyjątki określone w przepisach.
Uzasadnienie
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe są budowlami wymagającymi pozwolenia na budowę. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, dotyczący instalowania tablic i urządzeń reklamowych bez pozwolenia, nie ma zastosowania, gdy mamy do czynienia z budowlą.
Czy dzierżawca nieruchomości, na której znajduje się obiekt budowlany, może być zobowiązany do jego rozbiórki jako zarządca?
Odpowiedź sądu
Tak, dzierżawca może być uznany za zarządcę obiektu i zobowiązany do jego rozbiórki na podstawie art. 52 Prawa budowlanego.
Uzasadnienie
Nawet jeśli spółka nie byłaby inwestorem, jako dzierżawca nieruchomości, na której posadowiono urządzenie reklamowe, mogłaby być uznana za jego zarządcę i tym samym podlegać obowiązkowi rozbiórki.
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo budowlane art. 48 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 52
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo budowlane art. 29 § 2 pkt 6
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 3 § 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. przez oddalenie skargi bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i ustalenia, czy skarżący jest inwestorem. • Naruszenie art. 52 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie skarżącego za inwestora zobowiązanego do rozbiórki. • Naruszenie art. 29 ust 2 pkt 6 w zw. z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego przez przyjęcie, że regulacje te nie mają zastosowania.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. • Nie można bowiem twierdzić, że skarżący jedynie zamontował tablicę reklamową na nośniku należącym do wydzierżawiającego, bowiem przeczy temu m.in. umowa dzierżawy. • Twierdzenia skarżącego kasacyjnie, że nie był on inwestorem trwale związanego z gruntem obiektu, a jedynie umieścił na nim tablicę reklamową, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za gołosłowne i nieznajdujące oparcia w materiale dowodowym. • Nawet gdyby uznać, że skarżąca kasacyjnie nie jest inwestorem przedmiotowego obiektu, to i tak zobowiązana byłaby do jego rozbiórki. Nie ulega wszak wątpliwości, że jest ona dzierżawcą nieruchomości (fragmentu), na której posadowiony jest obiekt budowlany i jako dzierżawcę należałoby uznać ją za jej zarządcę, a zatem jeden z podmiotów wymienionych w art. 52 ustawy Prawo budowlane. • Pojęcie 'instalowania' nie jest zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane, jednakże jest przez ustawodawcę używane w sposób zakładający związek instalowanego elementu (urządzenia) z istniejącym już obiektem.
Skład orzekający
Małgorzata Miron
przewodniczący sprawozdawca
Roman Ciąglewicz
członek
Piotr Broda
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie statusu inwestora w kontekście Prawa budowlanego, zwłaszcza w przypadku umów dzierżawy i obiektów reklamowych. Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla urządzeń reklamowych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z umową dzierżawy i urządzeniem reklamowym. Interpretacja pojęcia 'instalowania' może być rozwijana w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie budowlanym i administracyjnym, ponieważ precyzuje kryteria ustalania statusu inwestora oraz interpretuje przepisy dotyczące urządzeń reklamowych.
“Kto jest inwestorem reklamy? NSA wyjaśnia, kiedy dzierżawca gruntu odpowiada za budowę.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.