II OSK 452/08

II OSK 452/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-03-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska -Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SO/Kr 6/06 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2007-01-31
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54  par. 2 i  art. 55  par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
II OSK 452/ 08 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Klub "[...]" w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2007 r. sygn. akt III SO/Kr 6/06 w zakresie umorzenia postępowania sądowego w przedmiocie wymierzenia grzywny Radzie Miasta K. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Klub "[...]" w K. na bezczynność Rady Miasta K. w przedmiocie uchwały o wyborze starosty postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
II OSK 452/ 08
sygn. akt II OSK 452 / 08
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Stowarzyszenia Klub "[...]" w K. o wymierzenie grzywny Radzie Miasta K. w wysokości 10.000 złotych za nieprzekazanie skargi Stowarzyszenia Klub "[...]" w K. na bezczynność Rady Miasta K. w przedmiocie uchwały o wyborze starosty.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że przed dniem rozpoznania wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie wymierzenie grzywny skarga na bezczynność Rady Miasta K. została przekazana do Sądu i rozpoznana pod sygnaturą III SA/Kr 20/06. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji stwierdzając, brak przesłanek do orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny umorzył postępowanie sądowe na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyło Stowarzyszenie Klub "[...]" w K., zaskarżające je w całości i opierając skargę kasacyjną na zarzucie błędnego zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 55 § 1 p.p.s.a., wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Uzasadniając powyższy zarzut kasacji strona skarżąca wskazała, iż założenie, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter wyłącznie dyscyplinujący stoi w sprzeczności z zestawieniem powyższej normy z art. 54 § 2 p.p.s.a. Regulacja ta nie wskazuje ponadto na możliwość uniknięcia grzywny przez organ uchybiający terminowi do przedłożenia akt sprawy z odpowiedzią na skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu grzywny organowi.
Zgodnie z zaprezentowaną przez stronę wnoszącą kasację interpretacją art. 55 § 1 p.p.s.a. dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., lecz z uchybieniem terminu przez organ, nie skutkuje tylko z tego względu umorzeniem postępowania w zakresie wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. Tak więc zarówno wszystkie wymienione w tym przepisie dokumenty jakie należy przedstawić sądowi, jak i termin w jakim winno to nastąpić stanowią te elementy, które składają się na wyczerpanie dyspozycji wskazanej wyżej normy, a w konsekwencji i wymogu o jakim mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie koniecznym jest zauważenie, iż stwierdzenie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a., że "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, iż podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd nie czyni tego automatycznie, ale powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
W konsekwencji trzeba stwierdzić, iż Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, iż tylko sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny stanowi o braku przesłanek do wymierzenia na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny bezpodstawnie stwierdził, że zaistniały podstawy do umorzenia postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tego względu, że przeprowadzona w zaskarżonym postanowieniu wykładnia art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. była błędna, co doprowadziło do wadliwego zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.