Orzeczenie · 2025-02-11

II OSK 449/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-02-11
NSAbudowlaneWysokansa
obszary morskiepozwolenieopłata dodatkowautrata ważności decyzjiprawo administracyjnepostępowanie administracyjneNSAWSAMinister Infrastruktury

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną spółki X S.A. S.K.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Ministra Infrastruktury stwierdzającą utratę ważności pozwolenia na wznoszenie sztucznych wysp. Pozwolenie to zostało wydane w 2012 r. i utrzymane w mocy w 2013 r. Decyzja o utracie ważności pozwolenia została wydana w 2020 r. z powodu nieuiszczenia przez spółkę pierwszej raty opłaty dodatkowej, przewidzianej w art. 27b ust. 1 ustawy o obszarach morskich. Spółka argumentowała, że organ nie wezwał jej do zapłaty tej opłaty, co było jego utrwaloną praktyką. WSA oddalił skargę, uznając, że spółka miała obowiązek samodzielnie obliczyć i uiścić opłatę. NSA uchylił wyrok WSA i decyzje administracyjne. Sąd kasacyjny uznał, że organ administracji miał obowiązek pobrać opłatę dodatkową, a jego utrwalona praktyka polegała na wysyłaniu wezwań do zapłaty z określoną kwotą. Brak takiego wezwania skierowanego do spółki, w połączeniu z faktem wszczęcia postępowania wznowieniowego w okresie, gdy termin na zapłatę opłaty jeszcze nie upłynął, stanowiło naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. NSA stwierdził, że decyzja o utracie ważności pozwolenia została wydana przedwcześnie i bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Sąd nakazał organowi ponowne rozpoznanie sprawy, uwzględniając konieczność wezwania spółki do zapłaty opłaty oraz kontynuowanie postępowania wznowieniowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących opłat za pozwolenia w obszarach morskich, znaczenie utrwalonej praktyki organów administracji, zasada zaufania do władzy publicznej oraz zasada legalizmu w postępowaniu administracyjnym.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej materii prawnej związanej z opłatami za pozwolenia w obszarach morskich, ale jego wnioski dotyczące praktyki organów i zasad postępowania mogą mieć szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy brak wezwania do zapłaty pierwszej raty opłaty dodatkowej, przy utrwalonej praktyce organu polegającej na wysyłaniu takich wezwań, stanowi podstawę do stwierdzenia utraty ważności pozwolenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, brak wezwania do zapłaty, przy utrwalonej praktyce organu polegającej na wysyłaniu takich wezwań, stanowi naruszenie prawa i może wpływać na ocenę legalności decyzji o utracie ważności pozwolenia.

Uzasadnienie

NSA uznał, że organ miał obowiązek pobrać opłatę dodatkową, a jego utrwalona praktyka polegała na wysyłaniu wezwań do zapłaty. Brak takiego wezwania do spółki, w połączeniu z wszczęciem postępowania wznowieniowego, uzasadnia uchylenie decyzji o utracie ważności pozwolenia.

Czy decyzja o utracie ważności pozwolenia może być wydana przed zakończeniem postępowania wznowieniowego wszczętego z urzędu w okresie, gdy termin na zapłatę opłaty nie upłynął?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wydanie decyzji o utracie ważności pozwolenia w takiej sytuacji może być uznane za przedwczesne i naruszające prawa strony.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że wszczęcie postępowania wznowieniowego w okresie, gdy termin na zapłatę opłaty nie upłynął, mogło rodzić po stronie strony uzasadnione oczekiwania co do dalszego biegu postępowania i ostatecznego rozstrzygnięcia, co wpływa na ocenę legalności decyzji o utracie ważności pozwolenia.

Czy obowiązek uiszczenia pierwszej raty opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa, czy wymaga wydania decyzji administracyjnej lub wezwania organu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Obowiązek uiszczenia pierwszej raty opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa, jednakże w sytuacji utrwalonej praktyki organu polegającej na wysyłaniu wezwań, odstąpienie od tej praktyki bez uzasadnionej przyczyny może stanowić naruszenie prawa.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że choć obowiązek zapłaty wynika z ustawy, to jednak organ administracji powinien przestrzegać utrwalonej praktyki, aby zapewnić zaufanie obywateli do władzy publicznej i równe traktowanie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżony wyrok WSA oraz decyzje Ministra Infrastruktury i poprzedzającą ją decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.

Przepisy (36)

Główne

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 188

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 203

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 78 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 151

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

ustawa o obszarach morskich art. 23

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 23a

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 26

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 27

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 27a § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 27a § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

Wniosek o wydanie pozwolenia musi zawierać m.in. wartość planowanego przedsięwzięcia.

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

Opłata za wydanie pozwolenia wynosi 300 jednostek obliczeniowych (SDR), pobierana przed wydaniem pozwolenia. Dodatkowa opłata wynosi 1% wartości przedsięwzięcia.

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

Dodatkowa opłata pobierana jest w ratach: 10% w ciągu 90 dni od ostateczności decyzji, 30% w ciągu 30 dni od ostateczności decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozpoczęcia budowy, 30% w ciągu 30 dni od rozpoczęcia wykorzystania, 30% po 3 latach od wpłaty raty trzeciej.

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1b

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

Wartość planowanego przedsięwzięcia do celów opłaty dodatkowej oblicza się na podstawie cen rynkowych urządzeń i usług niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia na dzień składania wniosku.

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1f

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

W przypadku niewniesienia opłat w terminach, organ odmawia wydania pozwolenia albo stwierdza utratę jego ważności.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 183

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 9

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

ustawa o obszarach morskich art. 27b § 1d

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

Organ określa w drodze decyzji wysokość opłat z pkt 3 i 4 ust. 1, uwzględniając różnicę między faktyczną wartością przedsięwzięcia a wniesionymi opłatami.

ustawa o obszarach morskich art. 55

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

u.f.p. art. 60 § 7

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

u.f.p. art. 61 § 1

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

u.f.p. art. 67 § 1

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

o.p. art. 21 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 47 § 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

p.p. art. 11 § 1

Ustawa z dnia 6 marca 2018 roku - Prawo przedsiębiorców

p.p. art. 14

Ustawa z dnia 6 marca 2018 roku - Prawo przedsiębiorców

p.p. art. 15

Ustawa z dnia 6 marca 2018 roku - Prawo przedsiębiorców

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie wezwał spółki do zapłaty pierwszej raty opłaty dodatkowej zgodnie ze swoją utrwaloną praktyką. • Wszczęcie postępowania wznowieniowego w okresie, gdy termin na zapłatę opłaty nie upłynął, mogło wpływać na oczekiwania strony. • Decyzja o utracie ważności pozwolenia została wydana przedwcześnie i bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności.

Odrzucone argumenty

Spółka miała obowiązek samodzielnie obliczyć i uiścić opłatę dodatkową. • WSA prawidłowo oddalił skargę, uznając brak obowiązku organu do wysyłania wezwania do zapłaty.

Godne uwagi sformułowania

organ wydający pozwolenia pobiera opłaty • organ nie miał obowiązku wzywać strony do uiszczenia pierwszej raty opłaty • powszechną praktyką organów przy realizacji obowiązku pobierania opłaty było kierowanie do stron wezwań • brak uzasadnionej przyczyny odstąpienia od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw

Skład orzekający

Grzegorz Czerwiński

przewodniczący

Andrzej Jurkiewicz

sprawozdawca

Marta Laskowska - Pietrzak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat za pozwolenia w obszarach morskich, znaczenie utrwalonej praktyki organów administracji, zasada zaufania do władzy publicznej oraz zasada legalizmu w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej materii prawnej związanej z opłatami za pozwolenia w obszarach morskich, ale jego wnioski dotyczące praktyki organów i zasad postępowania mogą mieć szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego precedensu w zakresie interpretacji przepisów dotyczących opłat za pozwolenia w obszarach morskich oraz znaczenia utrwalonej praktyki organów administracji dla ochrony praw obywateli.

NSA: Brak wezwania do zapłaty opłaty za pozwolenie w obszarze morskim może unieważnić decyzję organu.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst