II OSK 420/06

II OSK 420/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Go 252/05 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2005-10-28
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
II OSK 420/06 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 października 2005 r. sygn. akt II SA/Go 252/05 w zakresie odrzucenia skargi F. H. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. uchylić pkt 2) zaskarżonego postanowienia, dotyczący zwrotu kwoty 500 (pięćset) złotych ze Skarbu Państwa - Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim 2. w pozostałym zakresie skargę kasacyjną oddalić.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim orzekł o odrzuceniu skargi F. H. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] lipca 2004 r., w przedmiocie umorzenia postępowania oraz o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uzasadniając powyższe orzeczenie wskazał, że pismem z dnia 9 września 2004 r. skarżąca F. H. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 13 września 2004 r. W odpowiedzi skarżąca pismem z dnia 16 września 2004 r., nadanej przesyłką z dnia 17 września 2006 r. nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zaświadczenie o wysokości uzyskiwanych zarobków. Mimo upływu zakreślonego w wezwaniu Sądu terminu skarżąca nie nadesłała żądanych przez Sąd dwóch odpisów skargi.
Wezwana przez Sąd do udzielenia odpowiedzi co znajdowało się w przesyłce nadanej dnia 17 września 2004 r. skarżąca poinformowała, że do przesyłki swojej załączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz rachunki i zaświadczenie.
Powyższe względy zdecydowały, zdaniem Sądu o odrzuceniu skargi F. H. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożył działający w imieniu F. H. pełnomocnik. Postanowieniu Sądu I instancyjnego zarzucił naruszenie art. 6 p.p.s.a. art. 58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Popierając podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut pełnomocnik skarżącej podał, że wezwanie z dnia 9 września 2004 r. zostało przez nią całkowicie wykonane. Dalsze bowiem wezwanie Sądu z dnia 21 września 2004 r. z załączonym urzędowym formularzem wniosku o zwolnienie od ponoszenia opłat sądowych należało traktować jako potwierdzenie tego, że skarżąca uzupełniła brak formalny przez nadesłanie brakujących odpisów skargi.
Zgodnie z dalszymi wywodami skargi kasacyjnej – za słuszne należało uznać, że brak odpisów skargi oznaczał, iż zaginęły one podczas przekazywania akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Na pytanie zaś tego ostatniego o to co znajdowało się w przesyłce skierowanej do WSA w Poznaniu, nadanej dnia 17 września 2004, oznakowanej jako R [...], skarżąca pismem z dnia 20 września 2005 r. (k. 72 akt) udzieliła odpowiedzi błędnej, co było podstawą wydanego przez Sąd orzeczenia. Błąd, jak dalej podniósł pełnomocnik strony, dotyczył nie tylko pominięcia faktu nadesłania spornych odpisów skargi ale także tego, że przesyłka opatrzona datą 17 września 2004 r. nie mogła zawierać wymienionego w piśmie z dnia 20 września 2005 r. formularza wniosku PPF, gdyż został on przesłany stronie dopiero pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2004 r. Powyższe błędy wynikały ze znacznego upływu czasu jaki dzielił opisane zdarzenia.
Sąd I instancji błędnie także zasądził zwrot kwoty wpisu od skargi w niniejszej sprawie, pomijając fakt, że postanowieniem z dnia 28 października 2004 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy, obejmujące swym zakresem zwolnienie od opłat sądowych.
Stawiając powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Pomimo trafności niektórych uwag kwestionujących ustalenia poczynione przez Sąd I instancji, wniesiona skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Za błędne należy uznać pkt 2) objętego skargą kasacyjną postanowienia odnoszący się do kwestii zwrotu wpisu od skargi w niniejszej sprawie, bowiem wobec wydanego w dniu 28 października 2004 r. postanowienia jest on nienależny.
Ponadto stwierdzić należy, że według słusznych wskazań skarżącego ostemplowana datą 17 września 2004 r. przesyłka skarżącej nie mogła zawierać formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy jak wskazywało na to pismo skarżącej z dnia 20 września 2005 r.
Z powyższego faktu nie wynika jednak nic ponadto. Warto bowiem zauważyć, iż w znajdującej się w aktach korespondencji skarżącej datowanej po dniu 13 września 2004 r. tj od doręczenia F. H. wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie ma jakiejkolwiek wzmianki o wymaganych odpisach. Wynika z tego, że punkt 1) wezwania z dnia 9 września 2004 r. nie został przez skarżącą wykonany. W powyższej sprawie przeciwne twierdzenie mogło wynikać jedynie z przypuszczeń i nie znajdowało poparcia w żadnym dowodzie znanym Sądowi.
Dodać przy tym należy, że wspomniane wezwanie zawierało stosowne pouczenie i sformułowane zostało w sposób nie budzący wątpliwości wobec czego zarzut naruszenia art. 6 p.p.s.a. należało uznać za niezasadny.
Do wnoszonego do sądu pisma strony powinny być załączone jego odpisy a także odpisy załączników w celu doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Skarga obarczona brakiem w powyższym zakresie podlega stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) odrzuceniu przez sąd. W związku z przedstawionym stanem faktycznym nie ulega wątpliwości, że F. H. nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi w sposób wymagany.
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i 185 § 1 w zw. z art. 182 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.
W związku z art. 204 p.p.s.a., zawarty skardze kasacyjnej wniosek strony o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego podlega oddaleniu. Zgodnie z ust 2. powołanego przepisu w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej zwrot niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego przysługuje skarżącemu, jeżeli zaskarżony skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniał skargę. W konsekwencji wniosek powyższy należało uznać za bezpodstawny.