II OSK 362/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną H. i R. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił ich skargę na decyzję Ministra Kultury. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję Generalnego Konserwatora Zabytków odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Konserwatora Zabytków m. st. Warszawy z 1965 r. o wpisaniu kamienicy przy ul. [...] do rejestru zabytków. Skarżący podnosili zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 107 § 3 kpa) przez niewłaściwe zastosowanie, naruszenia przepisów postępowania (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) przez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a także naruszenia art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez nadmierne związanie się oceną prawną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu NSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty za chybione. Stwierdził, że art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych jest przepisem procesowym, a nie materialnym, co czyni zarzut naruszenia prawa materialnego niezasadnym. Podobnie ocenił zarzut naruszenia przepisów postępowania, wskazując, że wady z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa nie są rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające, WSA był związany oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z 2002 r., zgodnie z którą decyzja z 1965 r. nie naruszała prawa materialnego, a uchybienia co do doręczenia decyzji były nieistotne. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ppsa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących skargi kasacyjnej w postępowaniu administracyjnym, związania oceną prawną NSA przez WSA, a także kwestii stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w kontekście ochrony zabytków.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wpisu do rejestru zabytków i stosowania przepisów przejściowych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw.
Zagadnienia prawne (4)
Czy naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie lub wykładnię stanowi podstawę skargi kasacyjnej, jeśli wskazany przepis jest przepisem procesowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie prawa materialnego stanowi podstawę skargi kasacyjnej tylko wtedy, gdy wskazany przepis jest przepisem prawa materialnego, a nie procesowego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych jest przepisem procesowym, a nie materialnym, co czyni zarzut naruszenia prawa materialnego w tym zakresie chybionym.
Czy wady postępowania wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa stanowią rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wady wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa mogą być podstawą wznowienia postępowania, ale nie są rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa dotyczą podstaw wznowienia postępowania, a nie rażącego naruszenia prawa, które jest przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji.
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, WSA jest związany oceną prawną NSA wyrażoną w orzeczeniu wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające jednoznacznie stanowi, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu NSA wydanym przed 1.01.2004 r. wiąże WSA i organ.
Czy Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy miało prawo złożyć wniosek o wpisanie kamienicy do rejestru zabytków i czy było stroną w tym postępowaniu?
Odpowiedź sądu
Tak, Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy było uprawnione do wystąpienia z wnioskiem o wpis do rejestru zabytków i było traktowane jako strona postępowania w kontekście doręczenia decyzji.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na poprzednie orzeczenie NSA, które uznało, że okoliczności dotyczące strony postępowania i doręczenia decyzji nie stanowiły wady uzasadniającej stwierdzenie nieważności decyzji.
Przepisy (8)
Główne
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 99
WSA jest związany oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu NSA wydanym przed dniem 1.01.2004 r.
k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 4
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i muzeach art. 14 § pkt 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego przez WSA są chybione, ponieważ wskazane przepisy nie zostały naruszone w sposób wskazany przez skarżących. • WSA był związany oceną prawną NSA z poprzedniego orzeczenia, zgodnie z którą decyzja z 1965 r. nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa. • Uchybienia proceduralne dotyczące doręczenia decyzji z 1965 r. były nieistotne i nie prowadziły do stwierdzenia nieważności decyzji.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) przez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. • Naruszenie art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające przez nadmierne związanie się oceną prawną NSA z poprzedniego orzeczenia. • Błędna wykładnia art. 14 pkt 1 ustawy o ochronie dóbr kultury i muzeach w zakresie uprawnień Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy.
Godne uwagi sformułowania
zarzut należy uznać za całkowicie chybiony • nie można zarzucić zaskarżonemu wyrokowi, że zapadł niezgodnie z oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego • uchybienie co do doręczenia decyzji za wadę nieistotną
Skład orzekający
Barbara Gorczycka-Muszyńska
przewodniczący
Alicja Plucińska-Filipowicz
członek
Joanna Runge-Lissowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi kasacyjnej w postępowaniu administracyjnym, związania oceną prawną NSA przez WSA, a także kwestii stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w kontekście ochrony zabytków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wpisu do rejestru zabytków i stosowania przepisów przejściowych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii ochrony zabytków i interpretacji przepisów proceduralnych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i ochrony zabytków.
“NSA rozstrzyga spór o zabytkową kamienicę: czy błędy formalne mogą unieważnić wieloletni wpis do rejestru?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.