II OSK 344/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Głównym zarzutem skargi kasacyjnej było naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, w szczególności dotyczące stosowania przepisów po utracie mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd I instancji podzielił stanowisko organu odwoławczego, że w związku z utratą mocy planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 1 stycznia 2004 r. (na mocy art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), organ odwoławczy był zobowiązany rozpoznać sprawę uwzględniając stan prawny istniejący w dacie wydawania decyzji. NSA uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, podkreślając, że art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie miał zastosowania, ponieważ postępowanie zostało wszczęte po wejściu w życie tej ustawy. Sąd wyjaśnił, że utrata mocy obowiązującej planów zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r. z dniem 31 grudnia 2003 r. nie stanowi naruszenia zasady praw nabytych ani zasady nie działania prawa wstecz. NSA potwierdził, że decyzja organu I instancji, wydana po utracie mocy planu, była bez podstawy prawnej i wymagała uchylenia, a organ odwoławczy prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących utraty mocy planów zagospodarowania przestrzennego i ich wpływu na postępowania w sprawie warunków zabudowy.
Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania orzeczenia, w szczególności przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r.
Zagadnienia prawne (3)
Czy po utracie mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ administracji może orzekać na jego podstawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, po utracie mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego, organ administracji nie może orzekać na jego podstawie.
Uzasadnienie
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. przewidziała utratę mocy obowiązującej planów uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r. z dniem 31 grudnia 2003 r. Po tej dacie akty te nie mogły być stosowane przy wydawaniu decyzji administracyjnych.
Czy uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w związku z utratą mocy planu zagospodarowania przestrzennego, narusza zasadę praw nabytych i zasadę nie działania prawa wstecz?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie narusza.
Uzasadnienie
Utrata mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego nie jest działaniem prawa wstecz, gdyż było to przewidziane w ustawie. Ponadto, skarżący nie nabył żadnych praw kształtujących jego pozycję w procesie inwestycyjnym na podstawie nieprawomocnej decyzji organu I instancji.
Czy naruszona została zasada równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy decyzja została uchylona z powodu utraty mocy planu zagospodarowania przestrzennego?
Odpowiedź sądu
Nie, nie została naruszona.
Uzasadnienie
Zasady dotyczące wygaśnięcia mocy obowiązującej planów miejscowych i możliwości uzyskiwania pozwoleń na budowę obowiązywały w równym stopniu wszystkich inwestorów.
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 87 § 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed 1 stycznia 1995 r. traci moc z dniem 31 grudnia 2003 r.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 85 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2003 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u.z.p. art. 67
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Utrata mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego z dniem 31.12.2003 r. skutkuje brakiem podstawy prawnej do wydawania decyzji na jego podstawie. • Organ odwoławczy miał obowiązek uwzględnić zmianę stanu prawnego i uchylić decyzję organu I instancji.
Odrzucone argumenty
Niezastosowanie art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. • Naruszenie zasady praw nabytych i zasady nie działania prawa wstecz. • Naruszenie zasady równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). • Decyzja organu I instancji mogła pozostać w obrocie prawnym.
Godne uwagi sformułowania
w związku z utratą mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego gm. Wiązowna z dnia 26. 05.1994 r., który w związku z brzmieniem art. 87 ust. 3 – ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. utracił swą moc. • w związku z uprawnieniami organu II instancji wynikającymi z treści art. 138 § 2 kpa był on zobowiązany rozpoznać sprawę uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydawania przez niego decyzji. • nie został również naruszony art. 85 ust. 1 cyt. ustawy, bowiem dotyczy on innej sytuacji niż miała miejsce w niniejszej sprawie. • w przypadku utraty mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego należy wziąć pod uwagę art. 85 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, który nakazuje stosować przepisy dotychczasowe. • Całkowicie nieuzasadniony jest zarzut skargi kasacyjnej naruszania przez sąd I instancji art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym bowiem nie miał on w rozpoznanej sprawie zastosowania, gdyż postępowanie zostało wszczęte po dniu 11.07.2003 r. • Utraty z dniem 31 grudnia 2003 r. prawa miejscowego – tj. planów zagospodarowania przestrzennego, uchwalonych przed l stycznia 1995 r. nie można utożsamiać, jak czyni to skarga kasacyjna, z działaniem prawa wstecz skoro już w dacie wejścia w życie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przewidziano po upływie dość długiego okresu utratę mocy ich obowiązywania. […]
Skład orzekający
Alicja Plucińska- Filipowicz
przewodniczący
Maria Rzążewska
sprawozdawca
Eugeniusz Mzyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących utraty mocy planów zagospodarowania przestrzennego i ich wpływu na postępowania w sprawie warunków zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania orzeczenia, w szczególności przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia utraty mocy planów zagospodarowania przestrzennego, co ma bezpośrednie przełożenie na wiele postępowań administracyjnych i inwestycyjnych. Wyjaśnia kluczowe zasady stosowania prawa w kontekście zmian legislacyjnych.
“Koniec planu zagospodarowania: co dalej z Twoją budową? NSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.