SA/Sz 623/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. G. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. zgodnie z wytycznymi NSA.
Skarżący P. G. złożył skargę na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy pozwolenie na użytkowanie części obiektu budowlanego wydane przez Starostę. Skarżący zarzucał legalizację samowoli budowlanej i naruszenie jego dóbr osobistych oraz planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę, stwierdzając, że organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r., zgodnie z wcześniejszym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wiązał sąd i organy.
Sprawa dotyczyła skargi P. G. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy pozwolenie na użytkowanie części obiektu budowlanego wydane przez Starostę. Skarżący podnosił, że decyzja ta stanowiła legalizację samowoli budowlanej, naruszała jego dobra osobiste oraz ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny uchylił poprzednie decyzje, wskazując na konieczność zastosowania przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. i sprecyzowania obiektów objętych pozwoleniem. Organy obu instancji, związane oceną prawną NSA, rozpoznały sprawę na podstawie przepisów z 1974 r., uwzględniając, że obiekty zostały wybudowane samowolnie przed wejściem w życie ustawy z 1994 r. Po spełnieniu przez inwestorów wszystkich wymaganych warunków i stwierdzeniu zdatności do użytku, Starosta ponownie wydał pozwolenie na użytkowanie, które Wojewoda utrzymał w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. G., uznając, że organy prawidłowo zastosowały prawo, a zarzuty dotyczące dóbr osobistych powinny być dochodzone przed sądami powszechnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organy administracji oraz sąd administracyjny są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu wyższej instancji, które nakazało zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest związany oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu wyższej instancji (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tej sprawie NSA wskazał na konieczność zastosowania przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. do obiektów wybudowanych przed wejściem w życie ustawy z 1994 r.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli nie stwierdzi naruszenia prawa.
u.p.b. (1974) art. 42
Ustawa z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane
Przepis dotyczący pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych.
Pomocnicze
u.p.b. art. 59 § 1,2,3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane
u.p.b. art. 58
Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.b. (1974) § § 59 pkt 1 rozporządzenia MGTiOŚ z dnia
Ustawa z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane
u.p.b. art. 103
Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane
Przepis dotyczący stosowania przepisów ustawy z 1994 r. do obiektów wybudowanych przed jej wejściem w życie.
k.p.a. art. 138 § § 1 ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 234 § pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. WT § § 12 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. zgodnie z wytycznymi NSA. Naruszenie dóbr osobistych nie jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnej w tym postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Decyzja stanowi legalizację samowoli budowlanej. Decyzja narusza dobra osobiste skarżącego. Decyzja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja narusza prawo skarżącego do zabudowy nieruchomości. Złamano zakaz lokalizacji pomieszczeń w określonej odległości od obiektów mieszkalnych. Decyzja powinna być poprzedzona zgodą burmistrza przez wydanie decyzji lokalizacyjnej. Naruszenie § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r.
Godne uwagi sformułowania
ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia dobra te podlegają ochronie na podstawie przepisów prawa cywilnego, a dochodzenie roszczeń z tego tytułu odbywa się przed sądami powszechnymi i droga ta dla skarżącego jest otwarta
Skład orzekający
Henryk Dolecki
przewodniczący sprawozdawca
Iwona Tomaszewska
członek
Kazimiera Sobocińska
członek
Mirosława Włodarczak-Siuda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Stosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. do obiektów wybudowanych przed wejściem w życie ustawy z 1994 r. oraz związanie sądu administracyjnego wytycznymi sądu wyższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przepisami przejściowymi Prawa budowlanego i wcześniejszym orzeczeniem NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje złożoność przepisów przejściowych w prawie budowlanym i znaczenie związania sądu wytycznymi sądu wyższej instancji, co jest istotne dla praktyków.
“Samowola budowlana sprzed lat: jak przepisy przejściowe i wytyczne NSA ukształtowały decyzję o pozwoleniu na użytkowanie.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 623/02 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-03-18 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-03-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Henryk Dolecki /przewodniczący sprawozdawca/ Iwona Tomaszewska Kazimiera Sobocińska Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151,art 153 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr/ Sędziowie NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Iwona Tomaszewska Protokolant sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2004r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]r. Starosta, działając na podstawie art. 59 ust. 1,2, 3 w związku z art. 58 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) i art. 104 kpa, udzielił D. i M. C. pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych wchodzących w skład prowadzonego przez nich Zakładu [...] przy ul. W. w Ś. i określił warunki ich użytkowania. Od tej decyzji odwołanie wniósł P. G. wskazując, że jest ona aktem legalizacji samowoli budowlanej dokonanej przez D. C. i narusza jego dobra osobiste (prawo dysponowania[...]). Wojewoda decyzją z dnia [...]. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że zostały spełnione ustawowe przesłanki do udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowych obiektów. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy złożył P. G. wnosząc o jej uchylenie, jako naruszającej jego interes prawny. Wyrokiem z dnia [...]r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji wskazując, że zawarte w, aktach sprawy dokumenty dają podstawę do przyjęcia, iż przedmiotowe obiekty zostały wzniesione przed dniem. [...] i w związku z tym w sprawie należało zastosować przepisy Prawa budowlanego z 1974r. Poza tym nie sprecyzowano jakie konkretne obiekty mogą być użytkowane, bo w obu decyzjach ograniczono się do sformułowania, że są to obiekty budowlane wchodzące w skład zakładu. Decyzją z dnia [...]r. Starosta działając na podstawie art. 42 Ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), § 59 pkt 1 rozporządzenia MGTiOŚ z dnia[...]. w sprawie nadzoru Urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48), art. 103 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa -udzielił D. i M. C. pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń[...],[...],[...] , [...],[...],[...]oraz Magazynów gotowych produktów wchodzących w skład zakładu , [...] lokalizowanych na działkach, nr [...]i [...]przy ulicy W. i określił warunki użytkowania przedmiotowego zakładu. W uzasadnieniu decyzji organ szczegółowo przedstawił dotychczasowy bieg sprawy wskazał, że przedmiotowe obiekty zostały wykonane w latach[...], bez pozwolenia na budowę. W toku postępowania zainteresowani zgromadzili wymagane prawem dokumenty, opracowania i uzgodnienia oraz stwierdzono zdatność do użytku wykonanych obiektów. Poza tym stwierdził, że inwestorzy[...]. zrezygnowali z modernizacji ówczesnej [...], zlikwidowali ją i pozostali tylko przy [...] opartej o gotowe [...]. Mając powyższe ustalenia na uwadze i będąc związany oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...]. (sygn. akt SA/Sz[...] ) organ 1 instancji na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974r. obowiązujących w chwili wzniesienia pomieszczeń udzielił pozwolenia na ich użytkowanie. Od decyzji tej odwołał się P. G. podnosząc, że przedmiotową[...] rozbudowano samowolnie naruszając ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona decyzja narusza prawo skarżącego do zabudowy jego nieruchomości zwłaszcza realizacji obiektów [...]dla osób niepełnosprawnych. Złamano też zakaz lokalizacji pomieszczeń [...]w odległości [...] od istniejących obiektów mieszkalnych. Zdaniem odwołującego się zaskarżona decyzja winna być poprzedzona zgodą burmistrza przez wydanie decyzji lokalizacyjnej. Decyzją z dnia[...]. Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 oraz art. 234 pkt 1 kpa - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że, właściciele [...] przedłożyli w wyznaczonym terminie brakujące opracowania i dokumenty wymagane przepisami, niezbędne do wydania pozwolenia na użytkowanie omawianych obiektów i po przeprowadzeniu wizji w dniu. [...], udzielono im pozwolenia na użytkowanie omawianych obiektów. Organ I instancji będąc związanym wyrokiem NSA dokonał analizy zebranych dowodów i ustalił, że budowę obiektów zakończono w latach[...] -. Prawidłowo zatem zastosował art. 42 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z art. 103 Prawa budowlanego z 1994r. Ustosunkowując się do pozostałej argumentacji zawartej w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że sprowadza się ona do kwestionowania ustaleń organu nadzoru budowlanego, bezspornie rozstrzygniętych w toku dotychczasowego postępowania, a także okoliczności pozbawionych w świetle prawa znaczenia dla treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dlatego należy stwierdzić, że prowadzone postępowanie i stanowisko Starosty są zasadne i zgodne z prawem. Od powyższej decyzji skargę do Sądu administracyjnego złożył P. G. wnosząc o jej uchylenie jako sprzecznej z prawem. Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza jego dobra osobiste i nie pozwala mu jako osobie niepełnosprawnej na realizację obiektów przeznaczonych do rehabilitacji. Poza tym decyzja narusza rażąco ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a decyzję lokalizacyjną wydaje burmistrz. W toku postępowania naruszono również § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Obiekt [...] stanowiącej własność D. i M. C. został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]., nr [...]wydanego przez Burmistrza Miasta i Gminy w Ś. i jest użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, W dniu[...]. D. i M. C. złożyli wniosek o legalizację obiektów wybudowanych w latach[...], inicjując tym samym rozpoczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Szczegółowy przebieg tego postępowania został przedstawiony w części opisowej uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Znaczenie tego przepisu wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyroki NSA . [...],[...],[...] z dnia. [...], SA/Rz[...], P. [...], z dnia [...] " (II S.A., [...] Lex nr [...]z dnia[...]., II SA/Gd[...], Lex nr[...], z dnia[...]., IV S.A. [...], Lex nr[...]). Zgodnie z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. organy obu instancji rozpoznały sprawę na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., uwzględniając fakt, że obiekty [...]stanowiące przedmiot postępowania, wybudowane zostały samowolnie w latach, [...] tj. przed wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Poza tym zgodnie ze wskazaniami Sądu sprecyzowano dokładnie w stosunku do jakich pomieszczeń udzielono pozwolenia na użytkowanie i jakie warunki mają być spełnione przez użytkowników. W tej sytuacji gdy inwestorzy spełnili wszystkie warunki, m.in. przedstawili ocenę oddziaływania obiektu na środowisko, zgodę i ocenę organu inspekcji sanitarnej, stanowisko Powiatowego[...], decyzję Starosty ustalającą rodzaj zanieczyszczeń emitowanych do powietrza, postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego pozytywnie opiniujące projekt przekształcenia[...] produkującą w oparciu o gotowe[...], a organ po oględzinach stwierdził zdatność do użytkowania wykonanego obiektu -udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu było zgodne z prawem. Odnosząc się do zarzutu podniesionego przez skarżącego dotyczącego naruszenia jego dóbr osobistych, należy stwierdzić, że dobra te podlegają ochronie na podstawie przepisów prawa cywilnego, a dochodzenie roszczeń z tego tytułu odbywa się przed sądami powszechnymi i droga ta dla skarżącego jest otwarta. W związku z tym mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI