II OSK 315/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA odrzucającego skargę na postanowienie organu o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu restrukturyzacyjnym, uznając skargę za niedopuszczalną z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Spółki "E." na postanowienie Wojewody Pomorskiego odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Sąd I instancji uznał, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że choć postanowienie Wojewody było wadliwe, to skarga była niedopuszczalna z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 p.p.s.a.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez "E." S.A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które odrzuciło skargę Spółki na postanowienie Wojewody Pomorskiego. Wojewoda odmówił dopuszczenia Spółki do udziału w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na wyroku NSA z 1986 r., wskazując, że przepisy k.p.a. nie przewidują odrębnego aktu orzekającego o statusie strony w postępowaniu, a zatem zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skarżąca Spółka w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów art. 1, 2, 3 oraz 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., powołując się na inne orzecznictwo NSA, które miało dopuszczać skargę w podobnych sytuacjach. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że przywołane w skardze kasacyjnej orzeczenia NSA nie miały bezpośredniego zastosowania, ponieważ dotyczyły spraw, w których wniesiono skargi po wyczerpaniu środków odwoławczych. Kluczowym argumentem NSA było stwierdzenie, że skarga na postanowienie Wojewody była niedopuszczalna z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 p.p.s.a., co koresponduje z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Sąd zaznaczył, że wadliwe postanowienie Wojewody powinno być usunięte z obrotu prawnego w trybie nadzoru, poprzez stwierdzenie jego nieważności przez organ wyższego stopnia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie należy do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.a. nie dają podstawy do wydawania odrębnego aktu administracyjnego orzekającego o tym, czy dany podmiot jest stroną postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 52
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 17 § pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.NSA art. 34
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przywołane orzeczenia NSA nie mają wprost odniesienia do niniejszej sprawy, gdyż dotyczyły spraw wniesionych po wyczerpaniu środków odwoławczych. Skarga na postanowienie Wojewody Pomorskiego była niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia. Błędne pouczenie organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie może przesądzać o kognicji sądu administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów art. 1, 2, 3 oraz 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarga jest niedopuszczalna.
Godne uwagi sformułowania
przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstawy do wydawania odrębnego aktu administracyjnego orzekającego o tym, czy dany podmiot jest stroną postępowania zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego nie należy do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego błędne pouczenie organu, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nie może w tym przypadku przesądzać o kognicji sądu administracyjnego skarga na postanowienie Wojewody Pomorskiego (...) była niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego, powinno być usunięte z obrotu prawnego (w trybie nadzoru) poprzez stwierdzenie jego nieważności przez organ wyższego stopnia
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na postanowienie organu odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia. Kognicja sądu administracyjnego i znaczenie błędnego pouczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wyczerpania środków zaskarżenia i charakteru postanowienia organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i interpretacji przepisów p.p.s.a. w kontekście postanowień organów administracji.
“Kiedy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna? Kluczowa rola wyczerpania środków zaskarżenia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 315/06 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2006-04-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-13 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6202 Zakłady opieki zdrowotnej Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane III SA/Gd 682/05 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2006-01-04 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "E." S.A. z siedzibą w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 682/05 o odrzuceniu skargi "E." S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w przedmiocie przyznania statusu strony w postępowaniu restrukturyzacyjnym p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Spółki "E." na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2005 r., którym odmówiono dopuszczenia skarżącej Spółki do udziału w postępowaniu restrukturyzacyjnym wszczętym postanowieniem Wojewody Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2005 r. i prowadzonym wobec Pomorskiego Centrum Chorób Zakaźnych i Gruźlicy w Gdańsku. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd odwołał się m. in. do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 1986 r. (sygn. akt III SA 97/86), w którym wskazano, iż przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstawy do wydawania odrębnego aktu administracyjnego orzekającego o tym, czy dany podmiot jest stroną postępowania. Z powyższego twierdzenia Sąd wyprowadził tezę, że zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego nie należy do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku została złożona w dniu 16 lutego 2006 r. skarga kasacyjna. Pełnomocnik Spółki skarżącej, zarzucił orzeczeniu naruszenie przepisów art. 1, 2, 3 oraz 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarga jest niedopuszczalna. W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony przytoczył odmienne niż powołane w postanowieniu rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie dopuszczenia podmiotu do udziału we wszczętym już postępowaniu (wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2001 r., sygn. akt II S.A. 2645/01) oraz podniósł, że niezależnie od podejścia w kwestii dopuszczenia do udziału w postępowaniu, oba powołane wyroki nie wykluczają możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy wyraźnie zaznaczyć, że żadne z przywołanych w skardze kasacyjnej orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (z dnia 9 września 1998 r. i 20 grudnia 2001 r.), nie może mieć wprost odniesienia do niniejszej sprawy, bowiem w obu tych przypadkach wniesiono skargi do Sądu "po wyczerpaniu środków odwoławczych" w rozumieniu art. 34 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Nie uprawiony jest więc pogląd oparty na rozstrzygnięciach, jakie zapadły w powyższych sprawach, iż w niniejszej sprawie powinna być dopuszczalna skarga na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 14 września 2005 r. Różnica poglądów w kwestii możliwości wydania postanowienia o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia danego podmiotu do udziału w postępowaniu administracyjnym w powyższych wyrokach, nie ma istotnego znaczenia dla rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej, bowiem nie to decydowało o odrzuceniu skargi. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2005 r., zostało wydane z naruszeniem prawa i jako takie, powinno być usunięte z obrotu prawnego. Skarga na powyższe postanowienie, została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, które było błędne. Jednak błędne pouczenie organu, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nie może w tym przypadku przesądzać o kognicji sądu administracyjnego, która została określona w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu I instancji, zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 14 września 2005 r. mimo tego, że jest wadliwe, nie może być zaliczone do aktów objętych przepisem art. 3 § 2 lub 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co koresponduje z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 15 k.p.a. Chociażby więc z tego punktu widzenia, skarga na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 14 września 2005 r. była niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nie przewidują wydania odrębnego postanowienia o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony (wyrok NSA z dnia 30 czerwca 1986 r. III SA 97/86, ONSA 1987, nr 2, poz. 48). Jednak, nie to decyduje o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na takie postanowienie. Zaskarżone postanowienie Wojewody Pomorskiego, powinno być usunięte z obrotu prawnego (w trybie nadzoru) poprzez stwierdzenie jego nieważności przez organ wyższego stopnia w rozumieniu art. 157 § 1 w zw. z art. 17 pkt 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI