II OSK 3103/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez R. B. i Z. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił ich skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów postępowania, w tym wadliwe sporządzenie analizy urbanistycznej, oraz przepisów prawa materialnego, kwestionując ustalenie parametrów zabudowy takich jak wysokość kalenicy, szerokość elewacji frontowej i linia zabudowy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły warunki zabudowy, stosując przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia wykonawczego. W szczególności NSA podkreślił, że zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie, a nie ograniczać się do działek bezpośrednio sąsiadujących. Sąd uznał, że ustalenia dotyczące parametrów zabudowy (wysokości, szerokości elewacji) były zgodne z istniejącą zabudową w obszarze analizowanym, nawet jeśli nie dotyczyły wyłącznie działek przyległych. NSA odniósł się również do kwestii miejsc postojowych, wskazując, że decyzja o warunkach zabudowy może określać zasady ich ustalania, a ostateczna ilość będzie określona w pozwoleniu na budowę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście ustalania warunków zabudowy, zwłaszcza dla zabudowy wielorodzinnej w obszarach o zróżnicowanej zabudowie.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia wykonawczego, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ustalenie parametrów nowej zabudowy (wysokość, szerokość elewacji, linia zabudowy) w decyzji o warunkach zabudowy może opierać się na analizie urbanistycznej obejmującej działki sąsiednie, które nie przylegają bezpośrednio do terenu inwestycji, ale tworzą z nim urbanistyczną całość?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie i obejmować działki sąsiednie tworzące z terenem inwestycji pewną całość urbanistyczną w ramach obszaru analizowanego, a nie ograniczać się wyłącznie do działek bezpośrednio przylegających.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że pojęcie 'działki sąsiedniej' należy rozumieć szeroko, uwzględniając urbanistyczną całość obszaru analizowanego, co pozwala na nawiązanie do cech nieruchomości niegraniczących bezpośrednio, ale posiadających tożsamą funkcję. Błędne jest ograniczanie analizy wyłącznie do działek przyległych.
Czy decyzja o warunkach zabudowy może określać wymaganą ilość miejsc postojowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja o warunkach zabudowy może określać warunki w zakresie obsługi komunikacyjnej, w tym zasady określania liczby miejsc postojowych, zgodnie z art. 54 pkt 2 lit. c u.p.z.p. Ostateczna ilość będzie ustalona w pozwoleniu na budowę.
Uzasadnienie
NSA powołał się na art. 54 pkt 2 lit. c u.p.z.p. oraz pośrednie uzupełnienie normatywne z rozporządzenia w sprawie oznaczeń, wskazując, że decyzja o warunkach zabudowy może zawierać informacje o lokalizacji miejsc postojowych, a ostateczne ich określenie należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej.
Czy ustalenie parametrów zabudowy (wysokość kalenicy, szerokość elewacji frontowej) na podstawie średnich wskaźników z obszaru analizowanego, z uwzględnieniem istniejącej zabudowy wielorodzinnej, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustalenie parametrów zabudowy na podstawie średnich wskaźników z obszaru analizowanego, z uwzględnieniem istniejącej zabudowy o tożsamej funkcji (np. wielorodzinnej), jest dopuszczalne i zgodne z prawem, nawet jeśli odbiega od parametrów zabudowy jednorodzinnej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zasady dobrego sąsiedztwa nie mogą prowadzić do mechanicznego powielania parametrów zabudowy bezpośrednio sąsiadującej, a nawiązanie do zabudowy wielorodzinnej w obszarze analizowanym jest uzasadnione. Podobnie ustalenie wysokości kalenicy i szerokości elewacji frontowej było zgodne z istniejącymi parametrami w obszarze analizowanym, w tym zabudową wielorodzinną.
Przepisy (20)
Główne
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1-5
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
rozporządzenie art. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozporządzenie art. 6 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozporządzenie art. 7 § ust. 1 i 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozporządzenie art. 8
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
u.p.z.p. art. 54 § pkt 2 lit. c
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 61 § ust. 6 i 7
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
rozporządzenie art. 3 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozporządzenie art. 4 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 1 pkt 3 i 4
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie art. 2 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja zasady dobrego sąsiedztwa jako urbanistycznej, obejmującej szerszy obszar analizowany. • Dopuszczalność ustalania parametrów zabudowy (wysokość, szerokość elewacji) na podstawie średnich wskaźników z obszaru analizowanego, w tym zabudowy wielorodzinnej. • Możliwość określania w decyzji o warunkach zabudowy zasad ustalania liczby miejsc postojowych.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7, 77, 80 k.p.a.) poprzez nierzetelną analizę urbanistyczną. • Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (rozporządzenia) poprzez ustalenie parametrów zabudowy niezgodnie ze średnimi wskaźnikami i z działek sąsiednich. • Zarzut wadliwego oznaczenia stron i podstawy prawnej w decyzji organu I instancji. • Zarzut ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy wymogu miejsc postojowych jako wykraczającego poza kompetencje.
Godne uwagi sformułowania
Zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie, gdyż jej celem jest zachowanie ładu przestrzennego oraz zasady zrównoważonego rozwoju. • Trudno wymagać aby budynek wielorodzinny był zgodny ze wskaźnikami zabudowy jednorodzinnej. • Zasady tzw. dobrego sąsiedztwa nie można rozumieć w sposób, który całkowicie podporządkowuje projektowaną inwestycję zabudowie bezpośrednio sąsiadującej i doprowadzi do nakazu mechanicznego powielania funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu.
Skład orzekający
Tomasz Bąkowski
przewodniczący
Andrzej Jurkiewicz
członek
Anna Szymańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście ustalania warunków zabudowy, zwłaszcza dla zabudowy wielorodzinnej w obszarach o zróżnicowanej zabudowie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia wykonawczego, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów planowania przestrzennego i ustalania warunków zabudowy, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie. Wyjaśnia ważne zasady interpretacji przepisów.
“Jak interpretować 'dobre sąsiedztwo' przy budowie? NSA wyjaśnia granice analizy urbanistycznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.