II OSK 3046/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO uchyliło decyzję Prezydenta Miasta w części dotyczącej miejsc postojowych dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na lokal usługowy. Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (niewykonalność decyzji), art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 p.p.s.a. (pominięcie wiążących wskazań, brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego, brak opinii biegłego, nieprawidłowa ocena dowodów), a także naruszenie prawa materialnego, w tym § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych dotyczących miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że jest związany ocenami prawnymi wyrażonymi w poprzednich prawomocnych wyrokach w tej sprawie. NSA stwierdził, że na etapie ustalania warunków zabudowy nie jest obowiązkiem organów badanie technicznych możliwości urządzenia wymaganej liczby miejsc postojowych ani ustalanie rodzaju tych miejsc, ponieważ dotyczy to dalszego etapu inwestycyjnego. Sąd uznał również, że interpretacja przepisów dotyczących miejsc postojowych, w tym uwzględnienia miejsc już istniejących, była prawidłowa i nie naruszała zasady zaufania do organów władzy publicznej. Kwestia miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych również została uznana za bezzasadną, gdyż na etapie ustalania warunków zabudowy nie ma obowiązku określania ich rodzaju.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie zakresu kognicji organów na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, w szczególności w zakresie miejsc postojowych oraz interpretacji przepisów dotyczących warunków technicznych budynków.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na lokal usługowy i może wymagać analizy w kontekście innych rodzajów inwestycji.
Zagadnienia prawne (4)
Czy na etapie ustalania warunków zabudowy organ ma obowiązek badać techniczne możliwości urządzenia wymaganej liczby miejsc postojowych oraz ustalać ich rodzaj?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, na etapie ustalania warunków zabudowy organ nie ma obowiązku badania technicznych możliwości urządzenia miejsc postojowych ani ustalania ich rodzaju, ponieważ dotyczy to dalszego etapu inwestycyjnego.
Uzasadnienie
NSA powołał się na wcześniejsze prawomocne orzeczenia, zgodnie z którymi kwestie techniczne związane z miejscami postojowymi należą do późniejszego etapu inwestycyjnego, a nie etapu ustalania warunków zabudowy.
Czy decyzja o warunkach zabudowy ustalająca wymóg 3 miejsc postojowych, uwzględniająca miejsca już istniejące, jest niewykonalna lub budzi wątpliwości interpretacyjne, jeśli istniejące miejsca nie znajdują się na działkach objętych wnioskiem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja taka nie jest niewykonalna ani nie budzi uzasadnionych wątpliwości interpretacyjnych, jeśli jest jasno określone, że miejsca mają być zlokalizowane na terenie inwestycji i że do wymaganej liczby zalicza się miejsca już istniejące.
Uzasadnienie
NSA uznał, że treść decyzji jest jasna i realizuje wymagania wynikające z wiążących ocen prawnych, wskazując, że miejsca postojowe mają być zlokalizowane na działkach objętych wnioskiem, a do wymaganej liczby zalicza się miejsca już istniejące.
Czy w decyzji o warunkach zabudowy należy określać liczbę i rodzaj miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, na etapie ustalania warunków zabudowy nie ma obowiązku określania rodzaju miejsc postojowych, w tym miejsc dla osób niepełnosprawnych.
Uzasadnienie
NSA powtórzył stanowisko z wcześniejszych orzeczeń, że na etapie ustalania warunków zabudowy nie ma obowiązku określania rodzaju miejsc postojowych, w tym dla osób niepełnosprawnych.
Czy uchwała rady miasta dotycząca programu obsługi parkingowej może stanowić samodzielną podstawę do władczego ukształtowania sytuacji prawnej strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała taka nie ma charakteru powszechnie obowiązującego źródła prawa i może mieć co najwyżej charakter pomocniczy i porządkujący.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że uchwała rady miasta nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić samodzielnej podstawy do władczego ukształtowania sytuacji prawnej strony. Może mieć jedynie znaczenie pomocnicze.
Przepisy (24)
Główne
u.p.z.p. art. 61
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Rozporządzenie WT art. 18 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 84
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 86
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 8 § § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 87
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niestwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, pomimo że zachodziły przyczyny określone w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz niedostrzeżenie, że zaskarżona decyzja była w dniu wydania niewykonalna i niewykonalność ma charakter trwały. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 153 wraz z art. 141 § 4, a także 151 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie i niestwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to częściowego pominięcia wiążących wskazań i oceny prawnej wyrażonych przez WSA w Krakowie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie oraz niepodjęcie przez organ wszystkich czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i pominięcie słusznego interesu obywateli, a to wobec braku wyczerpującego i wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w sprawie z pominięciem braku wiarygodności złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia w zakresie miejsc postojowych, które nie znajdują się na działkach objętych wnioskiem. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 153 p.p.s.a. wraz z art. 7, 77, 80, 84 i 86 k.p.a. poprzez pominięcie naruszeń organu w zakresie gromadzenia materiału dowodowego i jego rozpatrywania poprzez niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego, nieprawidłową ocenę na podstawie całokształtu materiału dowodowego, nieprzeprowadzenie opinii biegłego wobec wiadomości specjalnych (np. […]
Godne uwagi sformułowania
Na etapie ustalenia warunków zabudowy poza kognicją organów jest ustalenie czy istnieją techniczne warunki dla zabezpieczenie wymaganej liczby miejsc postojowych jak i ustalania rodzaju tych miejsc, ponieważ dotyczy to dalszego już etapu inwestycyjnego. • W uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. • Za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można kwestionować ocen prawnych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Skład orzekający
Jacek Chlebny
przewodniczący
Zdzisław Kostka
członek
Grzegorz Rząsa
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji organów na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, w szczególności w zakresie miejsc postojowych oraz interpretacji przepisów dotyczących warunków technicznych budynków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na lokal usługowy i może wymagać analizy w kontekście innych rodzajów inwestycji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu miejsc postojowych w kontekście planowania przestrzennego i warunków zabudowy, a orzeczenie precyzuje granice kompetencji organów administracji i sądów w tej materii.
“Czy organ musi sprawdzać, gdzie dokładnie zaparkujesz? NSA rozstrzyga o miejscach postojowych w warunkach zabudowy.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.