II OSK 298/06

II OSK 298/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Skrzycka-Pilch
Maria Czapska -Górnikiewicz
Maria Rzążewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1762/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-08-25
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz Sędzia NSA Barbara Skrzycka - Pilch Protokolant Magdalena Baduchowska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1762/04 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r., która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2004 r. umarzającą postępowanie w sprawie budynku mieszkalnego i ogrodzenia od strony ulicy na działce nr ewid. 67 położonej w M. przy ul. J.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji ustalił, że na wniosek skarżącej zostało wszczęte postępowanie administracyjne, którego celem było sprawdzenie prawidłowości wykonywanych robót budowlanych na działce J. W. położonej w M. przy ul. J. W toku dokonanych oględzin ustalono, że inwestor realizuje budowę budynku mieszkalnego zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę natomiast ogrodzenie od strony ulicy zostało wybudowane w linii rozgraniczającej działkę od ulicy, stosownie do projektu zagospodarowania działki.
Sąd podzielił stanowisko organu administracji, że postępowanie zainicjowane podaniem skarżącej podlegało umorzeniu w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. w związku z nieujawnieniem, aby budowa była prowadzona niezgodnie z przepisami prawa budowlanego i przy jej realizacji nie dokonano istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. W ujawnionym stanie faktycznym w ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw prawnych i faktycznych do wydania jakiegokolwiek merytorycznego orzeczenia w ramach swoich kompetencji. Odnosząc się do sformułowanego w toku postępowania administracyjnego, a podtrzymanego również w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarzutu skarżącej, że część jej działki bezprawnie użytkuje inwestor, Sąd podniósł, że okoliczność ta nie przesądza o tym, że ma miejsce istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę, a kwestie własnościowe nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego lecz mogą być dochodzone w postępowaniu przed sądami cywilnymi.
Skarga kasacyjna J. P. od tego wyroku wywiedziona przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu zarzuca naruszenie art. 113 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że na "rozprawie sąd nie zbadał czy zarzuty skarżącej są uzasadnione. Ograniczył się jedynie do wysłuchania strony i pytania czy podtrzymuje skargę. W ocenie pełnomocnika skarżącej to o wiele za mało aby uznać, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do rozstrzygnięcia.
Jest przecież rzeczą oczywistą, że ogrodzenie działki w niezgodny sposób z wydanym pozwoleniem na budowę narusza prawo własności właściciela sąsiedniej nieruchomości i stanowi istotne naruszenie warunków pozwolenia na budowę. Jednocześnie w uzasadnieniu do wyroku sąd stwierdza, że budowa jest realizowana zgodnie z przepisami budowlanymi i nie zawiera istotnych odstępstw od projektu budowlanego. Z tak sformułowanego zdania logicznie nasuwa się wniosek, że inwestycja jednak jest prowadzona z odstępstwami."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Dostateczne wyjaśnienie sprawy w rozumieniu art. 113 § 1 p.p.s.a, którego naruszenie zarzuca skarga kasacyjna oznacza możność orzekania przez sąd administracyjny, tj. dokonanie kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, czy dokonanej czynności. W myśl art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny za wyjątkiem przypadku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. orzeka na podstawie przedstawionych przez organ akt postępowania administracyjnego i w istocie nie prowadzi samodzielnego postępowania dowodowego i nie czyni ustaleń stanu faktycznego sprawy rozpoznanej przez organ lecz kontroluje z punktu widzenia legalności prawidłowość postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ administracji i dokonanych na podstawie tego postępowania trafności ustaleń faktycznych. Sąd administracyjny jedynie w wąskim zakresie, określonym w art. 106 § 3 p.p.s.a. może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające pod warunkiem, że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania, a dowód taki może być przeprowadzony również po zamknięciu rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie strona nie wnosiła o przeprowadzenie dowodu o jakim mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a, nie zostało też ujawnione, aby istniały przesłanki dla przeprowadzenia takiego dowodu przez Sąd I instancji z urzędu, stąd zarzut naruszenia art. 113 § 1 p.p.s.a. nie może być uznany za trafny.
Podkreślić należy, że dostateczne wyjaśnienie sprawy w rozumieniu wymienionego przepisu nie jest tożsame z oceną przez Sąd I instancji prawidłowości postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ administracji jak i dokonanych ustaleń a w istocie uzasadnienie skargi kasacyjnej wiąże zarzut naruszenia art. 113 § 1 p.p.s.a. z niewłaściwą oceną przez sąd zarzutów skargi kasacyjnej i wadliwą oceną przez sąd ustaleń dokonanych przez organ administracji.
Ubocznie podnieść należy, że w pełni uzasadnione jest stanowisko Sądu I instancji, iż prezentowane przez skarżącą zarzuty skierowane przeciwko inwestorowi mają wyłącznie charakter roszczeń cywilnych, skoro skarżąca utrzymuje, iż w granicach działki inwestora znalazł się teren, który w przekonaniu skarżącej do niej należy i z tej tylko przyczyny kwestionuje legalność realizacji ogrodzenia działki inwestora posadowionego nie od strony działki skarżącej lecz od strony ulicy. Rozstrzygnięcie o zasadności zgłaszanych przez skarżącą roszczeń wykracza poza granice postępowania przed organem nadzoru budowlanego, a jak trafnie wskazał Sąd I instancji podlega wyłącznie rozpoznaniu przed sądem powszechnym.
Z przyczyn wyżej wymienionych wobec bezzasadności skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono o jej oddaleniu.
Zgłoszony podczas rozprawy w dniu 22 marca 2006 r. wniosek o przyznanie wynagrodzenia przedstawiony przez ustanowionego skarżącej pełnomocnika z urzędu w zakresie obejmującym postępowanie kasacyjne Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.