II OSK 2935/19

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J. S. i S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wcześniej oddalił ich skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sprawa dotyczyła umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie budowy ogrodzenia. Sąd pierwszej instancji uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w szczególności § 10 ust. 10, ogranicza regulacje dotyczące ogrodzeń wyłącznie do tych zlokalizowanych w liniach rozgraniczających ulic. W związku z tym, przepisy te nie miały zastosowania do ogrodzeń międzysąsiedzkich ani tych wewnątrz działki, co skutkowało uznaniem postępowania za bezprzedmiotowe i jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Skarżący kasacyjnie zarzucili błędną wykładnię planu miejscowego. Naczelny Sąd Administracyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, nie dopatrzył się naruszeń. Sąd podkreślił, że przepisy planu miejscowego, kształtując sposób wykonywania własności, nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Skoro plan wprost odnosił się tylko do ogrodzeń od strony ulic, nie można było stosować tych przepisów do ogrodzeń międzysąsiedzkich. Argumentacja skarżących dotycząca zakazu ogrodzeń pełnych od strony widocznej z dróg publicznych została uznana za nieprzekonującą, gdyż przeciwieństwem strony widocznej z dróg publicznych nie jest każda inna strona działki. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający