II OSK 2804/14

II SA/Łd 177/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Tomasz Porczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1094
art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  oceny oddziaływania na środowisko (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2024 r. sprawy ze sprzeciwu E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 stycznia 2024 r. nr SKO.461.42.2023 w przedmiocie wniosku o wydanie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz strony skarżącej E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 stycznia 2024 r., nr KO.461.42.2023 wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 775) – dalej: k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 25 września 2023 r., znak WAN-A.6220.1.2023.KG o odmowie wydania, na wniosek E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K., decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa zakładu gospodarowania odpadami, na terenie którego prowadzona jest działalność polegająca na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...] w T. przy ul. [...]" i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi i instancji.
Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia spółka, reprezentowana przez A.O. wystąpiła w dniu 27 lutego 2023 r. Złożony przez spółkę wniosek podlegał uzupełnieniu, na wezwanie organu z dnia 15 maja 2023 r., między innymi o oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa udzielonego działającemu w imieniu spółki A.O. Wykonując wezwanie organu, w dniu 19 maja 2023 r. do akt sprawy przedłożony został oryginał pełnomocnictwa z dnia 4 sierpnia 2022 r., na mocy którego w/w umocowany został do samodzielnego reprezentowania spółki – podejmowania wszelkich niezbędnych czynności prawnych i faktycznych w postępowaniu przed właściwymi organami państwowymi i samorządowymi o wydanie ostatecznych decyzji i pozwoleń niezbędnych dla uruchomienia/funkcjonowania przedsięwzięcia spółki polegającego na modernizacji bazy magazynowo - transportowej zlokalizowanej w T., przy ul. [...] (...). Pełnomocnictwo udzielone zostało do dnia 4 sierpnia 2023 r.
Decyzją z dnia 25 września 2023 r., znak WAN-A.6220.1.2023.KG podjętą na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst. jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1094) - dalej: u.i.o.ś.; Prezydent Miasta Tomaszowa Mazowieckiego odmówił wydania na rzecz spółki decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa zakładu gospodarowania odpadami, na terenie którego prowadzona jest działalność polegająca na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...] w T. przy ul. [...]". Podstawą negatywnego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że lokalizacja planowanego rozstrzygnięcia pozostaje w sprzeczności z postanowieniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie ulic: [...], [...] i [...] w T. przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w T. z dnia 29 marca 2018 r., nr [...].
Kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia skarżąca spółka wniosła odwołanie, w którym zarzucając naruszenie art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. wnosiła o rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy w zakresie zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz o uchylenie kwestionowanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Objętą przedmiotowym sprzeciwem decyzją z dnia 19 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim uchyliło, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Kolegium przywołało obszerne fragmenty argumentacji zawartej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego oraz w treści wniesionego odwołania. Przywołało nadto brzmienie znajdujących w sprawie zastosowanie przepisów u.i.o.ś., regulujących tryb postępowania administracyjnego w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia.
Dalej wskazując na zasadność podjęcia decyzji kasacyjnej Kolegium stwierdziło, iż organ I instancji rozpatrzył merytorycznie wniosek skarżącej spółki, który w ocenie organu odwoławczego został złożony przez niewłaściwie umocowanego pełnomocnika. Kolegium wskazało, że załączone do akt sprawy pełnomocnictwo do reprezentowania spółki, udzielone A.O. odnosi się do przedsięwzięcia dotyczącego "uruchomienia/funkcjonowania przedsięwzięcia spółki polegającego na modernizacji bazy magazynowo - transportowej zlokalizowanej w T., przy ul. [...]". Natomiast wniosek z dnia 27 lutego 2023 r. , jak i podjęte w pierwszej instancji rozstrzygnięcie dotyczy przedsięwzięcia pn. "Przebudowa zakładu gospodarowania odpadami, na terenie którego prowadzona jest działalność polegająca na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...] w T. przy ul. [...]". W tej sytuacji, zdaniem Kolegium, merytoryczne rozpatrzenie wniosku spółki, obarczonego brakami formalnymi, stanowiło naruszenie art. 64 § 2 w zw. z art. 33 § 3 k.p.a.
Ponadto Kolegium wskazało, na brak możliwości merytorycznego odniesienia się do stanowiska organu I instancji, co do braku zgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów uzasadniających powyższe twierdzenie organu I instancji.
Z uwagi na powyższe Kolegium uznało, iż w sprawie wystąpiły przesłanki uchylenia kwestionowanego odwołaniem rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Wskazało, ze w ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji zobowiązany będzie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w zakresie przedłożonego pełnomocnictwa, jak również materiału dowodowego sprawy poprzez załączenie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie objętym postępowaniem.
W sprzeciwie wywiedzionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. Spółka Akcyjna z siedzibą w K. zarzucała brak istnienia przesłanek przemawiających za podjęciem rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 138 § 2 k.p.a. W obszernym uzasadnieniu spółka odwołując się do poglądów orzecznictwa sądów administracyjnych, wskazując na charakter pełnomocnictwa udzielanego na podstawie przepisów k.p.a., w szczególności jego dalece odformalizowany charakter, konieczność, w razie wątpliwości, odczytywania treści udzielonego pełnomocnictwa w kontekście faktycznym danej sprawy i prawdopodobnych intencji mocodawczy, czy też wreszcie na dopuszczalną prawem możliwość potwierdzenia czynności procesowej dokonanej przez nieprawidłowo umocowanego pełnomocnika, podnosiła, że wobec treści przedłożonego do akt sprawy pełnomocnictwa udzielonego A.O. oraz treści złożonego przez nią wniosku, zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy miał podstawy przyjąć, iż w/w A.O. działa w imieniu i na rzecz spółki E. Co więcej, ewentualne wątpliwości w tym zakresie mogły zostać wyjaśnione przez organ odwoławczy, chociażby poprzez wezwanie spółki do potwierdzenia dokonanych czynności procesowych przed organem I instancji przez A.O.. Jednocześnie spółka wskazywała, iż podnoszone przez organ odwoławczy braki materiału dowodowego w postaci wyrysów i wypisów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogły zostać uzupełnione przez Kolegium w trybie art. 136 k.p.a.
Strona wnosiła o uchylenie kwestionowanej decyzji organu odwoławczego oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wnosiło o jego oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1664) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Przedmiotem wniesionego sprzeciwu E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 25 września 2023 r. o odmowie wydania, na wniosek spółki, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa zakładu gospodarowania odpadami, na terenie którego prowadzona jest działalność polegająca na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...] w T. przy ul. [...]"
Sprzeciw został wniesiony na podstawie art. 64a p.p.s.a., zgodnie z którym od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji(art. 64d § 1 p.p.s.a.). Ponadto, co istotne rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przepis art. 138 § 2 k.p.a. nie zawiera unormowań dotyczących istoty i treści tych przesłanek. Ich stwierdzenie pozostawiono właściwemu organowi odwoławczemu, który obowiązany jest dokonać w tym zakresie stosownych ustaleń na tle okoliczności rozpoznawanej sprawy. Uzasadnione jest jednak stanowisko, że naruszenie przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym przyjęcie, że wystąpiła pierwsza przesłanka, zachodzi: gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego; gdy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale z rażącym naruszeniem przepisów procesowych (np. czynności przeprowadził pracownik wyłączony ze sprawy, stronę pozbawiono udziału w postępowaniu); gdy nastąpiło naruszenie przepisów postępowania przez nieustalenie istotnych okoliczności faktycznych, niezbędnych do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, k.p.a. Komentarz 2017, s. 728-729; J.P. Tarno, Uprawnienia decyzyjne organu odwoławczego w świetle znowelizowanego art. 138 k.p.a. (w:) Analiza i oceny zmian k.p.a. w latach 2010-2011, red. M. Błachucki, T. Górzyńska, G. Sibiga, Warszawa 2012, s. 231, A. Kabat, op. cit., t. 3 do art. 64e). Samo naruszenie przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji, chociaż jest konieczną przesłanką uchylenia decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą. Zakończenie postępowania odwoławczego w sposób kasacyjny wymaga bowiem dodatkowo stwierdzenia, że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 15 lipca 2016 r., II OSK 2804/14).Przy czym rozstrzygnięcie kasacyjne może zapaść wyłącznie w sytuacji, gdy wątpliwości organu odwoławczego, co do stanu faktycznego sprawy, nie da się wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a. Natomiast obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego sprzeciw od decyzji kasatoryjnej jest dokonanie prawidłowości takiej decyzji pod kątem zasadnego skorzystania przez organ odwoławczy z uprawnienia wynikającego z art. 138 § 2 k.p.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd rozpoznający sprzeciw E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. uznał, iż objęta tym środkiem prawnym decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 stycznia 2024 r. wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, to jest art. 138 § 2 k.p.a., co w myśl art. 151a § 1 p.p.s.a. obligowało Sąd do jej uchylenia.
Jak już wcześniej wskazano kwestionowana sprzeciwem decyzja kasacyjna podjęta została z uwagi na: 1) nieprawidłowości dotyczące wykazania się przez A.O., wnoszącego w imieniu spółki wniosek z dnia 27 lutego 2023 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, stosownym pełnomocnictwem do reprezentowania spółki; 2) stwierdzone braki w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego sprawy polegające na niezałączeniu wypisu i wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym skarżąca spółka planuje realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.
Odnosząc się do pierwszej z wskazanych okoliczności podkreślić należy, iż stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. (art. 33 § 1-2 k.p.a.). Ponadto, jak słusznie wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, stosownie do treści art. 33 § 3 zdanie pierwsze k.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, a zaniechanie powyższemu stanowi brak formalny pisma, podlegający uzupełnieniu w trybie określonym art. 64 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż wniosek spółki z dnia 27 lutego 2023 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Przebudowa zakładu gospodarowania odpadami, na terenie którego prowadzona jest działalność polegająca na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...] w T. przy ul. [...]", złożony przez pełnomocnika skarżącej w osobie A.O., obarczony był brakami formalnymi, między innymi w zakresie braku przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przez w/w, do uzupełnienia których, w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, strona została wezwana w dniu 15 maja 2023 r. Bezspornym pozostaje również, iż w zakreślonym terminie do akt sprawy złożone zostało pełnomocnictwo z dnia 4 sierpnia 2022 r., udzielone A.O., na mocy którego w/w umocowany został do samodzielnego reprezentowania spółki – podejmowania wszelkich niezbędnych czynności prawnych i faktycznych w postępowaniu przed właściwymi organami państwowymi i samorządowymi o wydanie ostatecznych decyzji i pozwoleń niezbędnych dla uruchomienia/funkcjonowania przedsięwzięcia spółki polegającego na modernizacji bazy magazynowo - transportowej zlokalizowanej w T., przy ul. [...] (...). Pełnomocnictwo udzielone zostało do dnia 4 sierpnia 2023 r. Zaznaczyć również należy, że powyższe pełnomocnictwo udzielone zostało przez uprawniony podmiot – prezesa zarządu spółki P.A., co pozostaje zgodne z obowiązującym na dzień udzielenia pełnomocnictwo, określonym w KRS spółki, sposobem jej reprezentacji.
Nie ulega również wątpliwości, że nazwa planowanego przez spółkę przedsięwzięcia wskazana we wniosku z dnia 27 lutego 2023 r. oraz w podjętej przez organ I instancji decyzji jest odmienna od nazwy przedsięwzięcia zawartej w przedłożonym do akt sprawy pełnomocnictwie udzielonym A.O. Istotną w ocenie Sądu pozostaje jednak ta okoliczność, iż zarówno wniosek z dnia 27 lutego 2023 r., jak i kwestionowane pełnomocnictwo jako miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazuje adres – T., ul. [...]. Co więcej, pomimo wydania decyzji organu I instancji w postępowaniu wszczętym na wniosek spółki reprezentowanej przez pełnomocnika, którego prawidłowość umocowania Kolegium kwestionuje, jak i doręczenia wydanej decyzji temu pełnomocnikowi, nie uniemożliwiło skarżącej spółce skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych. Bezspornym pozostaje bowiem, że w przewidzianym prawem terminie spółka wniosła odwołanie, w treści którego nie kwestionowała ustaleń organu I instancji, co do jej reprezentacji w toczącym się postępowaniu przez pełnomocnika A.O., w oparciu o udzielone w/w, złożone do akt sprawy pełnomocnictwo z 4 sierpnia 2022 r.
Wobec powyższych ustaleń stwierdzenie organu odwoławczego, co do merytorycznego rozpatrzenia przez organ I instancji wniosku spółki obarczonego brakami formalnymi w zakresie prawidłowej reprezentacji uznać należy za co najmniej przedwczesne, a przedstawiona w tym zakresie argumentacja Kolegium nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie zaszły podstawy do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Zauważyć należy, iż wykładnia celowościowa wskazanego wyżej przepisu prowadzi do wniosku, że przesłanką zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. jest naruszenie przepisów regulujących postępowanie wyjaśniające, a nie jakichkolwiek innych przepisów postępowania (na co wskazywałaby jego wykładnia literalna), chyba że organ odwoławczy wykaże, że naruszenie tych innych przepisów miało wpływ na postępowanie wyjaśniające przed organem pierwszej instancji. Tym samym naruszenie wskazanych przez organ odwoławczy przepisów procesowych – art. 64 § 2 w zw. z art. 33 § 3 k.p.a., musiałoby zatem zostać powiązane z wykazaniem wpływu naruszenia tych przepisów na zakres postępowania wyjaśniającego przed organem I instancji, co w ocenie Sądu nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. Stwierdzić zatem należy, iż w sprawie nie istniały żadne przeszkody, aby organ odwoławczy ustalił w toku postępowania na podstawie art. 136 k.p.a., czy wniosek wszczynający postępowanie administracyjne został podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki.
Zdaniem Sądu nie było również przeszkód do przeprowadzenia dodatkowego postępowania w trybie w/w art. 136 k.p.a. w celu uzupełnienia materiału dowodowego sprawy przez pozyskanie (wezwanie organu I instancji do przedłożenia) sporządzonych w prawidłowej formie i treści wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie ulic: [...], [...] i [...] w T. przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w T. z dnia 29 marca 2018 r., nr [...], odnoszących się do terenu, na którym spółka planuje realizacje przedsięwzięcia. Wskazywany przez Kolegium zakres brakującego materiału dowodowego, niezbędnego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, nie pozwala w ocenie Sądu na stwierdzenie, iż zakres ten wykraczał poza wynikające z art. 136 § 1 k.p.a uprawnienie organu odwoławczego do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, a co za tym idzie uzasadniał zastosowanie normy art. 138 § 2 k.p.a.
Rozpatrując sprawę ponownie, organ odwoławczy będzie zobowiązany do uwzględnienia stanowiska Sądu wyrażonego w uzasadnieniu niniejszego wyroku, w szczególności do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego poprzez wezwanie organu I instancji do przedłożenia do akt sprawy wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie objętym postępowaniem; jak również wyjaśnienia kwestii prawidłowego umocowania pełnomocnika spółki, który w jej imieniu wystąpił z wnioskiem o wszczęcie przedmiotowego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a uwzględnił sprzeciw. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.