II OSK 2795/21

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę skarżącego na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie to utrzymało w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy gazociągu. Skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie i pominięcie judykatury, a także naruszenie art. 28 k.p.a. w zw. z przepisami Prawa budowlanego i Kodeksu cywilnego, twierdząc, że posiada interes prawny wynikający z prawa sąsiedzkiego (art. 144 k.c.) i że inwestycja negatywnie wpływa na jego nieruchomość. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną. Sąd stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające i nie naruszało art. 141 § 4 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 28 k.p.a., NSA podkreślił, że interes prawny musi być indywidualny, konkretny, aktualny i obiektywnie sprawdzalny, znajdując potwierdzenie w przepisach prawa materialnego. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał takiego interesu prawnego, a jego argumenty dotyczące wpływu inwestycji na wartość nieruchomości miały charakter faktyczny, a nie prawny. NSA zaznaczył, że przepis art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, dotyczący uzasadnionych interesów osób trzecich, musi być interpretowany obiektywnie i odnosić się do naruszenia interesu prawnego, a nie tylko faktycznego. Sąd podkreślił również, że kwestie zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego były badane w postępowaniu o pozwolenie na budowę i nie mogą być ponownie rozpatrywane przez organ nadzoru budowlanego, jeśli decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wzruszona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający