II OSK 2671/20

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki S. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który oddalił jej skargę na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Decyzja ta nakazywała wstrzymanie wprowadzania do obrotu i wycofanie z obrotu suplementów diety zawierających beta-alaninę, ze względu na przekroczenie dopuszczalnych norm w porcji (powyżej 800 mg). Postępowanie wywołała kontrola sanitarna, która wykazała, że spółka wprowadza do obrotu suplementy diety z beta-alaniną w ilościach przekraczających zalecane normy, co budziło wątpliwości co do ich kwalifikacji jako suplementów diety. Organy inspekcji sanitarnej, opierając się na uchwale Zespołu ds. Suplementów Diety i publikacjach naukowych, uznały, że ilość beta-alaniny w porcji przekracza dopuszczalne normy, co uzasadniało wydanie decyzji nakazowej na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Ubż). Decyzja ta miała charakter tymczasowy i obowiązywała do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego (GIS). Spółka zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania, w tym kwestionowała brak konieczności przeprowadzania przez organy inspekcji sanitarnej własnego postępowania dowodowego w celu ustalenia niespełniania wymagań przez produkty. Podnosiła również zarzuty dotyczące naruszenia prawa wspólnotowego (Dyrektywa 98/34/WE) z uwagi na brak notyfikacji art. 32 ust. 1 Ubż jako przepisu technicznego. Kwestionowała również możliwość wydania decyzji na podstawie art. 32 ust. 1 Ubż niezależnie od upływu terminu na zakończenie postępowania przez GIS. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że interpretacja art. 32 ust. 1 Ubż, zgodnie z którą wystarczającą przesłanką do wydania decyzji jest wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez GIS i podejrzenie niespełniania wymagań przez produkt, jest prawidłowa. Podkreślono prewencyjny charakter decyzji nakazowej i celowość uniemożliwienia wprowadzania produktu do obrotu do czasu zakończenia postępowania przez GIS. Sąd odrzucił zarzut naruszenia prawa wspólnotowego, uznając, że art. 32 ust. 1 Ubż nie jest przepisem technicznym w rozumieniu dyrektyw. Oddalono również zarzut dotyczący terminu postępowania, wskazując, że decyzja na podstawie art. 32 ust. 1 Ubż jest niezależna od jego długości, a ewentualną opieszałość GIS spółka może zwalczać w odrębnym trybie.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający