II OSK 2528/22

II OSK 2528/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący/
Marta Laskowska - Pietrzak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Rz 370/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2022-09-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 113 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia del. WSA Marta Laskowska – Pietrzak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 września 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 370/22 w sprawie ze skargi W. P. i W. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 28 stycznia 2022 r. nr SKO.415.113.2703.2021 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 września 2022 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 370/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając skargę W.P. i W. Sp. z o. o. w R.e, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 28 stycznia 2022 r., nr SKO.415.113.2703.2021 dotyczące sprostowania oczywistej omyłki. Sąd I instancji zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie. Organ administracji na podstawie art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), w całości zaskarżył wyrok Sądu
I instancji i na podstawie art. 174 pkt 2 zarzucił naruszenie:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w związku z art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm., "k.p.a."), poprzez nieuzasadnione przyjęcie braku możliwości sprostowania wydanej decyzji w zakresie daty wydania decyzji objętej postępowaniem prowadzonym na prawach wznowienia, podczas gdy sprostowane uchybienie miało charakter wady nieistotnej i oczywistej (błędu pisarskiego, omyłki), gdyż z lektury samej decyzji jak i akt sprawy bezspornie wynika wobec jakiej konkretnie oznaczonej, ostatecznej i wydanej w jakiej dacie decyzji prowadzone było postępowanie;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz 144 k.p.a., poprzez bezpodstawne uchylenie postanowienia Kolegium, podczas gdy zasadnie utrzymano nim w mocy orzeczenie organu niższej instancji w zakresie sprostowania daty decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym;
- art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez nieskorzystanie z możliwości zawieszenia z urzędu postępowania do czasu zakończenia innego postępowania sądowoadministracyjnego mającego wpływ na wynik sprawy, prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny ze skargi kasacyjnej strony przeciwnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2022 r. o sygn. akt II SA/Rz 1602/21, którym to wyrokiem Sąd, działając na zasadzie art. 135 p.p.s.a., orzekł także w zakresie postanowienia organu I instancji - Burmistrza Miasta Jasła
z dnia 5 października 2021 r. znak: WG.6725.29-A.2018, objętego niniejszym postępowaniem, podczas gdy to uchybienie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy w przypadku uwzględnienia przywołanej skargi kasacyjnej strony przeciwnej.
W oparciu o wyżej wskazane podstawy skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego kasacyjnie organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego organu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie podkreślić należy, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).
Stosowanie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Z tego względu
w uzasadnieniu pominięto opis przebiegu postępowania i wydanych w sprawie rozstrzygnięć, elementy te zawiera uzasadnienie Sądu I instancji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego, czy opisana we wstępie decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym, co do której organy zastosowały przewidzianą w art. 113 § 1 k.p.a. instytucję sprostowania błędu pisarskiego dotyczącego ww. decyzji były prawidłowe. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie organ wadliwie zastosował instytucję określoną
w art. 113 § 1 k.p.a. poprzez korygowanie daty decyzji, co w ocenie Sądu wykraczało poza definicję błędu pisarskiego, szczególnie wobec okoliczności, że decyzja była wydawanew postępowaniu wznowieniowym.
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Omyłki to natomiast inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Wszystkie te wady muszą mieć charakter techniczny
i nieistotny, tj. nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia lub znacząco modyfikować stan faktyczny ustalony w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości. Dopiero spełnienie tych wymogów otwiera drogę do sprostowania decyzji administracyjnej (zob. wyrok NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2530/16). Powtórzenia jednak wymaga, że w orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjęta jest teza, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia (np. wyrok NSA z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 873/18; z dnia 30 listopada 2017 r., sygn.. akt II OSK 1069/16; z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt II OSK 3013/14; wyrok NSA w Warszawie z 4 maja 1988 r., sygn. akt III SA 1466/87).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprostowany postanowieniem błąd, który znalazł się w decyzji z dnia 19 maja 2021 r. nr WG.6725.29.2018 był błędem istotnym, który nie mogły być naprawiony w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Decyzja Burmistrza Miasta Jasła z dnia 19 maja 2021 r. została sprostowana postanowieniem tego organu z dnia 23 lipca 2021 r. w zakresie błędnie podanego znaku decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania, następnie Burmistrz Miasta Jasła postanowieniem z dnia 5 października 2021 r. sprostował po raz drugi decyzję z dnia 19 maja 2021 r., gdyż w rozstrzygnięciu podano datę decyzji Burmistrza Miasta Jasła z dnia 22 lipca 2020 r., a powinna być data 16 maja 2018 r., gdyż to ta decyzja była kontrolowana we wznowionym postępowaniu. Postanowienie kontrolowane w niniejszym postępowaniu dotyczy właśnie postanowienia Burmistrza Miasta Jasła z dnia 5 października 2021 r.
Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w skardze kasacyjnej, że Sąd I instancji w sposób nieuzasadniony przyjął brak możliwości sprostowania wydanej decyzji w zakresie daty wydania decyzji objętej postępowaniem prowadzonym na prawach wznowienia, podczas gdy sprostowane uchybienie miało charakter wady nieistotnej i oczywistej (błędu pisarskiego, omyłki). Podkreślić należy, że niniejsze postępowanie administracyjne komplikuje okoliczność, że sprawa była prowadzona w postępowaniu wznowieniowym, a więc opis kwestionowanej w tym postępowaniu decyzji winien być prawidłowy, bez konieczności przeprowadzania dodatkowych porównań jej treści z wydanymi dwukrotnie postanowieniami. Słusznie Sąd I instancji w uzasadnieniu odniósł się również do wyroku z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 162/2. Podkreślić należy również, że od ww. wyroku została oddalona skarga kasacyjna przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt II OSK 1325/22. W tym miejscu wskazać należy, że nieusprawiedliwiony jest zarzut art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez nieskorzystanie
z możliwości zawieszenia z urzędu postępowania do czasu zakończenia innego postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd I instancji wyjaśnił "związek" pomiędzy sprawami i zakres swojej kontroli.
Wydane w sprawie orzeczenia WSA w Rzeszowie, od których oddalono skargi kasacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie winny doprowadzić organ administracji - Burmistrza Miasta Jasła do ostatecznego, klarowanego zakończenia postępowania.
Z tych względów skarga kasacyjna jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.