Orzeczenie · 2024-10-16

II OSK 2494/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-10-16

NSAbudowlaneŚredniansa

rozbiórkabudynekprawo budowlanenakaz rozbiórkitrwałe związanie z gruntemKPAPPSAkontrolastan faktycznyskarżący

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 października 2024 r. oddalił skargę kasacyjną N. G. i P. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który z kolei oddalił skargę skarżących na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nakazującą rozbiórkę pawilonu handlowego. Skarżący podnosili zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 86 K.p.a. (błędne ustalenie stanu faktycznego i zebranie materiału dowodowego), art. 141 § 4 P.p.s.a. (wadliwe uzasadnienie wyroku WSA) oraz art. 28 K.p.a. (błędne ustalenie kręgu stron). NSA uznał, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie jest zasadny, ponieważ Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował obiekt jako budynek trwale związany z gruntem, a jednorazowe użycie określenia "obiekt tymczasowy" w decyzji organu odwoławczego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że wymiary obiektu nie były kwestionowane w sposób skuteczny przez skarżących. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. również nie został uwzględniony, gdyż organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zebrali materiał dowodowy. Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 28 K.p.a. dotyczący błędnego ustalenia kręgu stron, gdyż doręczenie decyzji Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w Krakowie jako jednostce organizacyjnej Wód Polskich nie stanowiło naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia "trwałego związania z gruntem" w kontekście budowli, a także zasady dotyczące ustalania stron postępowania administracyjnego i wymogów uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i konkretnych przepisów prawa budowlanego oraz KPA. Interpretacja pojęcia "trwałego związania z gruntem" może być różnie stosowana w zależności od kontekstu.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku WSA, w szczególności w zakresie kwalifikacji obiektu budowlanego i jego rozmiarów, uniemożliwia odtworzenie procesu decyzyjnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie jest zasadny, ponieważ Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował obiekt jako budynek trwale związany z gruntem, a jednorazowe użycie określenia "obiekt tymczasowy" w decyzji organu odwoławczego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Wymiary obiektu nie były przedmiotem kontrowersji i zostały prawidłowo ustalone.

Uzasadnienie

NSA uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował obiekt jako budynek trwale związany z gruntem, a zarzuty dotyczące błędów w uzasadnieniu nie były zasadne. Jednorazowe użycie określenia "obiekt tymczasowy" w decyzji organu odwoławczego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a wymiary obiektu nie były kwestionowane w sposób skuteczny przez skarżących.

Czy błędne ustalenie stanu faktycznego i zebranie materiału dowodowego przez organy administracji, w tym dotyczące rozmiarów obiektu budowlanego, stanowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 86 K.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. nie jest zasadny, ponieważ organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zebrały materiał dowodowy, a skarżący nie przedstawili skutecznych dowodów na zmianę rozmiarów obiektu.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, w tym wymiary obiektu, na podstawie zebranego materiału dowodowego. Skarżący nie przedstawili dowodów na zmianę tych wymiarów, a ustalenia te nie miały istotnego wpływu na kwalifikację obiektu jako budynku.

Czy błędne ustalenie kręgu stron postępowania poprzez uznanie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie jako strony, zamiast Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, stanowi naruszenie art. 28 K.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 28 K.p.a. nie jest zasadny, ponieważ doręczenie decyzji Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w Krakowie jako terenowej jednostce organizacyjnej Wód Polskich nie stanowiło naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienie

NSA uznał, że doręczenie decyzji Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w Krakowie, który jest jednostką organizacyjną Wód Polskich, nie było błędem skutkującym nieważnością postępowania ani istotnym naruszeniem przepisów, zwłaszcza że organ odwoławczy odnotował istnienie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (11)

Główne

p.b.

Ustawa - Prawo budowlane

Pomocnicze

k.p.a. art. 7