II OSK 2408/20

II OSK 2408/20 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący/
Paweł Miładowski
Jerzy Stankowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Łd 842/19 - Wyrok WSA w Łodzi z 2020-03-13
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wykładnię wyroku
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Sygn. II OSK 2408/20 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Ogólnopolskiego Stowarzyszenia X z siedzibą w R. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 2408/20 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 842/19 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 12 września 2019 r. nr 298/2019 ,znak:GPB-III.7721.123.2019 AN w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 2408/20 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. w W., uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 842/19 i oddalił skargę A. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 12 września 2019 r. nr 298/2019.
Pismem z dnia 23 października 2023 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie X w R. złożyło wniosek o wykładnię wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wskazanie: 1) przepisu prawa materialnego, który stanowił podstawę do uznania, iż w niniejszej sprawie ww. inwestycja nie wprowadzi ograniczeń w zagospodarowaniu terenu skarżącej; 2) czy właściciel obiektu spółka O. brała udział w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym;
3) czy Sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego wiedzieli, iż w dniu podejmowania wyroku obiekt był użytkowany już z mocą kilkakrotnie wyższą, ponieważ spółka zaniżyła parametry techniczne obiektu (podobnie w tysiącach innych przypadków).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. m.in. postanowienia NSA z: 2 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1069/19, sygn. akt II OSK 1017/19; 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09; 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15).
Analiza argumentacji Stowarzyszenia prowadzi do wniosku, że sprowadza się ona do polemiki z uzasadnieniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 2408/20 i próby zakwestionowania zasadności podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowane przez Stowarzyszenie żądanie wykracza poza przewidzianą w art. 158 p.p.s.a. wykładnię orzeczenia, która nie może zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, ani też do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Stowarzyszenie w niniejszym postępowaniu skorzystało z możliwości przedstawienia swojego stanowiska w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku odniósł się w sposób wyczerpujący do spornych w sprawie zagadnień, w szczególności do kwestii posiadania statusu strony w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyraźny sposób wskazuje okoliczności uchylenia wyroku Sądu I instancji i oddalenia skargi. Z tych względów wniosek Stowarzyszenia, który w istocie zmierza do podważenia zasadności podjętego przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia, nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może stanowić kolejnego, nieprzewidzianego w ustawie środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.