II OSK 2392/22

II OSK 2392/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kiermaszek /przewodniczący/
Piotr Broda /sprawozdawca/
Tomasz Zbrojewski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Kr 121/22 - Wyrok WSA w Krakowie z 2022-05-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) , art. 151,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 30 ust. 5 i 6 pkt 4, art. 41 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 121/22 w sprawie ze skargi Gminy Z. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 listopada 2021 r. znak: WI-I.7840.7.67.2021.DW w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 19 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 121/22, oddalił skargę Gminy Zabierzów na decyzję Wojewody Małopolskiego z 26 listopada 2021 r. znak: WI-I.7840.7.67.2021.DW w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru zgłoszenia budowy.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Starosta Krakowski (dalej: Starosta) decyzją z 30 czerwca 2021 r. znak: AB.V.6743.30.2021 na mocy art. 30 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. ), dalej: p.b., wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy przez Gminę Zabierzów (dalej: Gmina) boiska służącego do rekreacji i wolno stojącego garażu oraz przebudowy fragmentu drogi na działkach nr [...], [...], [...] w miejscowości Z., gmina Z. W uzasadnieniu decyzji jako podstawę faktyczną wniesienia sprzeciwu organ wskazał okoliczność, że przebudowa drogi objęta niniejszym zgłoszeniem została wykonana przed dokonaniem zgłoszenia i to w szerszym zakresie w porównaniu ze zgłoszeniem.
W wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez Gminę, Wojewoda Małopolski decyzją z 26 listopada 2021 r. znak: WI-I.7840.7.67.2021.DW utrzymał w mocy decyzję Starosty. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, iż w toku postępowania ustalono, że przedmiotem zgłoszenia jest inwestycja polegająca na budowie boiska rekreacyjnego o wymiarach 40 m x 70 m oraz wolno stojącego blaszanego garażu o wymiarach 7 m x 5 m na działce nr [...]. Ponadto, zgłoszenie obejmuje przebudowę fragmentu drogi publicznej na działce nr [...]. Dalej Wojewoda Małopolski podniósł, iż na terenie objętym zgłoszeniem prowadzono roboty budowlane. Wspomniana przebudowa drogi polegać miała na wymianie nawierzchni gruntowej wzmocnionej żwirem (nawierzchni szutrowej) na nawierzchnię utwardzoną. Z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: PINB) z dnia 24 czerwca 2021 r. wynika, iż powyższa przebudowa została zrealizowana. W piśmie tym wskazano również, że w części północnej działki nr [...] zauważono widoczne przemieszczenie mas ziemi. W ocenie Wojewody Małopolskiego wskazane działanie można traktować, jako prace przygotowawcze związane z budową boiska. Ponadto lokalizacja istniejącego garażu, usytuowanego w części zachodniej działki nr [...] jest inna, niż lokalizacja garażu objętego przedmiotowym zgłoszeniem. Organ II instancji wyjaśnił, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej jest uprawniony do oceny możliwości wykonania robót budowlanych wyłącznie, gdy nie zostały one zrealizowane. W przypadku robót zrealizowanych organem właściwym do podjęcia działań jest organ nadzoru budowlanego – PINB.
Na powyższą decyzję skargę złożyła Gmina. Decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 7, art. 11 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: k.p.a., poprzez błędne i niewyczerpujące dokonanie ustaleń faktycznych oraz niewyjaśnienie wszystkich elementów stanu faktycznego; 2) art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez dokonanie oceny zgromadzonego i zarazem niekompletnego materiału dowodowego wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego; 3) art. 30 ust. 5 i 6 pkt 4 p.b., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, polegające na przyjęciu, iż prace zostały rozpoczęte przed upływem terminu określonego w art. 30 ust. 5 p.b.; 4) art. 41 ust. 1 p.b. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, wskutek błędnego przyjęcia przez organy obu instancji, iż przemieszczanie mas ziemi na działce nr [...] można potraktować jako prace przygotowawcze związane z budową boiska, oznaczające tym samym rozpoczęcie budowy.
Wojewoda Małopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na wstępie wskazał na treść art. 28 p.b. tłumacząc, iż zasadą jest uzyskanie pozwolenia na budowę, zaś wyjątkiem od tej zasady możliwość rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie zgłoszenia, o ile właściwy organ nie wyraził sprzeciwu. Stosownie zaś do art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b, pkt 20 oraz art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. d p.b., co do zasady nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę budowa wolno stojących garaży o powierzchni zabudowy do 35 m2 o łącznej liczbie nie więcej niż 2 na każde 500 m2, budowa boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji oraz wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie dróg. Sąd wskazał również na treść art. 30 ust. 6 p.b. określającego przesłanki obligatoryjnego wniesienia sprzeciwu przez organ administracji oraz na treść art. 30 ust. 5 p.b. stanowiącego, iż zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych.
W ocenie Sądu I instancji w niniejszej sprawie poza sporem jest okoliczność, że pismem z dnia 12 lutego 2021 r. Gmina zgłosiła zamiar budowy boiska rekreacyjnego, o wymiarach 40 m x 70 m oraz wolno stojącego blaszanego garażu o wymiarach 7 m x 5 m na działce nr [...]. Ponadto, zgłoszenie obejmuje przebudowę fragmentu drogi publicznej na działce nr [...]. Postanowieniem z dnia 2 marca 2021 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia zgłoszenia. W dniu 1 czerwca 2021r. do Starostwa Powiatowego w Krakowie wpłynęło pismo G.L., z którego wynikało, że objęta zgłoszeniem budowa została częściowo zrealizowana. Twierdzenie to potwierdził PINB podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 23 czerwca 2021 r. w toku których ustalono, że na terenie działki nr [...] w części południowej wykonane jest ogrodzone boisko trawiaste. W południowo-wschodnim narożu działki zlokalizowany jest budynek socjalny. W zachodnim narożu ogrodzonej części działki zlokalizowany jest garaż blaszany o wymiarach 3, 10 x 5, 00 m. Odległość garażu blaszanego od drogi wynosi 11, 50 m. Część północna działki nr [...] jest nieogrodzona, pokryta roślinnością trawiastą. W tej części działki widoczne jest przemieszczenie mas ziemnych składających się z ziemi przemieszanej z gruzem budowlanym oraz odpadami. Od skrzyżowania ul. P. i ul. S. widoczne jest wykonanie drogi asfaltowej na podbudowie z kruszywa łamanego. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się dokumentacja fotograficzna jednoznacznie wskazująca na rozpoczęcie robót i przeprowadzenie prac przygotowawczych, a w przypadku fragmentu drogi widoczne jest wykonanie prac wykraczających poza prace przygotowawcze.
Wobec dokonanych ustaleń Sąd wojewódzki uznał, że prace budowlane zostały rozpoczęte przed umożliwieniem właściwemu organowi analizy zakresu ich zgodności z przepisami dotyczącymi trybu uproszczonego, jakim jest zgłoszenie robót budowlanych. Skoro roboty zostały rozpoczęte przed zakończeniem procedury zgłoszeniowej, wykluczone jest ich kontynuowanie w trybie zgłoszenia, a organ zobligowany jest do wniesienia sprzeciwu. Wątpliwości zaś dotyczące podmiotu odpowiedzialnego za prowadzenie robót budowlanych z naruszeniem prawa (przed zakończeniem procedury zgłoszeniowej) nie mają istotnego znaczenia z punktu widzenia istnienia obowiązku organu wniesienia sprzeciwu.
Skargę kasacyjną wniosła Gmina zaskarżając wyrok w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania tj.:
1) art. 151 p.p.s.a. poprzez bezzasadne oddalenie skargi przez sąd I instancji w niniejszej sprawie, w sytuacji gdy sąd powinien skargę uwzględnić i w konsekwencji uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. z uwagi na fakt, że sąd I instancji nie odniósł się w żadnej mierze do tej części wywodów skargi, gdzie strona skarżąca podnosiła zarzut, iż w przedstawionym stanie faktycznym brak było podstaw do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji względem części zgłoszenia, dotyczącej wykonania robót związanych z budową boiska służącego do rekreacji na działce nr [...], albowiem inwestor nie prowadził żadnych prac przygotowawczych w tym zakresie, ani tym bardziej nie rozpoczął prac objętych zgłoszeniem, jak również prac tego rodzaju nie zlecał i ich nie prowadził przed uzyskaniem zgody organu administracji architektoniczno-budowlane;
3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez błędne i niewyczerpujące dokonanie ustaleń faktycznych oraz niewyjaśnienie wszystkich elementów stanu faktycznego, polegające na dokonaniu jedynie fragmentarycznego i powierzchownego zapoznania ze stanem faktycznym, istotnym z punktu widzenia toczącego się postępowania, czego konsekwencją było wydanie decyzji zawierającej sprzeciw wobec zgłoszenia inwestora poprzez błędne przyjęcie, iż inwestycja objęta zgłoszeniem została już w części zrealizowana, co nie odpowiada jednak faktom i wskutek tego godzi w zasadę prawdy materialnej, nakazującej kompleksowe zebranie, a następnie wszechstronną weryfikację całości zgromadzonego materiału dowodowego bez potrzeby dowodzenia faktów przez poszczególnych uczestników toczącego się postępowania oraz poprzez dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania sprzeciwu wobec zgłoszenia inwestora, w sytuacji gdy zasadne byłoby wbrew twierdzeniom sądu pierwszej instancji ustalenie, kto wykonał roboty ziemne (przemieszczanie mas ziemi) wraz z nawiezieniem (usypaniem hałd) ziemi, gruzu i odpadów na działce nr [...], albowiem prawidłowo ustalony stan faktyczny w realiach tej sprawy nie pozwalał na przyjęcie, iż prace o tym charakterze stanowiły rozpoczęcie prac związanych z przygotowaniem planowanej budowy boiska przez inwestora;
4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 30 ust. 5 i 6 pkt 4 p.b., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, polegające na przyjęciu, iż prace zostały rozpoczęte przed upływem terminu określonego w art. 30 ust. 5 p.b. i w konsekwencji wniesienie sprzeciwu w drodze decyzji w stosunku do całego zgłoszenia, pomimo braku istnienia podstaw faktycznych i prawnych do jego wniesienia względem co najmniej części zgłoszenia dotyczącej wykonania robót związanych z budową boiska służącego do rekreacji na działce nr [...];
5) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy p.b. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, wskutek błędnego przyjęcia, iż przemieszczanie mas ziemi na działce nr [...] można potraktować jako prace przygotowawcze związane z budową boiska, oznaczające tym samym rozpoczęcie budowy, w sytuacji gdy inwestor nie prowadził ani nie zlecał takich prac do wykonania na wskazanym terenie, a zatem nie prowadził żadnych prac związanych z budową boiska.
Mając powyższe na względzie, skarżąca kasacyjnie wniosła o uwzględnienie skargi kasacyjnej, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym w szczególności kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zrzekając się jednoczesnej rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji zawartej w art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi, z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut kasacyjny naruszenia art. 151 p.p.s.a. Jest to przepis zawierający "instrukcję" dla sądu, jakiej treści rozstrzygnięcie ma wydać (mianowicie: oddalić skargę), gdy uzna, że skarga wniesiona do sądu jest bezzasadna. Przepis ten - sam w sobie - może więc być naruszony tylko wówczas, gdy sąd uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie - wydaje orzeczenie uwzględniające skargę, lub też odwrotnie, gdy zachodzi sprzeczność między stanowiskiem sądu zawartym w uzasadnieniu a treścią sentencji wyroku. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie miała miejsca, ponieważ z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynika, że Sąd ten zaaprobował stanowisko organu zarówno co do poczynionych przez niego ustaleń faktycznych, jak i ich konsekwencji prawnych. Wskazanie, że sąd pierwszej instancji naruszył art. 151 p.p.s.a. ponieważ oddalił skargę sprawia, że zarzut naruszenia tego przepisu musi zostać uznany za chybiony. Z uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji klarownie wynika to, że sąd ten uznał skargę za bezzasadną, toteż ją oddalił. Uzasadnienie pozostaje w zgodnie z sentencją.
Chybiony jest także zarzut kasacyjny naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Powołany w zarzucie przepis określa elementy, które powinny znaleźć się w uzasadnieniu wyroku. Zgodnie z jego dyspozycją uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania, co do dalszego postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a., jeżeli nie wiadomo, jaki stan faktyczny Sąd I instancji przyjął, jako podstawę wyrokowania, a także w sytuacji, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. może być podstawą uwzględnienia skargi kasacyjnej, gdy wada uzasadnienia nie pozwala na kontrolę instancyjną orzeczenia lub gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Funkcja uzasadnienia wyroku wyraża się, bowiem w tym, że jego adresatem, oprócz stron, jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to, więc po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, jego kontroli (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09, wyrok NSA z 12 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1620/10). Sąd ma także obowiązek ustosunkowania się do wszystkich zgłoszonych zarzutów, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego, dlaczego sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem, dlaczego nie stwierdził czy stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, czy też przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/09).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi oraz standardy, o których mowa w art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji, bowiem zastosował się w pełni do dyspozycji art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie elementy, na jakie wskazuje ustawa i poddaje się kontroli instancyjnej.
W sprawie nie znajduje uzasadnienia także zarzut kasacyjny naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., należy bowiem zauważyć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, zgodnie z którym zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, nie stanowi bowiem wniosku zainteresowanego podmiotu, który zgodnie z k.p.a. wymaga załatwienia sprawy administracyjnej przez organ budowlany w drodze decyzji administracyjnej. Do wydania decyzji o sprzeciwie w sprawie zgłoszenia nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie uregulowanym przepisami k.p.a., mają natomiast zastosowanie reguły określone w ustawie - Prawo budowlane. Przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero od wydania decyzji o sprzeciwie. Decyzję tę organ wydaje w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu, gdy - oceniając zamierzenie inwestycyjne - ustali zaistnienie ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu (patrz: wyroki NSA: z dnia 28 stycznia 2011 r. o sygn. akt II OSK 178/10, z dnia 3 marca 2011 r. o sygn. akt II OSK 401/10, z dnia 30 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II OSK 1240/10, z dnia 13 października 2011 r. o sygn. akt II OSK 1439/10, z dnia 4 listopada 2011 r. o sygn. akt II OSK 1685/11). Zgłoszenie zamiaru inwestycyjnego nie jest wnioskiem o wszczęcie sprawy administracyjnej, lecz przedstawieniem woli inwestora o zamiarze przysługującego wprost z ustawy (art. 29 w zw. z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego) prawa do zabudowy. Skoro zaś zgłoszenie nie wszczyna postępowania administracyjnego, to ocenę wniosku inwestora można prowadzić tylko w oparciu o sformułowania zawarte w art. 30 ust. 2 p.b., a decyzji o sprzeciwie w oparciu o art. 30 ust. 6 p.b.
Przesłanki zgłoszenia sprzeciwu od zamiaru wykonania robót budowlanych zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 30 ust. 6 pkt 1- 5 p.b. Norma art. 30 ust. 6 pkt 4 p.b. stanowi, iż właściwy organ wnosi sprzeciw jeżeli roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem ust. 5. Zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.
Jak ustalił organ nadzoru budowlanego w ramach czynności kontrolnych przeprowadzonych na wniosek organu architektoniczno-budowlanego, inwestor po dokonaniu zgłoszenia nie czekając na upływ terminu 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, przystąpił do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Skarżąca kasacyjnie Gmina nie zdołała skutecznie podważyć ustaleń dokonanych w tym zakresie przez PINB. Jednocześnie bez znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia pozostaje podnoszona przez skarżącą okoliczność, że część robót budowlanych objętych zgłoszeniem wykonał inny podmiot. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nie jest możliwe dokonanie zgłoszenia robót budowlanych, które zostały już wykonane w całości lub w części. Z zestawienia treści zgłoszenia z wynikami kontroli przeprowadzonej przez organ nadzoru budowlanego wynika, że dokonane działania mające na celu częściowe wyrównanie terenu w obrębie planowanego boiska można zakwalifikować do prac przygotowawczych wskazanych w treści art. 41 ust. 2 pkt 2 p.b., tj. niwelacji terenu. Natomiast fragment drogi objętej zgłoszeniem został wykonany co wykracza poza prace przygotowawcze.
W tej sytuacji jako niezasadne należało uznać zarzuty kasacyjne naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 30 ust. 5 i 6 p.b. oraz ar. 41 ust. 1 p.b.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Jednocześnie w myśl art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, ponieważ strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a druga strona, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.